پیغام مدیر :
با سلام خدمت شما بازديدكننده گرامي ، خوش آمدید به سایت من . لطفا براي هرچه بهتر شدن مطالب اين وب سایت ، ما را از نظرات و پيشنهادات خود آگاه سازيد و به ما را در بهتر شدن كيفيت مطالب ياري کنید.
بازدید : 46
نویسنده : mahdipc
مجلس شوراي اسلامي با ادغام دو سازمان تربيت بدني و ملي جوانان موافقت و راي به تشكيل وزارتخانه جديدي با عنوان ورزش و جوانان داد؛ اما تشكيل اين وزارتخانه جديد كه با اكثريت نمايندگان به تصويب رسيد، همچنان مورد نقد قرار دارد و موافقان و مخالفان در مباحث متعدد هنوز به فوايد و مضرات آن اشاره مي‌كنند.

سيدكاظم دلخوش ، نماينده صومعه‌سرا و عضو كميسيون ورزش مجلس شوراي اسلامي كه جزو موافقان اين مصوبه است، عقيده دارد كه تشكيل وزارتخانه جديد، گامي در جهت پاسخگو شدن مسوولان است.

تاسيس وزارت ورزش و جوانان به چه ميزان مي‌تواند درخواست‌هاي دو طيف جوان و ورزشكار را تقويت كند؟

ورزش به اسم جوانان ثبت شده است، به هر حال جوانان 80 درصد اوقات فراغت خود را با ورزش پر مي‌كنند و فكر مي‌كنم مسائل مربوط به جوانان و ورزش به يكديگر متصل است.

آيا ماموريت‌هاي متفاوت دو بخش ورزش و جوانان مي‌تواند پاسخگوي اين دو طيف باشد؟

از آنجا كه بخش اعظم كشور را جوانان تشكيل مي‌دهند، مسلما برنامه‌ريزي براي اين قشر در بخش‌هاي متفاوت تعريف مي‌شود.تشكيل وزارت جديد، حجم دولت را بالا نمي‌برد؟

دولت هم موافق تشكيل اين وزارتخانه است و در برنامه پنجم هم تصويب شد كه وزارتخانه‌ها از 21 به 17 كاهش يابد؛ بر اين اساس قرار است وزارتخانه‌هايي كه با هم سنخيت دارند با يكديگر تلفيق شوند و اين ربطي به تشكيل يك وزارت جديد ندارد.

برخي از مخالفان عقيده دارند شوراي نگهبان به دليل داشتن بار مالي، اين مصوبه را رد خواهد كرد. نظر شما چيست؟

اين مصوبه بار مالي نخواهد داشت، چون قرار است اين دو سازمان با امكانات خودشان در يكديگر تلفيق شوند و اين امر اصلا بار مالي ندارد.

شائبه دولتي شدن بحث ورزش در اين مصوبه مورد انتقاد است. آيا اين اتفاق، ورزش كشور را تحت تاثير قرار نخواهد داد؟

الان هم ورزش دولتي است. دغدغه و نگراني مجلس اين است كه اعتبارات و بودجه‌اي كه به بخش ورزش مي‌دهد در جاي خودش هزينه شود و مسوول مربوطه در جاي خودش بتواند پاسخگو باشد. تعاملات بايد به گونه‌اي باشد كه در جذب اعتبارات بيشتر موثر واقع شود.به هر حال مجلس به دنبال پاسخگو كردن مسوولان است و عدم تعامل مسوولان ورزشي كشور با مجلس باعث شد كه چنين تصميمي گرفته شود.

***

جعفر زاده :وزارت ورزش و جوانان بار مالي دارد

از سوي ديگر سليمان جعفرزاده نماينده ماكو و رئيس كميسيون اجتماعي به عنوان مخالف اين مصوبه، عقيده دارد كه شوراي نگهبان قطعا با تصميم نمايندگان در مورد تشكيل يك وزارتخانه جديد مخالفت خواهد كرد.

وي در گفت وگويي كوتاه به سوالات ما درخصوص دلايل مخالفتش پاسخ داده است.

شما يكي از مخالفان تشكيل وزارت ورزش و جوانان بوديد، چرا تلفيق اين دو سازمان را مشكل‌ساز مي‌دانستيد؟

ماموريت رسيدگي به امور جوانان با بحث ورزش كاملا متفاوت است و مبحث جوانان نيازمند يك سازمان كاملا ستادي و سياستگذاري و تبيين استراتژي نظام درخصوص مسائل مربوط به جوانان و ابلاغ سياست‌ها به دستگاه‌هاست ،اما در بخش ورزش مسائل كاملا عملياتي و اجرايي است.از طرف ديگر معمولا تغيير ساختار تشكيلاتي به هر سازماني آسيب مي‌رساند و وقتي قرار است تشكيلاتي با يكديگر تلفيق شوند، خواه ناخواه وقفه‌هاي جدي در امور آنها به وجود مي‌آيد و اين وقفه كه عموما كمتر از 2 ماه هم نيست ضربه جدي به بخش ورزش وارد مي‌کند.

با توجه به مسائلي که گفتيد، وزارت ورزش و جوانان نمي‌تواند به ماموريت‌هاي خود برسد؟

قطعا، اين وزارتخانه نمي‌تواند جوابگوي 2 قشر جوان و ورزشکار باشد، چون اگر روساي فدراسيون‌هايي که امروز حقوق نمي‌گيرند را حذف کنيم و رئيس هر فدراسيون را به صورت دولتي انتخاب کنيم و حقوقي براي آنها مقرر کنيم بايد مزاياي ديگر چون ماشين، خانه و ... را نيز به آنها بدهيم که همين امر خودش مستلزم هزينه‌هاي بالايي است.

آيا شوراي نگهبان اين مصوبه مجلس را تاييد خواهد کرد؟

شوراي نگهبان قطعا به چند علت اين مصوبه را رد خواهد کرد. اول اين که بار مالي زيادي به همراه دارد؛ چون تغيير تشکيلات هزينه بسيار زيادي دارد و اين مغاير با اصل 75 قانون اساسي است. دوم اين که ماموريت اين دو سازمان با يکديگر سنخيت ندارد و سوم اين که مغاير با مصوبات برنامه پنجم توسعه است. ما در برنامه پنجم بر کاهش وزارتخانه‌ها از 21 دستگاه به 17 دستگاه تاکيد کرديم و اضافه شدن يک وزارتخانه جديد خلاف مصوبه قبلي مجلس است.

فاطمه اميري ‌
‌ گروه سياسي




احياي زنگ ورزش با 13 ميليون استعداد ورزشي
نوشته شده در سه‌شنبه 21 دی 1389
بازدید : 53
نویسنده : mahdipc
كيومرث هاشمي نامي آشنا در ورزش ايران به حساب مي‌آيد. مديري با تجربه 25 ساله در ورزش كه در بخش‌هاي مختلف مديريتي انجام وظيفه كرده و با چم و خم كار بخوبي آشناست.

تغيير مديريت ورزش هر‌چند ‌ باعث جدايي هاشمي از سازمان ورزش شد، اما با انتخاب درست وزير آموزش و پرورش در گماردن اين مدير باتجربه بعنوان قائم مقام خويش در امور سلامت و تربيت بدني، چشم‌اندازي خوب نه تنها پيش روي ورزش دانش‌آموزي كه كل ورزش ايران قرار گرفته است.

اين در شرايطي است كه عمري ورزشي‌ها فرياد برآورده بودند كه آينده ورزش ايران از طريق سرمايه‌گذاري در ورزش دانش‌آموزي تضمين مي‌شود؛‌ جايي كه بهترين فرصت براي انجام كارهاي پايه‌اي در ورزش و شناسايي استعدادهاي بكر و نابي است كه مي‌توانند با آموزش‌هاي تكميلي بعدي، زير چتر حمايتي ورزش قهرماني ايران قرار گرفته و سطح اين بخش از ورزش را ارتقا بخشند.

البته ناگفته پيداست كه سرمايه‌گذاري اصولي در ورزش دانش‌آموزي سلامت نسل آينده‌ساز كشور را تضمين مي‌كند و چه‌كار حساس و مهم‌تري از اين‌كه دانش‌آموزان به همراه تحصيل علم و دانش، با جسمي سالم و با نشاط، در خدمت اهداف توسعه‌اي كشور در بخش‌هاي مختلف قرار گيرند.

از اين حيث حضور كيومرث هاشمي در راس ورزش دانش‌آموزي را بايد فرصتي بزرگ براي ورزش كشور دانست. جدي گرفته شدن زنگ ورزش و استخدام 15 هزار معلم ورزش در سطح كشور، احداث مدارس ورزش در رشته‌هاي مختلف ، برگزاري المپياد‌هاي ورزش دانش‌آموزي و طرح اجباري شدن آموزش شنا و ژيمناستيك در مدارس ابتدايي و... همه و همه حاكي از باور و انديشه‌اي درست در زمينه رشد و شكوفايي ورزش در ايران دارد؛ كاري كه خشت اولش بايد در آموزش و پرورش كار گذاشته شود. در اين زمينه با كيومرث هاشمي به گفت‌وگو نشسته‌ايم كه در پي مي‌آيد.

به نظر مي‌رسد كه با حضور شما، دغدغه اصلي بسياري از كارشناسان براي انجام كارهاي اساسي در ورزش دانش‌آموزي رفع شده باشد. آن هم در شرايطي كه طي اين سال‌ها ورزش در اين بخش به نوعي به دست فراموشي سپرده شده بود.

به هر حال من هر جا كه بحث ورزش مطرح باشد، آماده خدمت كردن هستم و فكر مي‌كنم كه اكنون نيز فرصت خوبي برايم فراهم آمده است تا از 25 سال تجربه خود در ورزش به درستي در جهت احيا و شكوفايي ورزش دانش‌آموزي استفاده كنم. به واقع بايد از اين سابقه و پيشينه طوري استفاده كنم كه در پايان اين ماموريت روسفيد باشم، چرا كه اثرات اين كار كل ورزش ايران را به حركت و تكاپو در خواهد آورد. البته بيش از هر چيزي بايد به افكار بلند دولت و بويژه وزير آموزش و پرورش براي احياي ورزش دانش‌آموزي اشاره كرد كه با ترسيم ماموريتي بزرگ براي اينجانب و همكارانم، به جد برنامه‌ها را زير نظر دارند تا به ياري خداوند، تحولي عظيم را در ورزش مدارس شاهد باشيم. براي ورود به اين بخش مطالعات لازم صورت گرفت و به دنبال آن جلسات مختلفي با كارشناسان و پيشكسوتان ورزش دانش‌آموزي در سطح كشور برگزار شد تا با اخذ نقطه نظرات مختلف در داخل به همراه مطالعه برروي ورزش دانش‌آموزي 30 كشور دنيا، جهت حركت خود را مشخص سازيم. مطالعات و بررسي‌هاي بعمل آمده منجر به يك سياستگذاري جامع در اين زمينه شد تا هر حركتي كه در ورزش دانش‌آموزي صورت مي‌گيرد، نفع و بهره آن در نهايت به ورزش كشور برسد. در اصل ادامه كار ما در ورزش دانش‌آموزي وصل مي‌شود به مسائل كلان ورزش كشور كه اميدوارم مسوولان ورزش در بخش‌هاي مختلف از جمله فدراسيون ها، از فرصت ايجاد شده كمال استفاده را به عمل آورند.

شما در شرايطي به باز تعريفي از جهت حركت ورزش دانش‌آموزي رسيده‌ايد كه سال‌هاست زنگ ورزش نيز هويت اصلي خود را از دست داده است ، آن هم در شرايطي كه بسياري از مدارس كشور از حداقل امكانات ورزشي هم بي بهره هستند.

يكي از وظايف اصلي و تعريف شده ما احيا كردن زنگ ورزش است، به صورتي كه ورزش به يك فرهنگ در بين دانش‌آموزان تبديل شده و نهادينه شود. اهميت موضوع نيز در اين است كه وقتي دانش‌آموزان در سنين پايين جذب ورزش مي‌شوند، ضمن آنكه با تصحيح فعاليت‌هاي حركتي و جسماني آنها سلامت و تندرستي‌شان تضمين خواهد شد و اين عامل مثبتي در ارتقاي تحصيلي‌شان خواهد بود، شرايط و بستري نيز ايجاد خواهد شد تا استعدادهاي خوب شناسايي شده و پرورش يابند. اين استعدادها بعدها مي‌توانند در كانون باشگاه‌ها و فدراسيون‌ها با پشت سر گذاشتن مدارج قهرماني، راهي تيم‌هاي ملي شوند.

براي ارتقاي فرهنگ ورزش در بين دانش‌آموزان نيز به اين نتيجه رسيديم كه مهم‌ترين مقطع، ابتدايي است كه بايد سرمايه‌گذاري‌ها در اين بخش خوب جهت داده شود تا پايه‌اي مناسب در اين زمينه شكل بگيرد. يعني اگر بتوانيم فرهنگ ورزش را در دوره 5 ساله ابتدايي نهادينه كنيم خيلي از مشكلات ما حل خواهد شد. در اين مسير بحث توسعه امكانات نرم افزاري و سخت افزاري مورد توجه قرار گرفت. در بعد نرم افزاري بزرگ‌ترين چالش ما طي 100 سال گذشته كمبود نيروي انساني متخصص يا همان معلم ورزش بوده است كه به نوعي باعث تعطيلي زنگ ورزش شده بود. وزير آموزش و پرورش در اولين نشست هم‌انديشي خود با اصحاب رسانه ها، اعلام كرد كه 20 هزار معلم متخصص ورزش استخدام خواهند شد. اين كار خيلي زود عملياتي شد تا در فاز اجرايي آن با برگزاري آزمون سراسري، در اول مهر 89، 15 هزار معلم تحصيلكرده ورزش جذب مدارس ابتدايي در سراسر كشور شوند. اين كار اتفاق بزرگ و مباركي براي ورزش دانش‌آموزي است كه در هيچ دوره‌اي سابقه نداشته است، آن هم در مقطع ابتدايي كه ورزش عملا تعطيل بوده است. معلمان استخدام شده نيز به هيچ‌وجه حق انتقال به مقطع راهنمايي و دبيرستان را ندارند تا به اين طريق يكي از دغدغه‌هاي اصلي‌مان به لحاظ كمي رفع شود.

اما بحث مهم‌تر فضا و امكانات ورزش دانش‌آموزي است كه اگر نباشد، به نوعي دست همين معلمان ورزش را نيز مي‌بندد.

قبول دارم و ما هم در تلاشيم شرايطي را به لحاظ تامين منابع سخت افزاري فراهم كنيم كه فضاي كار لازم، در اختيار معلمان ورزش باشد. امسال و براي اولين بار مجلس شوراي اسلامي در رديف بودجه‌اي كمك خوبي كرد تا 40 ميليارد تومان اعتبار براي ساخت و ساز فضاهاي ورزشي در اختيار آموزش و پرورش قرار گيرد.علاوه بر آن در دور سوم سفرهاي استاني هيات دولت كليه پروژه‌هاي ورزشي به آموزش و پرورش جهت ساخت استخرها، سالن‌ها و زمين‌هاي چمن اختصاص يافته است، ضمن آن در مراكز استان‌ها، يك استخر شنا و سالن‌هاي مورد نياز احداث مي‌شود. در 6 ماه گذشته ساخت 570 سالن ورزشي از محل منابع ملي و استاني به تصويب هيات دولت رسيده و مبنا بر اين است كه سالانه با ساخت 1000 سالن، طي 4 سال 4000 سالن ورزشي به اماكن ورزشي آموزش و پرورش اضافه شود. در حال حاضر نيز براي طرح اجباري شدن آموزش شنا در مقطع سوم ابتدايي، كار احداث 31 استخر به همراه ساير اماكن روباز مورد نياز، شروع شده است. علاوه بر همه اينها در راستاي طرح درس واحد و يكسان تربيت بدني و جلوگيري از بحث سليقه‌گرايي در ورزش دانش‌آموزي و زنگ ورزش، كتاب راهنماي معلمان تربيت بدني در دوره ابتدايي به چاپ رسيد و در اختيار معلمان قرار گرفت. در اين كتاب ضمن توجه ويژه به مهارت‌هاي بنيادين مثل ايستادن و راه رفتن صحيح و دويدن، بهداشت ورزش و آشنايي با رشته‌هاي ورزشي مورد توجه قرار گرفته است تا معلمان ورزش آنها را به صورت تئوري و عملي در زنگ ورزش آموزش دهند.

شايد بهتر اين باشد كه سالن‌هايي به صورت منطقه‌اي به اين مهم اختصاص يابد.

به هر حال اگر سالن موجود باشد كه عالي است، اما تا رسيدن به شرايط مطلوب فعلا از حياط مدارس استفاده خواهد شد. اصل كار در دوره ابتدايي است كه اگر حركات اصلاح شده و دانش‌آموزان به صورت صحيح جذب ورزش شوند، ادامه كار ما وصل خواهد شد به ورزش كشور تا از دل اين همه سرمايه و استعداد، ورزش ايران حسابي منتفع شود.

هاشمي: اگر مي‌خواهيم توسعه پايداري در ورزش داشته باشيم بايد پايه را آموزش و پرورش قرار دهيم و سازمان تربيت بدني از اين فرصت خوبي كه آموزش و پرورش برايش در ورزش ايجاد كرده است بهترين استفاده را بعمل آورد

در همين راستا بحث اجباري شدن آموزش شنا در مقطع سوم ابتدايي را مورد توجه قرار داده‌ايم كه طرحي پيشرفته در تمام كشورهاي مطرح در ورزش به حساب مي‌آيد. بر اساس اين طرح كه با برنامه و اعتبار مشخص يك ميليون دانش‌آموز را تحت پوشش مي‌دهد، دانش‌آموزان طي 12 جلسه آموزش شناي كرال سينه را خواهند آموخت تا طي آن استعدادهاي شنا مورد شناسايي قرار گرفته و در آينده به قهرماناني خوب در اين رشته پر مدال تبديل شوند. ورزش ما تاكنون سهميه‌اي در رشته‌هاي پايه و پر مدال در عرصه بازي‌هاي المپيك نداشته است و اطمينان دارم كه اين طرح، چشم‌انداز روشني را پيش روي شناي ايران قرار خواهد داد. اصولا فرق ما با كشورهاي پيشرفته در ورزش بويژه در عرصه بازي‌هاي آسيايي و المپيك اين است كه آنها برخلاف ما سرمايه‌گذاري ويژه‌اي روي سه رشته پايه و مدال‌آور شنا، دووميداني و ژيمناستيك داشته‌اند و براي همين نيز شاهديم كه در جدول مدالي بازي‌ها موقعيت خوبي را به خود اختصاص مي‌دهند. در همين بازي‌هاي المپيك نوجوانان در سنگاپور كه من سرپرست كاروان ايران بودم 35 درصد مدال‌هاي چين در اين بازي‌ها از رشته شنا به دست آمد. ساير كشورها هم به همين شكل، اين در حالي بود كه ما اصلا در شنا صاحب مدالي نشديم. همين مايكل فلپس آمريكايي و دارنده 8 مدال طلا در بازي‌هاي المپيك 2008 پكن كه 35 طلاي جهاني و المپيك را تا اينجا در كارنامه خود دارد، بارها اعلام كرده كه اگر در شنا به چنين مرتبه عاليه‌اي رسيده، آن را مرهون آموزش صحيح اين رشته در مدرسه مي‌داند كه بواسطه اجباري بودن آموزش شنا، استعدادش كشف شده و به شكوفايي رسيده است.خب وقتي اين مساله در وزارت آموزش و پرورش ايران نيز مورد توجه قرار گرفته‌، علاوه بر آن‌كه ما مي‌توانيم به هدف اوليه خود در جهت سلامت دانش‌آموزان برسيم، از دل اين طرح نيز استعدادها شناسايي شده و مي‌توانند به قهرمانان خوبي تبديل شوند.

دليل خاصي داشته است كه مقطع سوم ابتدايي را براي آموزش اجباري شنا قرار داده‌ايد؟

علت اين است كه در كلاس‌هاي اول و دوم فرآيند جذب دانش‌آموز به درس و مدرسه و آشنايي با فعاليت‌هاي اجتماعي مورد توجه قرار دارد و مقطع سوم شروع خوبي در اين ارتباط است. البته ما مي‌توانيم در مقاطع چهارم و پنجم نيز اين طرح را ادامه دهيم، اما با توجه به اعتباراتمان فعلا انجام آن برايمان مقدور نيست.

اما بحث در اختيار داشتن استخر و نزديكي آن به مدارس موضوع مهمي به حساب مي‌آيد.

زماني كه طرح اجباري شدن شنا مطرح شد، ابعاد اين مساله بطور دقيق مورد توجه قرار گرفت. در حال حاضر 1055 استخر سرپوشيده كه استاندارد هستند براي اين طرح شناسايي شده‌اند. جدا از آن‌كه آموزش و پرورش در اين زمينه با استخرهاي خصوصي و دولتي قرارداد مي‌بندد، بيش از 80 درصد دانش‌آموزان ابتدايي در مناطقي واقع شده‌اند كه استخر دارند. براي 20 درصد باقي‌مانده دانش‌آموزان نيز كه حدود 200 هزار نفر مي‌شوند در ايام تابستان با برگزاري اردوهاي 20 روزه فرهنگي و آموزشي برنامه داريم كه در آنجا شنا را آموزش ببينند. ما به دنبال اين هستيم كه بعد از شناسايي نقاط ضعف اين طرح و رفع آنها، در شوراي عالي ورزش به رياست رئيس‌جمهور، مصوب نماييم كه دانش‌آموزي از مقطع پنجم ابتدايي به مراحل بالاتر برود كه رشته شنا را كامل ياد گرفته باشد. آن وقت مي‌توانيم ادعا كنيم كه ورزش به معناي واقعي كلمه در آموزش و پرورش نهادينه شده است. در سال 90 نيز دومين رشته‌اي كه به صورت اجباري آموزش آن در مدارس ابتدايي مورد توجه قرار خواهد گرفت، ژيمناستيك است. البته تنها در حركات زميني كه امكان پرداختن دانش‌آموزان به آن وجود داشته باشد. بنا داريم با پهن كردن دو، سه تشك ژيمناستيك در هر مدرسه استارت كار را بزنيم. همين كه هر دانش‌آموز بالانس بزند و روي دست‌هاي خود بايستد براي ما كافي است و يادگيري همين دو حركت نيز به توسعه رشته‌هاي ديگر كمك خواهد كرد. به هر صورت اينها مسائل علمي ورزش است و كشورهاي توسعه يافته ورزش، همين طرح‌ها را در مدارس خود مورد توجه قرار داده‌اند.

مسائلي را مطرح مي‌كنيد كه شايد از سوي عده‌اي طرح‌هاي بزرگي جلوه كند كه بعدها ضمانت اجرايي پيدا نكند. چون آنچه تاكنون از ورزش دانش‌آموزي در ذهن‌ها نشسته اين است كه بعضا مدارس از داشتن يك حلقه سالم بسكتبال و تور واليبال هم محروم هستند و زنگ ورزش بعنوان زنگ مرده‌اي مورد توجه قرار گرفته است.

اين درست، اما مواردي را مطرح كرده‌ايم كه قابل اجرا باشند. در حقيقت ما در آموزش و پرورش در راستاي منويات رهبر معظم انقلاب در جهت تحصيل، تهذيب و ورزش قدم برمي‌داريم. ورزش به عنوان يك اصل مهم امروز در كانون توجه ويژه دولت قرار دارد، بويژه ورزش دانش‌آموزي كه آقاي حاجي بابايي در راس هرم آموزش و پرورش توجه ويژه‌اي به آن دارد و تاكنون نيز با قدرت پشت توسعه و شكوفايي آن در مدارس ايستاده است. جذب 15 هزار معلم ورزش و طرح اجباري شدن آموزش شنا از جمله اين اهداف هستند. در حال حاضر 176 هزار نفر در بخش اول طرح مشغول آموزش شنا هستند و يك سال زمان داريم تا اين تعداد را به يك ميليون نفر برسانيم. كليه موارد طرح آموزش شنا تامين اعتبار شده و به استان‌ها ابلاغ شده است.

در كنار همه اينها دولت هم اقدامات خوب و تاثير‌گذاري را ‌ براي شكوفايي ورزش مدارس انجام داده است كه از جمله آنها بايد به احداث 1000 سالن ورزشي در كنار مدارس اشاره كنم، به تعبير وزير آموزش و پرورش يك درب سالن‌هاي جديد بايد به مدرسه باز شود و درب ديگرش به محله تا در زمان تعطيلي مدرسه، اهالي محل از آن استفاده كنند. در كنار اينها ما انجمن‌هاي ورزشي مدارس را فعال كرد‌ه‌ايم. مدير مدرسه رئيس و معلم ورزش دبير اين انجمن‌ها هستند و نمايندگان انجمن اوليا و مربيان نيز در اين انجمن‌ها حضور دارند تا به نوعي همه درگير ورزش دانش‌آموزي شوند. قوت‌قلب‌مان نيز در همه موارد حمايت‌هاي مادي و معنوي آقاي حاجي بابايي است كه اگر حرف و دستوري مي‌دهد لازم‌الاجراست. البته تمام بدنه آموزش و پرورش توسعه ورزش دانش‌آموزي را قبول دارد و جملگي نيز با برنامه‌هاي ما يار و همراه شده‌اند.

البته مشكل هم داريم، اما معتقدم با حركت جديد صورت گرفته و تداوم حمايت‌ها از اين طرح، مشكلات ورزش حل خواهد شد. براي نتيجه گرفتن لازم از اين طرح، بايد تمامي بخش‌ها اعم از هيات‌هاي ورزشي و فدراسيون‌ها با آموزش و پرورش يار و همراه شده و از فرصت‌ها استفاده كنند.

براي مثال بايد عرض كنم كه در حال حاضر استفاده خوبي از اماكن ورزشي موجود در سطح كشور در بخش‌هاي مختلف نمي‌شود و اگر همه دستگاه‌ها با هم همكاري كرده و اماكن ورزشي موجود را در اختيار يكديگر قرار دهند، خيلي از مشكلات سرانه ورزشي ما حل خواهد شد.بعد از انقلاب اسلامي فضاهاي ورزشي خوبي ايجاد شده، اما بخاطر بخشي نگري، فرصت اين كار فراهم نشده است. البته به دنبال اين هستيم كه اين مشكل را نيز با همراهي سازمان تربيت بدني و استفاده از سالن‌هاي ورزشي آنان در زمان بيكاري حل كنيم.

شما درعين حال اعلام كرده‌ايد كه مدارس ويژه ورزش را راه‌اندازي خواهيد كرد، شرايط راه‌اندازي مدارس ورزش چيست؟

يكي از موضوعات مهم كه هميشه انتظار آن از آموزش و پرورش رفته است، موضوع استعداديابي است؛ بحثي مهم كه در طرح جامع ورزش پيش‌بيني نظام ملي استعداديابي شده بود. علاوه بر تمام كارهايي كه مورد اشاره قرار گرفت و وصل مي‌شود به موضوع استعداديابي، زماني ما مي‌توانيم استعداديابي واقعي داشته باشيم كه عملياتي كار كنيم تا خروجي كار مشخص باشد. جدا از طرح آموزش شنا در مدارس، يكي از راه‌هاي اساسي ديگر ايجاد مدارس تخصصي ورزش در بدنه آموزش و پرورش است.مدارس ايجاد شده مثل اين مدارسي نيست كه طي چند سال گذشته تحت عنوان مدارس فوتبال فعاليت كرده‌اند، بدون كمترين خروجي و دستاوردي. لذا طبق مصوبه شوراي عالي آموزش و پرورش بخش خصوصي مي‌تواند در هر رشته‌اي كه علاقه دارد، دست به سرمايه‌گذاري زده و بعنوان مدارس غيردولتي فعاليت كند. پيشكسوتان ورزش، معلمان و اشخاص حقيقي مي‌توانند در اين زمينه درخواست مجوز كنند و با توجه به استاندارد‌هاي مد نظر، اقدام به تاسيس مدارس ورزش كنند.

در گام نخست اين طرح از اول مهر امسال 40 مدرسه فوتبال در مراكز استان‌ها راه‌اندازي شده است و طي صحبتي كه با روساي فدراسيون‌ها داشته‌ايم آنان مي‌توانند در رشته‌هاي تخصصي خود به راه‌اندازي مدارس اقدام كنند. تاكنون مدرسه تير و كمان و تيراندازي با همكاري فدراسيون‌ها راه‌اندازي شده و شرايط به گونه‌اي است كه دانش‌آموزان در مدارس ورزش علاوه بر دروس تحصيلي، در طول روز نيز در تايم‌هاي يكي دو ساعته، دروس تخصصي آن رشته را نيز به شكل كلاسيك و آكادميك آموزش مي‌بينند. با انجام اين كار ديگر اين نگراني را نخواهيم داشت كه ورزش ما پشتوانه ندارد، مدارس ورزش كار كلاسيكي است. در اين زمينه بايد پرسيد چرا فوتبال ما نمي‌تواند در رده‌هاي پايه نتايج لازم را بگيرد؟! آيا جز اين است كه كار پايه‌اي نكرده‌ايم. خب در‌نظر بگيريد اگرمدارس فوتبال در سطح كشور به 1000 مدرسه افزايش يابند، چه تحول بزرگي در فوتبال ما ايجاد خواهد شد، آن هم با توجه به اين‌كه با استعداديابي لازم، دانش‌آموزان در اين مدارس پذيرفته خواهند شد. شروع اين مدارس نيز از مقطع راهنمايي است و آموزش و پرورش اين آمادگي را دارد كه مجوز مدارس كليه رشته‌ها را صادر كند و اگر اين طرح گسترش يابد مشكل استعداديابي در ورزش ايران حل خواهد شد.

چه ضمانتي وجود دارد كه مدارس ورزش از هدف خويش دور نشوند؟

دقيقا بر كار مدارس ورزش نيز مثل غير انتفاعي‌ها نظارت خواهد شد و اين‌طور نخواهد بود كه آنان به حال خود رها شوند. به هر حال يا نبايد كاري را در زمينه پايه انجام داد يا بايد آن را قوي و حساب‌شده دنبال كرد.

موضوع مهم ديگري كه وجود دارد، ميزان همراهي سازمان تربيت بدني با برنامه‌هاي آموزش و پرورش در زمينه ورزش است. اگر اين همراهي و همياري شكل نگيرد، شايد نتوان به صورت بهينه از آثار طرح‌هاي توسعه‌اي ورزش در مدارس بهره‌مند شد.

قبول دارم، به همين خاطر جلساتي را با آقاي سعيدلو رئيس سازمان داشته‌ايم و او قول هرگونه همكاري را داده است، اما اين ديگر وظيفه فدراسيون‌هاست كه براي راه‌اندازي مدارس ورزش، بودجه لازم را از سازمان تربيت بدني بگيرند. موضوعي كه البته نبايد به آن به چشم يك كار هزينه‌اي نگريست، بلكه يك سرمايه‌گذاري اساسي در ورزش است. سازمان ورزش بايد بخشي از بودجه خود را براي تقويت مدارس ورزش در سطح كشور اختصاص دهد.

به‌طور طبيعي درمدارس ورزش بايد فضاها و امكانات ورزشي تعريف شده‌اي وجود داشته باشد، اين مشكل را مي‌خواهيد چگونه حل كنيد؟

به هر حال يكي از شروط اساسي تاسيس مدارس ورزش اين است كه اگر خود مدرسه داراي امكانات نباشد، الزاما در جنب آن فضاي ورزشي وجود داشته باشد.حتي به مدارس غيرانتفاعي نيز زماني مجوز داده مي‌شود كه فضاي ورزشي لازم را دارا باشد.

چه زماني را پيش‌بيني كرده‌ايد كه از خروجي مدارس ورزش، كل ورزش ايران بهره‌مند شود؟

بايد تاكيد كنم كه رمز موفقيت اين برنامه‌ها در استمرار آن است كه طي يك پروسه 5 ساله ضمن استمرار، گسترش يافته و نظارت كافي نيز بر آن اعمال شود. من اين طرح را يك فرصت ارزشمند براي مجموعه ورزش كشور اعم از فدراسيون‌ها و باشگاه‌ها مي‌دانم كه بايد از آن بهترين استفاده را به عمل آورند. هميشه نگاه ما اين بوده كه در ورزش با يك كار يك ساله نتيجه بگيريم، در حالي كه چنين سياستي در ورزش دنيا مورد توجه نيست. چين اگر قهرمان المپيك مي‌شود و كلي مدال درو مي‌كند، يكشبه كه به چنين موفقيت بزرگي نرسيده است. بي شك پشت اين قضيه يك كار هدفمند و با برنامه قرار دارد. براي مثال بايد عرض كنم كه در 8 دوره نخست بازي‌هاي آسيايي، ژاپن قدرت بلامنازع بود، اما چين در يك پروسه بلند مدت، مدارس تخصصي ورزش را ايجاد كرد تا امروز يكه‌تاز ورزش آسيا و جهان باشد. بنابراين بايد به عامل زمان توجه داشته باشيم.

اين سوال مطرح است كه با توجه به تغييرات مديريتي در سطح كشور، چقدر مي‌توان به استمرار برنامه‌هاي آغاز شده در ورزش مدارس اطمينان داشت؟

هاشمي: بر كار مدارس ورزش نيز مثل غير انتفاعي‌ها نظارت خواهد شد و اينطور نخواهد بود كه آنان به حال خود رها شوند. به هر حال يا نبايد كاري را در زمينه پايه انجام داد يا بايد آن را قوي و حساب شده دنبال كرد

كارهاي مورد توجه قرار گرفته مصوبه شوراي عالي آموزش و پرورش است كه امضاي رئيس‌جمهور را ‌ خود دارد و سليقه‌اي نيست. ما در سطح كشور 13 ميليون دانش‌آموز داريم و بطور طبيعي كار سختي را در پيش داريم، اما به جد دنبال احياي زنگ ورزش هستيم و در كنار 4، 5 طرح و برنامه اساسي مورد اشاره مي‌خواهيم به اهداف كلان خود چه در بخش سلامت و چه در بخش قهرماني دست يابيم.

به هر حال شما در مقام كسي از اين برنامه صحبت مي‌كنيد كه تجربه 25 ساله كار در كليه بخش‌هاي ورزش را دارد و به نوعي بر كليه مسائل و مشكلات ورزش اشراف داريد. فكر مي‌كنيد كه چه كار بايد كرد تا در كلان ورزش ايران نيز به ثبات برسيم و از سياست هميشگي آزمايش و خطا در ورزش دور شويم؟

واقعيت اين است كه دوران آزمايش و خطا در ورزش ايران به سر آمده است و نبايد منابع كشور را با تصميم‌هاي اشتباه به هدر داد. امروز وقت آن است كه با تصميمات درست، آنچه را كه نفع ورزش در آن است انجام داد؛ ورزشي كه البته داراي ابعاد اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و حتي سياسي است و بي‌توجهي به آثار و تبعات آن، ضررهاي جبران‌ناپذيري را براي كشور خواهد داشت. امروز در ورزش دنيا تصميمات مقطعي اصلا مورد توجه نيست و شايد فرق كشورهاي توسعه يافته در ورزش و كشورهاي ديگر در همين رويكرد با برنامه و سازمان يافته‌تر به مقوله ورزش باشد، چه در بخش ورزش همگاني و چه بخش قهرماني و حرفه‌اي و حتي پرورشي. ما اگر مي‌خواهيم توسعه پايداري در ورزش داشته باشيم بايد پايه و اساس را آموزش و پرورش قرار دهيم و سازمان تربيت بدني بايد از اين فرصت خوبي كه آموزش و پرورش برايش در ورزش ايجاد كرده است بهترين استفاده را بعمل آورد. به سخني مي‌توان گفت كه 13 ميليون استعداد امروز در اختيار ورزش ايران قرار دارند و اين فرصتي است گرانبها كه اميدوارم مسوولان از آن بهترين استفاده و بهره‌مندي را داشته باشند.

اما يكي از آسيب‌هاي هميشگي ورزش ايران بخشي‌نگري بوده است و به ندرت شاهد اين بوده‌ايم كه بخش‌هاي مختلف ورزش يكديگر را همپوشاني كنند. يعني ورزش دانشجويي راه خود را رفته، ورزش كارگري به راهي ديگر، ورزش نيروهاي مسلح هم همينطور و... در حالي كه ورزش ايران اگر مي‌خواهد توسعه‌اي متوازن داشته باشد بايد آهنگي موزون را بنوازد.

قبول دارم و براي همين معتقدم فدراسيون‌ها بايد در درون خود بخشي‌نگري را كنار بگذارند و صرف نگاهشان متوجه تنها قهرماني نباشد. فدراسيون‌ها بايد كار برنامه‌اي را مورد توجه قرار داده و با سياستگذاري لازم، افق‌هاي دور دست را مورد توجه قرار دهند. براستي چه اشكالي خواهد داشت كه مسوولان انجمن‌هاي مختلف ورزش دانش‌آموزي بعنوان نايب رئيس دانش‌آموزي فدراسيون‌ها ايفاي نقش كنند. در نظر بگيريد كه اگر اين اتفاق بيفتد و فرض مثال روساي انجمن‌هاي ورزش دانش‌آموزي جايگاهي در هيات رئيسه فدراسيون‌ها داشته باشند، آنها نيز در سياستگذاري‌ها دخيل شده و مي‌توانند در يك كار برنامه‌اي و كلان، استعدادهاي ورزش دانش‌آموزي را در يك كار سازماني به بدنه ورزش تزريق كنند. بي‌شك دوره كار گلخانه‌اي در ورزش تمام شده است و اين نوع هدفگذاري‌ها نمي‌تواند ورزش ما را به سر منزل مقصود برساند. بطور طبيعي وقتي امكانات و استعداد هست، بايد زيربنايي كار كرد و از كار گلخانه‌اي در ورزش پرهيز نمود.

شما در شرايطي از برنامه‌ريزي كلان در ورزش صحبت به ميان مي‌آوريد كه بين مسوولان ارشد ورزش هنوز يك مشي و سياست واحدي وجود ندارد و روساي سازمان تربيت بدني و كميته ملي المپيك با نظرگاه‌هاي مختلف خود، به نوعي در رويارويي آشكار و نهان تلاش كرده‌اند نقش يكديگر را خنثي كنند. اين درست كه ورزش ايران از اين اختلاف نظرها و كشاكش‌ها در بازي‌هاي آسيايي گوانگجو لطمه نخورد تا با دو پله صعود نسبت به دوحه 2006، به مقام چهارم اين بازي‌ها برسد، اما به هر حال و با توجه به استعدادهاي بالاي جامعه ورزش ايران، بايد براي موفقيت‌هاي بزرگ، از اين مشكلات در ورزش عبور كرد. نظر شما چيست؟

اختلاف در ورزش ايران كم و زياد وجود داشته است و مربوط به زمان حال هم نيست. يعني در يك دوره‌اي اختلافات به اوج خود رسيده كه به قيمت كنار رفتن يك مسوول منجر شده و در يك دوره نيز خفيف و كم اثر بوده و طرفين سياست همكاري و مدارا را در پيش گرفته‌اند. در زمان‌هايي نيز كه اين اختلاف نظرها بالا گرفته، ذهنيت رئيس سازمان به اين سمت پيش رفته كه مديريت همزمان سازمان و كميته ملي المپيك را به دست گيرد.

معتقدم بايد در شرح وظايف سازمان تربيت بدني و كميته ملي المپيك اصلاحاتي بوجود آيد. اساسنامه فعلي كميته المپيك مربوط به 15 سال قبل است و در شرح وظايف تداخل كار و موازي‌كاري‌هايي هست كه بايد با بازنگري در اساسنامه اين دو نهاد، از آنها جلوگيري كرد.

خيلي از اين مشكلاتي كه شما امروز در ورزش مي‌بينيد ناشي از همين تداخل وظايف است و ضرورت دارد كه با شفاف‌سازي در موضوعات و كار كارشناسي، يك بار براي هميشه به زمينه‌هاي اختلاف‌برانگيز پايان داد. در دنياي ورزش بازي‌هايي كه به صورت مجتمع برگزار مي‌شود مثل بازي‌هاي آسيايي و المپيك، متولي كميته ملي المپيك است، اما آيا در اين شرايط سازمان تربيت بدني نبايد كاري انجام دهد؟ بي‌شك پاسخ منفي است و سازمان بايد ضمن حمايت مالي از برنامه‌ها، نظارت‌هاي خويش را نيز صورت دهد. ضمن آن‌كه رابط اصلي و حائل مسائل اجرايي سازمان و كميته المپيك نيز فدراسيون‌ها هستند كه هر چقدر ميزان اين تفاهم و همكاري بيشتر باشد، موفقيت‌ها نيز بيشتر خواهد بود. لذا اعتقاد دارم اين اصلاحات بايد انجام شود. حتي معتقدم اساسنامه فدراسيون‌ها هم بايد مورد بازنگري قرار گيرد تا با وضعيتي مواجه نباشيم كه اگر كارواني رفت و موفق نشد توپ ناكامي آن به زمين سازمان بيفتد و بر عكس آن نيز به زمين كميته. همه بايد به عنوان پيكري واحد و با سياستگذاري واحد براي دستيابي به افق‌هاي روشن‌تر در ورزش بكوشند.

و جالب اين‌كه ورزش فارغ از اين اختلاف‌هاي مديريتي، در گوانگجو نتيجه خوب و قابل قبولي گرفت.

به هر حال بدنه ورزش و فدراسيون‌ها نشان داده‌اند كه اگر امكانات و شرايط برايشان فراهم باشند، كار خود را بخوبي انجام خواهند داد و خوشحالم از اين‌كه جامعه ورزش از اين آزمون با سربلندي خارج شد.

با توجه به تاكيد رئيس‌جمهور در مراسم تقدير از مدال‌آوران ورزش در بازي‌هاي آسيايي گوانگجو، ‌فكر مي‌كنيد بتوان به مقام دوم بازي‌هاي آسيايي براساس خواست رئيس‌جمهور رسيد؟

به هر صورت در ورزش هميشه بايد نگاه به جلو داشت و به داشته‌هاي امروز خود قانع نشد. فكر مي‌كنم با توجه به استعدادهاي جوان كشور و سرمايه‌گذاري اصولي صورت گرفته در ورزش دانش‌آموزي، با يك كار منظم و پيوسته 4 ساله مي‌توان در دور بعدي بازي‌هاي آسيايي نتايج بهتري را به دست آورد. فراموش نكنيم كه امروز ورزش بانوان ايران با موفقيت‌هاي بدست آمده در گوانگجو به نوعي تولدي دوباره يافته است تا با توجه به تاكيد رئيس‌جمهور، امكانات و فرصت‌هاي بهتري در اختيار بانوان ورزشكار ايران قرار گيرد. به هر حال با كار و تلاش مي‌توان به فتح قله‌ها نائل شد و جوانان ايران به دفعات نشان داده‌اند كه داراي استعدادهاي منحصربه‌فردي هستند كه مي‌توانند در سايه راهبردي ويژه، آنها را به فعليت رسانده موفقيت‌هاي بزرگي را به ورزش ايران ارزاني دارند.

حجت الله اكبر آبادي 
گروه ورزش




ايران از نظر دفاعي در بهترين وضعيت قرار دارد
نوشته شده در سه‌شنبه 21 دی 1389
بازدید : 47
نویسنده : mahdipc
اشاره: جمهوري اسلامي ايران به عنوان يكي از كشورهاي قدرتمند منطقه كه نقش ويژه‌‌اي را در حفظ امنيت و راهبردهاي سياستي در حوزه خليج فارس بر عهده دارد، دكترين سياستي خود را بر مبناي دفاع از تماميت ارضي و حفظ اقتدار كشور پايه‌ريزي كرده است.

نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران تحت فرماندهي كل قوا، پس از جنگ تحميلي تلاش گسترده خود را بر افزايش سطح و ارتقاي توان نظامي گذاشته است.

مجلس شوراي اسلامي به عنوان نهاد قانونگذار و نظارت‌كننده نيز با اطلاع كافي از اقدامات مسوولان دفاعي، امنيتي به عنوان بازويي سياستگذار در بخش‌هاي بودجه‌اي و نظارت‌كننده بر امور اين تشكيلات، در كميته دفاعي كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي در جريان گزارشات و مباحث جاري و ساري در مقاطع مختلف قرار دارد.

غلامرضا كرمي، نماينده كرمان و رئيس كميته دفاعي كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس هشتم شوراي اسلامي كه در دوران دفاع مقدس يكي از فرماندهان جبهه و جنگ بوده و جانشيني فرمانده لشكر 41 ثارالله استان كرمان را بر عهده داشته است، عقيده دارد كه توان نظامي كشور در دفاع از تماميت ارضي ، به همت پرنسل توانمند نيروهاي مسلح هم‌اكنون باعث شده كه تمامي تهديدات خارجي جز يك جنگ تبليغاتي اثر ديگري نداشته باشند.

در تشكيلات دفاعي كشور كه در خط مقدم آن اركان نظامي قرار دارند نقش كميته دفاعي كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس چيست؟

كميته امور دفاعي زير مجموعه‌اي از كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي است و يكي از وظايف آن پيگيري مسائلي است كه در حوزه نيروهاي مسلح به كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي ارجاع داده مي‌شود. تركيب اعضاي كميته در مجلس هشتم شامل نمايندگاني است كه از سابقه دفاعي و نظامي برخوردارند و پس از بازنشستگي وارد مجلس شده‌اند.

لذا در ابتداي مجلس هشتم كميته دفاعي چارچوبي براي كار دفاعي خود در 2 حوزه ترسيم كرد كه اولين كار تقنين و دوم نظارت بود.به هر حال براي تقنين و مواردي كه نياز به قانونگذاري بود كميته، فعاليت جدي خود را آغاز كرد وبه عنوان مثال به صورت جدي وارد مساله سربازي و اصلاح قانون نظام وظيفه شد و قانون مربوط به سربازي را كه به 20 سال پيش بازمي‌گشت و در دوره‌هاي مختلف مجلس باقي مانده بود در دوره هشتم رسيدگي كرد.

در بعد نظارت هم موارد گوناگوني چون تماس با نيروهاي مسلح، حضور در ستاد نيروهاي مسلح و رزمايش‌ها و ارتباط با نيروهاي مسلح و بررسي نيازهاي كشور در حوزه دفاعي از موارد كاري اين كميته بوده است.

با اين توضيح در سومين سال كاري مجلس هشتم مي‌توانيم بگوييم كه بر مبناي روش‌هاي پيش‌بيني شده، كميته دفاعي كار خود را پيش برده و ارتباط خوب و صميمي ميان اين كميته با نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي در جهت قانونگذاري براي مشكلات نيروهاي مسلح و نظارت در جهت سرعت بخشيدن به مصوباتي كه تصويب شده، انجام گرفته است.

اطلاعاتي كه كميسيون از امورات دفاعي و امنيتي و مسائل مربوط به آن در كشور دارد تا چه ميزان است؟

اطلاعات كميسيون امنيت ملي و به طور مشخص كميته امور دفاعي، بسيار جامع است و دليل آن رفت و آمدهاي تنگاتنگ ميان فرماندهان و اعضاي نماينده عضو كميسيون و كميته است. به هر حال مسوولان در مناسبت‌‌هاي مختلف در مجلس حاضر مي‌شوند و نمايندگان نيز در تمامي امورات نقش دارند، لذا به دليل ارتباطات موجود، اطلاعات ارائه شده به مجلس بسيار دقيق، كامل و به روز است.

با توجه به تهديدات مكرري كه از سوي برخي كشورها ازجمله رژيم صهيونيستي و در راس آن آمريكا صورت مي‌گيرد، كميته دفاعي مجلس چه اطلاعي از وضعيت تجهيزات دفاعي كشور براي مقابله با حمله احتمالي دشمن دارد؟

همان طور كه مي‌دانيد فعاليت نيروهاي مسلح در جمهوري اسلامي ايران به طور مشخص در راستاي دكترين دفاعي است و در دكترين جمهوري اسلامي مبناي اقدامات نظامي مشخصا دفاعي تعريف شده و بحث تهاجم وجود ندارد، بر اين مبنا كشور ما براي اين كه بتواند در مقابل هر گونه تجاوز از خود دفاع كند خودش را مجهز كرده و خوشبختانه نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي به دليل تجربه 8 سال دفاع مقدس و جنگ‌هايي كه طي سال‌هاي بعد از دفاع مقدس در حوزه‌هاي پيراموني جمهوري اسلامي در عراق و افغانستان صورت گرفته، توانسته است اطلاعات جامعي به مسائل منطقه‌اي داشته باشد و در مورد چگونگي اقدامات دشمن سعي كرده با ارتقاي توانمندي‌هاي داخلي و استفاده از دانشمندان متعهد، عرصه تجهيز دفاعي خود را به گونه‌اي بالا ببرد كه بتواند در مقابل هر گونه تهديدي از كشور دفاع كند. خوشبختانه در بحث زمين، دريا و هوا و انواع پدافندهايي كه بايد شكل بگيرد، با توجه به اطلاعاتي كه به كميسيون داده شده و ما در جريان آن هستيم در وضعيت خوبي به سر مي‌بريم. بر اين اساس بايد تاكيد كرد كه جمهوري اسلامي از نظر دفاعي در بهترين وضعيت قرار دارد و مردم هم گهگاهي شاهد رزمايش‌هاي متعدد نيروهاي مسلح در زمين، دريا و هوا هستند.

در بحث تهديدات دشمنان عليه كشور، آيا طرح مباحثي چون حمله نظامي يك جنگ تبليغاتي است يا احتمال آن وجود دارد؟

يكي از شگردهاي دشمن جنگ رواني است كه معمولا مورد توجه جدي دشمنان قرار دارد و سعي مي‌كنند با اجراي آن به اهداف موردنظر دست يابند.در همين راستا پروژه ايران‌هراسي را بايد بخشي از جنگ رواني و شگردهاي منطقه‌اي دشمن دانست چون ايجاد جنگ رواني و ايران‌هراسي توسط دشمن باعث شده كه كارخانه‌هاي اسلحه‌سازي آنها همچنان فعال باشند تا با فروش ميلياردي تجهيزات نظامي به كشورهاي منطقه بتوانند هم حضور خود را توجيه كنند و هم به اقتصاد كشور خود رونق دهند.

امسال، آنچه در مجموع بودجه نيروهاي مسلح در سقف بودجه عمومي ديده شده، 5‌/‌10 درصد از كل بودجه است كه خوشبختانه در مصوبه برنامه پنجم مقرر شد هر سال 2 درصد به بودجه نيروهاي مسلح اضافه شود كه با عملياتي شدن آن نگراني در مورد بودجه‌ها براي مقابله با دشمنان برطرف خواهد شد

در مجموع بايد گفت دشمن از توانمندي جمهوري اسلامي ايران اطلاع كافي دارد و ايران هم براي اين كه توانمندي خود را نشان دهد در رزمايش‌هايي كه برپا كرده قصد داشته قدرت بازدارندگي خود را به نمايش بگذارد.

با توجه به همه جوانب قطعا دشمنان اين مساله را درك كرده‌اند كه ايران كشوري نيست كه براحتي بتوانند به آن حمله نظامي داشته باشند. لذا به همين دليل جنگ رواني‌ را عليه ايران به راه انداخته‌اند تا فضاسازي‌هايي عليه كشور داشته باشند.

در راستاي مباحث دفاعي كه دكترين نظامي كشور را تعريف كرده قرار بود سامانه‌هاي اس 300 از روسيه خريداري شود، اما اين قرارداد عملياتي نشد و طرف روسي به تعهد خود عمل نكرد و لذا بحث شكايت حقوقي از اين كشور مطرح شد، كميته دفاعي در اين خصوص چه اطلاعاتي از جوانب امر دارد؟

قرارداد سامانه دفاعي اس 300 بين وزارت دفاع جمهوري اسلامي ايران و روسيه امضا شد و براساس آن بايد دولت روسيه به تعهد خود عمل مي‌كرد و اين سامانه را در اختيار جمهوري اسلامي قرار مي‌داد. اين تعهد روس‌ها به ايران در شرايطي بود كه هنوز قطعنامه‌اي هم عليه كشور صادر نشده بود، بنابراين دولت روسيه بايد به تعهد خودش عمل مي‌كرد و با اين اقدام توافقنامه را نقض كرده است.

2 راهكار در اين زمينه پيش‌بيني مي‌شود؛ يكي اين‌كه رايزني‌هايي به وسيله وزارت دفاع صورت گيرد كه قطعا در حال انجام است و نكته دوم اين‌كه اگر رايزني‌ها به يك نتيجه مثبت نرسيد بايد براساس قراردادها كه معمولا مسائل حقوقي لازم هم در آن پيش‌بيني شده مراجع قانوني به مساله رسيدگي كنند. در مجموع آنچه به نظر مي‌رسد، بهتر است وزارت دفاع براساس تجاربي كه دارد مباحث را در اين زمينه پيگيري كند تا به نتيجه لازم برسيم.

اين تصميم روسيه آيا تحت تاثير قطعنامه‌هايي كه عليه ايران توسط غرب شكل گرفته اتخاذ شده است؟

قطعا همين‌طور است و معتقدم دولت روسيه به اين قرارداد بايد به موقع خودش عمل مي‌كرد. به هر حال تعهدي بين دولت روسيه و ايران وجود دارد و دولت روسيه به تعهدش بايد عمل مي‌كرد و نمي‌گذاشت اين قرارداد كه به صورت قانوني است به اين نقطه ختم شود. به نظر مي‌رسد دولت روسيه بايد منافع بلندمدت خودش را با كشور قدرتمندي همچون ايران بسنجد تا جامعه ايران نسبت به اين كشور بدبين نشود. قطعا تاثير آن به نفع اين كشور نخواهد بود.

با توجه به نزديكي فصل بودجه آيا ميزان بودجه نظامي كشور به ميزاني است كه بتواند پاسخگوي نياز كشور در مقابل تهديدات باشد و آيا بودجه پنهاني هم براي مباحث دفاعي در نظر گرفته مي‌شود؟

در بحث بودجه بايد به جميع جهات توجه كرد و از آنجا‌ كه مسائل دفاعي يك بعد قضيه است نمي‌توان توجه به زيرساخت‌ها را ناديده گرفت. بر اين اساس طبيعي است كه سهمي به مباحث دفاعي داده مي‌شود. درخصوص اين‌كه پرسيده شد آيا بودجه مخفي هم وجود دارد، بايد گفت خير هيچ بودجه پنهاني وجود ندارد و همه چيز به صورت آشكار در صحن علني مجلس مورد بررسي قرار مي‌گيرد. بودجه نيروهاي مسلح در بخش‌هاي گوناگون از جمله تقويت بنيه دفاعي كه تامين اقلام عمده و خريد، نوسازي و بازسازي تجهيزات و تحقيقات دفاعي است و بودجه عمومي كه شامل حقوق و مزايا و ... است، تقسيم‌بندي مي‌شود.

امسال آنچه در مجموع بودجه نيروهاي مسلح در سقف بودجه عمومي ديده شده، 5‌/‌10 درصد از كل بودجه است كه خوشبختانه در مصوبه برنامه پنجم مقرر شد هر سال 2 درصد از بودجه عمومي به بودجه نيروهاي مسلح اضافه شود كه با عملياتي شدن آن طي 5 سال، نگراني نيروهاي مسلح در مورد ميزان بودجه‌ها براي مقابله با دشمنان برطرف خواهد شد و اميدواريم در پايان 5 سال سهم بودجه نيروهاي مسلح از بودجه عمومي به 2 برابر ميزان فعلي خود برسد.

پس از تغيير وزير امور خارجه آيا مجلس در جريان رايزني‌ها براي انتخاب وزير جديد براي اين پست قرار دارد؟ احتمال معرفي چه كسي مي‌رود؟

به هر حال از اختيارات رئيس‌جمهور اين است كه به مدت 3 ماه پس از بركناري وزير، سرپرستي را براي اداره وزارتخانه‌اي مشخص كند، اما به هر حال آقاي صالحي چهره شناخته‌شده‌اي ميان اعضاي كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس است كه از جايگاه مناسبي براي تصدي اين پست برخوردار است، چنانچه ايشان به عنوان وزير امور خارجه به مجلس معرفي شوند. اعضاي كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي و اكثر نمايندگان مجلس نسبت به ايشان كه فرد دنياديده‌اي است و جايگاه مناسبي هم در مجلس دارد راي اعتماد بالايي خواهند داد تا بتواند سكان وزارت خارجه را به دست گيرد.

فاطمه اميري
گروه سياسي




همه انسان‌ها سرنوشت واحد دارند
نوشته شده در سه‌شنبه 21 دی 1389
بازدید : 59
نویسنده : mahdipc
اشاره: امين معلوف، نويسنده فرانسوي لبناني‌الاصل كه 17 سال پيش بابت نگارش رمان صخره تانيوس برنده جايزه ادبي گنكور شده بود، امسال جايزه ادبي پرنس آستورياس را كه به نوبل اسپانيا معروف است از آن خود كرد.

جايزه‌اي كه پيش از اين به خوان رولفو، ماريو بارگاس يوسا، كاميلو خوزه سلا، گونتر گراس، دوريس لسينگ، آرتور ميلر، پل آستر و اسماعيل كاداره اهدا شده است. 

مراسم اهداي اين جايزه 50 هزار يورويي و مدالي كه خوان ميرو آن را طراحي كرده به تازگي با حضور وليعهد اسپانيا برگزار شد.

هيات داوران اين جايزه علت انتخاب معلوف را تلاش او براي معرفي فرهنگ مديترانه عنوان و از آثار او با عنوان آثاري كه با استفاده از سمبل به توصيف همزيستي و مدارا در منطقه مديترانه پرداخته، ياد كرده است.

از معروف‌ترين آثار اين نويسنده 61 ساله كه به زبان فرانسه مي‌نويسد كتاب «سمرقند» است. برخي از آثار اين نويسنده روايت رويدادهاي تاريخي جهان عرب است كه كتاب «جنگجوهاي صليبي از وراي چشم‌‌هاي عرب» از جمله آنها است.

اين آثار به بيش از 20 زبان ترجمه شده است.  معلوف كه در بيروت به دنيا آمده، در پي شروع جنگ داخلي لبنان در سال 1975 به فرانسه مهاجرت كرد و اكنون در پاريس زندگي مي‌كند.

او پس از دريافت جايزه پرنس آستورياس در گفت‌وگويي با شبكه خبري يورونيوز، از اين جايزه و همچنين نگاهش به جهان گفته است.

شما برنده جايزه ادبي بنياد پرنس آستورياس شده‌ايد كه جايزه‌اي بسيار ارزشمند در اسپانيا و جهان به شمار مي‌آيد. پيش‌تر نيز شما جوايز ادبي متعددي را بابت نگارش آثارتان دريافت كرده‌ايد. آيا اين جايزه پرنس آستورياس معناي خاصي در ميان جوايزي كه گرفته‌ايد براي شما دارد؟ اين جايزه از ديد شما چگونه تعريف مي‌شود؟

اين جايزه براي من معنا و اهميت بسيار ويژه‌اي دارد، زيرا رابطه من با اسپانيا رابطه‌اي بسيار قديمي است. ماجراي اولين رمان من به نام «لئوي آفريقايي» در آندلس آغاز مي‌شود و آندلس در تاريخ تمدن بشري جايگاه ويژه‌اي دارد. آندلس جايي است كه تمدن‌هاي عربي، اسلامي، اسپانيايي، اروپايي، مسيحي و يهودي با هم تلاقي پيدا مي‌كنند و من اكنون با اين شرايطي كه در جهان برقرار است، احترام ويژه‌اي به جايگاه آندلس در تاريخ جهان مي‌گذارم.

شما از گفت‌وگوي تمدن‌ها صحبت مي‌كنيد و نه از برخورد و ستيز ميان آنها. اين دقيقا چيزي است كه شما مي‌خواهيد بگوييد؟

بله. من شخصاً طرفدار نظريه جنگ ميان تمدن‌ها نيستم. حتي اگر اين جنگ در عالم واقع وجود داشته باشد، ما بايد با آن مقابله كنيم. اين سرنوشت محتوم جهان نيست، زيرا ذات روابط ملت‌ها براساس جنگ نيست. وضعيتي كه اكنون وجود دارد، يعني ستيز ميان تمدن‌ها، امري غيرعادي است و بايد از آن گذر كنيم. انسانيت از گذشته به ما رسيده و وظيفه ما است كه آن را به آينده برسانيم و اين امر با جنگ ميان تمدن‌ها تحقق نمي‌يابد.

شما فكر مي‌كنيد كه اروپا بتواند با گوناگوني قومي و مذهبي خود اين ايده را محقق كند؟

اروپا بايد يك نمونه ارائه كند، زيرا قابليت حل اين مشكل را دارد. ولي من يقين دارم كه ما به گفت‌وگوي تمدن‌ها اعتقادي نداريم. ما بايد مدام اين موضوع را به مردم و مخصوصا جوانان گوشزد كنيم كه همزيستي مسالمت‌آميز امري است كه بايد به آن رسيد و هميشه در طول زندگي از آن حرف زد.

جهان امروز به لحاظ مادي پيشرفت كرده، اما به لحاظ معنوي و ذهني رو به جلو حركت نكرده است. در عصر حاضر هم بايد به اين فكر كنيم كه همه زمين، يك سرزمين واحد است

شما از آغاز نوشتنتان تاكنون، 14 رمان نوشته‌ايد در تمام آثارتان يك خط مشخص ديده مي‌شود و آن روحيه آشتي و تساهل است. به نظر مي‌رسد اين پيامي است كه شما مي‌خواهيد به خواننده‌تان منتقل كنيد. آيا اين روحيه آشتي و تساهل كمي براي شرايط امروز جهان خيالي و آرمانگرايانه نيست؟

چرا. شايد كمي خيالي باشد، اما ما امروز به چنين چشم‌اندازي نيازمنديم. جهان امروز به لحاظ مادي كاملا تغيير پيدا كرده، اما به لحاظ معنوي و ذهني پيشرفتي نكرده است. در عصر حاضر هم بايد به اين فكر كنيم كه همه زمين، يك سرزمين واحد است و همه انسان‌ها يك سرنوشت واحد دارند.

ولي شما مدام غرب را بابت اين‌كه با بخش ديگر جهان غيراخلاقي برخورد مي‌كند، نقد مي‌كنيد.

بله، البته غرب ارزش‌هاي خوب هم دارد، اما در قرون اخير در روابطش با ديگران به اصول پايبند نبوده است. به عبارت ديگر، مثلا انگليس به همان شيوه‌اي كه در كشور خودش عمل مي‌كرده و به ارزش‌ها و اصول احترام مي‌گذاشته، در هندوستان رفتار نكرده است. يا فرانسه‌اي كه در الجزاير يا ماداگاسكار خود را بروز داد، همان فرانسه‌اي نيست كه در كشور خودش است. بلژيك در بلژيك با بلژيك در كنگو متفاوت است يا آمريكا رفتار درستي با كشورهاي آمريكاي لاتين يا ديگر نقاط دنيا ندارد.

مثلا در عراق؟

مثلا در همه جا! ارزش‌ها ي انساني را بايد براي همه درنظر بگيرند، نه فقط براي خودشان.

يعني شما روزي كه به عراق حمله شد ناراحت بوديد؟

آن حمله مقدمه رنج و مصيبت بيشتر مردم و آغاز جنگ‌هاي فرقه‌اي در عراق بود. من بسيار متاثر شدم. چيزي كه در عراق طي اين سال‌ها ديدم مسلما مرا ناراحت كرده است.

شما لبناني، عرب، مسيحي، فرانسوي و اروپايي هستيد. كدام يك از اينها بيشتر با شما منطبق است؟

بگذاريد داستاني را براي شما بگويم. يك روز از يك روستايي مي‌پرسند كدام‌ يك از فرزندانتان را بيشتر دوست داري. روستايي مي‌گويد: «آن فرزندم را كه مريض است تا وقتي خوب شود و آن ديگري را كه رفته بيرون تا وقتي بازگردد.» و من هم همين پاسخ را مي‌دهم. وقتي مشكلي در لبنان پيش مي‌آيد، من احساس مي‌كنم بيشتر لبناني هستم و وقتي در اروپا بحراني به وجود مي‌آيد فكر مي‌كنم بيشتر اروپايي هستم.

اميرحسين بلاغت
جام‌جم




داستان آدم‌هاي شاد و غمگين
نوشته شده در سه‌شنبه 21 دی 1389
بازدید : 46
نویسنده : mahdipc
اشاره: مايك لي يكي از مطرح‌ترين فيلمسازان سينما در سطح بين‌المللي است. اين فيلمساز انگليسي در فيلم‌هاي خود به طرح و بررسي مسائل و مشكلات طبقه كارگر و متوسط كشور انگلستان مي‌پردازد.

با اين حال، ساخته‌هاي او به گونه‌اي هستند كه محصولات ملي به شمار نمي‌آيند و حكم كارهاي بين‌المللي را دارند. تازه‌ترين ساخته او «سالي ديگر» هم فيلمي در حال و هواي ساخته‌هاي قبلي اين هنرمند است.

فيلم كه تحسين منتقدان بين‌المللي را برانگيخته و به احتمال زياد يكي از رقباي اصلي رشته‌هاي اصلي مراسم اسكار خواهد شد، قصه يك زوج خوشبخت ميانسال شهري را تعريف مي‌كند كه خيلي زود مشخص مي‌شود با دردسرها و مشكلات فردي و اجتماعي زيادي روبه‌رو هستند.

مايك لي كه در شروع كار فيلمسازي خود در اوايل دهه 70 ميلادي چندين مجموعه تلويزيوني را كارگرداني كرد، در سال 1988 با درام اجتماعي «اميدهاي والا» به تماشاگران سينما معرفي شد و خيلي زود جايگاه ويژه خود را در دل سينماي اجتماعي انگلستان پيدا كرد.

اين فيلمساز گزيده‌كار پس از آن با فيلم‌هاي زندگي شيرين است، رازها و دروغ‌ها، همه چيز يا هيچ چيز و ورادرك نشان داد كه موقعيت ويژه‌اي كه در بين منتقدان و تماشاگران سختگير سينما كسب كرده، يك امر اتفاقي نيست. لي در يكي از تازه‌ترين گفت‌وگوهاي خود به بحث درباره جنبه‌هاي مختلف فيلمسازي و درام سالي ديگر مي‌پردازد.

قبل از اين كه براي گفت‌وگو با شما بيايم، سالي هاوكينز بازيگر فيلمتان را ديدم. او به من گفت وقتي براي مصاحبه با مايك مي‌روي نترس!

خب، شما هيچ دليلي براي ترسيدن يا نگراني نداريد. مي‌توانيد خيلي راحت هر سوالي كه داريد مطرح كنيد.

ما قرار بود هفته قبل اين مصاحبه را انجام دهيم، ولي شما درگير ضبط نوار صوتي اظهارات خود براي دي‌وي‌دي سالي ديگر بوديد.

بله، مجبور بودم آن نوار صدا را سريعا ضبط كنم، ولي حالا مي‌توانيم به راحتي با هم گفت‌وگو كنيم.

آيا از ضبط نوار صوتي اظهارات خود براي نسخه دي‌وي‌دي فيلم لذت برديد؟ مي‌دانم كه خيلي از فيلمسازان علاقه‌اي براي انجام اين جور كارها ندارند.

خب، براي من فرق خيلي زيادي نمي‌كند. بگذاريد واقعيتش را برايتان بگويم. اين مساله بستگي به اين نكته دارد كه آيا اصلا حرفي براي گفتن دارم يا خير، حرفي كه ارزش بيان كردن داشته باشد، اما از ضبط اين برنامه لذت بردم، خيلي خوب بود. اگر تماشاگران فيلم علاقه‌اي به شنيدن حرف‌هايم داشته باشند، اين بخش دي‌وي‌دي مي‌تواند برايشان جالب باشد.

من سخت مشغول كار هستم و فرصت زيادي براي فكر كردن درباره جوايز سينمايي ندارم. چيزي هم درباره فيلم‌ها و آدم‌هايي كه نامزد دريافت اسكار و گلدن‌گلوب مي‌شوند نمي‌گويم. ما فيلم مي‌سازيم و در درون اين نمايش باشكوه شركت داريم

بعضي وقت‌ها بعضي‌ آدم‌ها را مي‌بينيم كه هيچ حرفي براي گفتن ندارند، پس بهتر است كه هيچ چيزي نگويند، اين حرف شامل خود من هم مي‌شود.

آيا سخت است كه در گوشه‌اي بنشينيد و يكي از فيلم‌هاي جديدتان را تجزيه و تحليل كنيد و شايد هم آن را با كارهاي قديمي‌تر خود مقايسه كنيد؟

شايد اگر در زمان ديگري اين سوال را از من مي‌كرديد، مي‌گفتم خير، خير من فقط براي يك فيلم تازه چنين كاري مي‌كنم. اما مدتي قبل، براي 4 تا از فيلم‌هاي قديمي‌‌ام كه در تلويزيون ساخته بودم، صحبت و آنها را تجزيه و تحليل كردم. اين فيلم‌ها قرار است در يك بسته تركيبي وارد بازار دي‌وي‌دي شوند. وقتي اين كار را انجام دادم، ديدم كار جالب توجهي است و چندان سخت هم نبود. پس دليلي وجود ندارد كه نخواهم اين كار را انجام دهم.

چرا مي‌گويند كار آساني بود؟

خب مي‌دانيد، من دوباره با كارهاي قديمي و همكاران قديمي‌ام ملاقات تازه‌اي داشتم و دوباره به آنها و كارهايي كه كرده بودم فكر كردم. فكر كردن در اين باره كه قبلا چه كاري كرده‌اي و يادآوري مشكلات و تجربيات قديمي كه داشته‌اي، شما را به خاطرات تلخ و شيرين گذشته برمي‌گرداند. وقتي چنين كاري را انجام مي‌دهي، فرصت آن را پيدا مي‌كني كه به كارهاي اوليه‌ات برگردي و آنها را در شرايطي دوباره تماشا كني كه صاحب تجربيات بيشتري شده‌اي، خب، چنين چيزي هيجان‌انگيز نيست؟

خب، وقتي اين فيلم‌هاي قديمي‌تر را تماشا مي‌كنيد، هيچ وقت به اين نكته فكر مي‌كنيد كه شايد دلتان مي‌خواست آنها را طور ديگري مي‌ساختيد و به اصطلاح گزينه ديگري هم داشتيد؟

نه خيلي زياد. به صورت طبيعي چنين فكري نمي‌كنم. اما هميشه چيزهاي خاص و ويژه‌اي هست كه فكر شما را به خودش مشغول مي‌كند و به خودتان مي‌گوييد اين يا آن ديالوگ مي‌توانست بهتر از اين باشد و يا اين كه فلان صحنه را مي‌شد بهتر از اين كار كرد. اما در كل، هيچ وقت به اين موضوع فكر نكرده و اعتقاد نداشته‌ام كه پيش خودم بگويم فيلمي را مي‌خواهم به صورت ديگري بسازم. علتش هم اين است كه شما هر فيلمي را بنا بر اقتضا و ضروريات زمان ساخت آن كارگرداني كرده‌ايد و آن نوع ساخت، مربوط به همان دوره و زمان است. اگر قرار باشد اين وضعيت را از حالت طبيعي آن تغيير دهيم، اوضاع نابساماني پديد مي‌آيد.

«سالي ديگر» روي روابط يك خانواده معمولي متمركز مي‌شود. اگر شما همان مايك‌لي معروف و سرشناس نبوديد، آيا هيچ وقت اين فيلم را مي‌ساختيد؟

صادقانه بگويم، اگر برخي شرايط خاص وجود نداشتند شايد خيلي از فيلم‌هاي من امكان ساخت و توليد پيدا نمي‌كردند. بنابراين، فكر مي‌كنم پاسخ ساده به پرسش شما ـ كه اتفاقا پرسش خوبي هم هست ـ يك نه بايد باشد. فكر نمي‌كنم بنا به صورتي كه گفتيد اين فيلم ـ و همچنين تعداد ديگري از فيلم‌هايم ـ را نمي‌ساختم. شما طرح‌ها و فيلمنامه‌هاي خيلي زيادي داريد كه مي‌خواهيد بسازيد، ولي هميشه اتفاقاتي رخ مي‌دهد كه مانع از انجام اين كار مي‌شود.

شما در اين فيلم به موضوع اعتياد به يك مخدر هم اشاره مي‌كنيد. آيا اعتياد را مي‌توان مضمون اصلي يا مهم فيلم‌تان قلمداد كرد؟

قبل از آن كه فيلم بخواهد به موضوع اعتياد بپردازد، به بهانه آن بحث درد و رنج را مطرح مي‌كند. به همين دليل است كه مي‌گويم مطرح كردن موضوع الكل مطرح كردن اعتياد به آن نيست، بلكه از طريق آن به بررسي درد و رنجي پرداخته مي‌شود كه استفاده از آن، آن را ضروري مي‌كند. اين درد و رنج آدم‌ها را وادار مي‌كند كه دوباره به سراغ آن بروند. مشكل دو تا از كاراكترهاي اصلي قصه فيلم، همين مساله است.

با سالي ديگر و فيلم قبلي‌تان «بي‌غم» نشان داديد كه مي‌خواهيد به طرح و بحث و موضوع خوشحالي و خوشبختي آدم‌هاي عادي بپردازيد. آيا اين همان چيزي است كه از زاويه ديد يك فيلمساز شما را جذب و علاقه‌مند به خودش مي‌كند؟

پاسخ به اين سوال كمي مشكل است، زيرا دو فيلمي كه اسم برديد فقط درباره خوشبختي و خوشحالي آدم‌ها نيستند. خوشبختي معادله‌اي است كه در ارتباط با خيلي چيزها معني و مفهوم پيدا مي‌كند. با خلق يك فضاي خاص در هر فيلمي كه مي‌سازم، به دنبال مطرح كردن مسائل و مشكلاتي هستم كه مردم عادي با آن دست به گريبان هستند. مي‌خواهم به عمق مساله‌اي كه مطرح مي‌كنم برسم، تا بتوانم تحليل درست‌تري ارائه كنم. در قصه دو فيلم اخيرم شما با يكسري پيچيدگي‌هاي متنوع سر و كار داريد و آدم‌هايي را مي‌بينيد كه بعضي‌هايشان شاد و برخي ديگر غمگين هستند. آنها نيازها و احتياجات متفاوتي دارند و من تلاش مي‌كنم درباره اين احتياجات صحبت كنم. براي همين، شما نمي‌توانيد بگوييد در آنها خواسته‌ام به شكلي اختصاصي چيزي مثل خوشبختي يا خوشحالي را به تصوير بكشم، زيرا اين كلمات به تنهايي و به خودي خود معني خاصي ندارند.

سالي ديگر هم مثل چند فيلم آخرتان در يك فضاي بازتر و وسيع‌تر فيلمبرداري شده ‌است. چه عاملي باعث شد كه در اين مقطع از كارنامه كاريتان به سراغ چنين شيوه‌اي برويد؟

از نظر تكنيكي فكر مي‌كنم اين شيوه ساخت براي قصه فيلمنامه‌هايي كه داشتم بهتر و مناسب‌تر بوده است. انرژي و محتواي دروني قصه ـ و حتي رنگ‌هايي كه در فيلم مورد نياز بود ـ ايجاب مي‌كرد كه به اين شيوه كار شود. از اين نوع كار خيلي راضي هستم و فكر مي‌كنم در آينده هم بيشتر از آن استفاده خواهم كرد.

آيا آن را به صورت مداوم ادامه خواهيد داد يا اين كه براي هر فيلم ديگري كه مي‌سازيد تصميم مشخص و مجزا خواهيد گرفت؟

خب، طبيعي است كه فيلم به فيلم تصميم‌گيري در اين رابطه تغيير كند. حال و هواي دروني هر فيلمي تعيين‌ مي‌كند كه چگونه بايد ساخته شود. تحت هر شرايط مشخصي، يك فيلم سينمايي جلوي دوربين مي‌رود و من هم مثل هرفيلمساز ديگري، بايد تابع اين شرايط باشم.

سالي ديگر هم از سوي منتقدان سينمايي تحسين و به عنوان فيلمي معرفي شده كه مستحق دريافت جوايز اسكار است، چقدر به جايزه اهميت مي‌دهيد؟

صادقانه بگويم، من سخت مشغول كار هستم و فرصت زيادي براي فكر كردن درباره جوايز سينمايي ندارم. چيزي هم درباره فيلم‌ها و آدم‌هايي كه نامزد دريافت اسكار و گلدن‌گلوب مي‌شوند نمي‌گويم. وقتي جايزه‌اي مي‌گيري، مطبوعات توجه ويژه‌اي به تو نشان مي‌دهند و اين چيز خيلي خوبي است. مي‌دانيد، ما فيلم مي‌سازيم و در درون اين نمايش باشكوه شركت داريم. هيچ‌يك از ما جزو آن راهب‌هاي روانكاوي نيستيم كه در بلنداي يك كوه زندگي مي‌كنند. در ضمن، فراموش نكنيد كه آدم‌هاي زيادي درگير توليد يك فيلم سينمايي هستند. پس همه توقع دارند كه نامزد دريافت جايزه شوند و دريافت آن براي همه خوب است. ولي وقتي شما يكي از اين مجسمه‌ها را نگرفتي، معني‌اش اين است كه تو يكي از آنها را نگرفته‌اي! در پايان روز وقتي همه اين مراسم‌ها تمام شد، ما دوباره به كار فيلمسازي مشغول مي‌شويم. اصل قضيه اين است كه ما براي تماشاگرانمان فيلم مي‌سازيم تا تجربه‌هاي جديدي كسب كنند. كل مساله همين است و بس.

ديده‌ام كه وقتي خبرنگاران درباره گذشته‌ها از شما سوال مي‌كنند، ناراحت مي‌شويد. صحبت كردن درباره مسائل و فيلم‌هاي قديمي چيزي است كه از آن اجتناب مي‌ورزيد و دوستش نداريد؟

واقعيت امر اين است كه آدم خيلي خوب و راحتي هستم و دوست دارم كه با روزنامه‌نگاران درباره هر چيز و موضوعي صحبت كنم، اما بعضي وقت‌ها آنها درباره چيزهايي بسيار كم‌اهميت و احمقانه صحبت مي‌كنند يا حالتي پرخاشگر دارند. در چنين اوضاع و احوالي چه بايد كرد؟ البته من به ديدگاه ديگران احترام مي‌گذارم، ولي مصاحبه كردن فوت‌و فني دارد كه طرف مقابل بايد آن را رعايت كند.

منبع: رويترز
مترجم: كيكاووس زياري




سزار: آرزويم فتح جام 2014 با برزيل است
نوشته شده در سه‌شنبه 21 دی 1389
بازدید : 47
نویسنده : mahdipc
اشاره: خيلي‌ها به درستي معتقدند بعد از نزول محسوس «جان لوئيجي بوفون» ايتاليايي و آسيب‌ديدگي‌هاي متعدد و طولاني او از ناحيه‌هاي كمر و شانه طي 3 سال اخير و همچنين ترسو شدن چشمگير «پيتر چك» بعد از شكستن استخوان جمجمه‌اش در 4 سال و اندي پيش كه سبب شده در بازگشت هميشه كلاه ايمني به سر داشته باشد، لقب دروازه‌بان اول فوتبال جهان فقط برازنده «جوليو سزار» است.

جوليو سزار برزيلي و 31 ساله و هموطن پرقدرتش مايكون با رهايي از آسيب‌ديدگي به موقع به تركيب اينتر بازگشتند تا به اين تيم در راه فتح مسابقات اخير جام باشگاه‌هاي جهان در خاك امارات ياري برسانند و اينتر را با غلبه بر نمايندگان آسيا و آفريقا (سئونگنام كره جنوبي و مازمبه كنگو)‌ قهرمان كنند.

اين پنجمين جامي بود كه آبي و سياه‌هاي شهر ميلان در سال پايان يافته 2010 به دست مي‌آوردند. جوليو سزار در مصاحبه پيش‌رو درباره پيروزي اخير در امارات، دستاوردهاي سال گذشته (ميلادي)، ‌ اهداف خود در سال جديد و البته شكست شوكه‌كننده برزيلي‌ها در برابر تيم ملي هلند در جام جهاني 2010 مي‌گويد.

شما بعد از مصدوميتي طولاني در پيكارهاي اخير جام باشگاه‌هاي جهان در امارات به تركيب اينترميلان برگشتيد و در 2 بازي تيم‌تان و در راه منتهي به قهرماني حتي يك گل هم نخورديد. رجعت به صحنه در جريان برگزاري چنين تورنمنتي چه احساسي را به شما بخشيد؟

طبيعي است كه احساس بسيار خوبي را تجربه كرده باشم. قريب 50 روز به خاطر 2 آسيب‌ديدگي از ميدان دور بودم و اين مساله برايم بسيار سخت بود و دلم براي حضور مجدد در ميدان پر مي‌كشيد. اضافه بر من، مايكون، ميليتو و زانه‌تي نيز تازه به صحنه برگشته‌اند و آنها هم مشكل مصدوميت داشتند. بديهي است كه همه ما از اين بازگشت همراه با قهرماني و فتح يك جام معتبر تازه بسيار خوشحال باشيم. ما هم خوب بازي كرديم و هم خوب نتيجه گرفتيم و اميدوارم اين قهرماني تازه يك نقطه‌عطف براي ما در اين فصل و شروع بازگشت‌مان به جاده موفقيت بوده باشد.

چرا اينتر در اين فصل فروغ فصل پيش را نداشته است؟

ما فصل را بد شروع نكرديم و برعكس در 4، 5 هفته اول يك بار ديگر صدرنشين ليگ ايتاليا بوديم، اما ناگهان يك سري مصدوميت به سراغ نفرات ما آمد و افرادي كه پيش‌تر نامشان را آوردم و همچنين والتر ساموئل، ايوان كوردوبا و سالي مونتاري همگي براي مدتي غايب بودند. در آن 2 ماه اينتر طبعا نتايج بدي در «سري A» و جام باشگاه‌هاي اروپا گرفت و اگر وضع نامساعدي را داريم كه به آن اشاره كرديد، به همين سبب است.

اما رافا بنيتس مربي اين فصل اينتر اصلا نتوانسته بود همان حالت مستحكم و پرشور فصل پيش اينتر را تكرار كند و به همين سبب نيز اخيرا بركنار شد.

او گناهي نداشت. وي تازه به تيمي پيوسته بود كه نفراتش در ماه‌هاي اخير با انواع مشكلات و مصدوميت‌ها رودررو شدند. حتي آشنا شدن صرف و اوليه با ساختار اينتر و چرخه‌هاي كار در آن نيز براي يك مربي تازه به چند ماه وقت نياز دارد و بنيتس اسپانيايي با شرايطي اضطراري ناشي از غيبت نفرات كليدي تيمش مواجه شده بود. معتقدم اگر ما نفرات بازگشته اينتر تا پايان فصل با مشكل تازه‌اي روبه‌رو نشويم، مي‌توانيم تيم را به فرم و شرايط مطلوب فصل گذشته برگردانيم و طبعا جانشين بنيتس هم برخلاف ماه‌هاي گذشته مي‌تواند با گروهي منسجم كه نفراتش از نو در اختيارند، كار كند و بهره‌هاي اين قضيه را بگيرد.

شما در سالي درخشان با اينتر، جام‌جهاني تلخي را سپري كرديد و باخت‌تان در برابر هلند در مرحله يك‌چهارم نهايي هنوز در گوش‌ها زنگ مي‌زند. آيا فتح اخير در امارات را مي‌توان جبراني ولو كوچك بر آن ناكامي بزرگ و پرسر و صدا دانست؟

نمي‌دانم، اميدوارم كه چنين باشد. آنچه در موردش ترديدي ندارم، عزم خودم براي فتح جام‌ها تا سرحد امكان از زمان حرفه‌اي‌‌شدنم و شروع حضورم در مسابقات بزرگ اين رشته ورزشي است. با اين اوصاف من و ساير برزيلي‌ها جام جهاني نوزدهم را هم فقط با هدف فتح جام آغاز كرديم. بعد از ناكامي‌ در آفريقاي جنوبي انتقادات زياد و غيرعقلايي و غيرقابل پذيرشي از كارلوس دونگا شد، اما انگار از ياد برده بودند كه ما طي حدود 4 سال سرمربيگري وي در تيم ملي برزيل جام كنفدراسيو‌ن‌ها و كوپا آمريكا را برده بوديم و چندان باختي هم نداشتيم و دونگا خوب مي‌دانست با هر مسابقه چطور طرف شود. باور او و همه ما بازيكنان تيم اين بود كه در آفريقا حداقل به فينال مي‌رسيم و اين را كمترين دستاورد خود مي‌دانستيم. با اين اوصاف لابد متوجه مي‌شويد كه شكست در جمع 8 تيم مرحله پاياني در برابر هلند چقدر براي ما دردآور بوده است. آن واقعه بسيار بد هم سپري شد و حالا من، مايكون، لوسيو و كوتينيو ـ برزيلي‌هاي اينتر ـ بسيار اميدواريم كه در كنار ساير نفرات سله‌سائو (برزيل)‌ در سال 2011 كوپا آمريكا را از نو فتح كنيم و مهم‌تر از آن براي قهرماني در جام جهاني 2014 كه ميزباني آن با خود ما است،‌ دورخيز كنيم.

در مورد ساير اهداف‌تان براي سال 2011 هم بگوييد.

يكي از اهداف اصلي‌‌ام چون صحبت‌مان به تيم ملي برزيل كشيده شد،‌ حفظ پيراهن ملي تا سر حد امكان است و در اين راه نحوه حضورم در ميدان طي سال 2011 از نهايت اهميت برخوردار است. من واقعا آرزو دارم با پيراهن برزيل فاتح جام‌جهاني 2014 شوم زيرا در اين سطح هيچ هدف و جايزه مهم‌تري از جام جهاني وجود ندارد. درس‌‌هاي برگرفته از جام جهاني 2010 براي اين كه در سال 2014 نتايج بهتري بگيريم، بسيار به كار مي‌آيد. آن چه در آفريقا به ما تفهيم شد و درسي است كه بويژه در دو سه دهه اخير مفهوم و صحت بيشتري يافته، اين است كه در اين سطح هيچ چيز قطعيت ندارد و هيچ تيمي مطمئن به پيروزي و قهرماني نيست و برعكس هر نتيجه‌‌اي متصور است. اگر اين را باور داشته باشيم و در همين راستا حركت كنيم قهرماني در جام جهاني خانگي مقدورتر خواهد شد زيرا به هر حال ميزباني مزايايي دارد كه به هيچ روي نمي‌توان كوچك و كم‌تاثير شمرد.

فكر نمي‌كنيد سن و سال‌تان مانعي در اين راه باشد؟

من نيز چنين اعتقادي ندارم. در زمان جام‌جهاني بعدي 34 ساله خواهم بود كه براي دروازه‌بانان سن بالايي به حساب نمي‌آيد بلكه نزديك به سن پختگي محسوب مي‌شود. قدر مسلم اين كه من در ماه‌ها و سال‌هاي پيش‌رو با تمام وجود خواهم كوشيد و يقين دارم مانو منه‌زس (سرمربي تيم ملي برزيل)‌ هر كس را كه شايسته‌تر باشد فراخواهد خواند.

مانو منه‌زس راه را به روي من و ساير لژيونرها باز گذاشته و كافي است در تيم‌هاي باشگاهي خود بدرخشيم تا دوباره به اردوي برزيل دعوت شويم

اما از زمان روي كارآمدن او، شما به تيم ملي برزيل دعوت نشد‌ه‌ايد.

دليل آن بسيار ساده است. از يك سو او بعد از ناكامي دونگا در جام جهاني 2010 قصد داشت كارش را با آزمودن جوان‌ترها و به واقع ساختن آينده تيم ملي آغاز كند و نه رويكرد مجدد به آزمايش پس‌داده‌ها و از طرف ديگر خود من نيز همان‌طور كه قبلا گفتم حدود 2 ماه مصدوم و از ميدان دور بودم و براي اينتر هم بازي نمي‌كردم.

آيا ديدار مستقيمي با منه‌زس داشته‌ايد؟

بله، منه‌زس مدت كوتاهي بعد از انتصابش به عنوان سرمربي برزيل به قصد گفتگو با لژيونرهاي كشورمان سفري به اروپا كرد و به باشگاه‌‌هاي آنان سرزد و به اينتر هم آمد. او در آن روز به من، لوسيو و مايكون اطمينان داد كه هيچ مانعي فراروي ما براي بازي مجدد در تيم ملي برزيل وجود ندارد و سرنوشت در دست خود ما است و كافي است در بازي‌هاي اينتر خوب و آماده ظاهر شويم تا او ما را دعوت كند.

اشاره‌اي به اينتر در فهرست آرزوهايتان نداشتيد. آيا اين به معناي قطع اميدتان از فتح مجدد ليگ ايتاليا است.

خير، برعكس من و ساير اينتري‌‌ها معتقديم كه هنوز هم مي‌توان قهرمان شد و به ششمين اسكودتوي متوالي‌مان دست يابيم.

تنها بايد بعد از ايام كريسمس و ژانويه تا پايان فصل كمترين باخت و ضايعات را داشته باشيم تا بتوانيم فاصله زيادمان با آث.ميلان و لاتزيو در صدر جدول را پوشش بدهيم. همه چيز بستگي به خودمان و نوع عملكرد ميلاني‌ها دارد، اما مطمئن باشيد كه ما نااميد نشده‌ايم.

سايت فيفا 
مترجم: وصال روحاني




بازدید : 49
نویسنده : mahdipc
با اجرايي‌شدن قانون هدفمندي يارانه‌ها حوزه حمل و نقل کالا و مسافر از جمله حوزه‌هايي است که به طور مستقيم تحت تاثير اين قانون قرار دارد.

با افزايش نرخ گازوئيل در حمل و نقل جاده‌اي مسافر و کالا نيز تغييراتي صورت خواهد گرفت و جابجايي کالاها و خدمات و مسافر با افزايش روبه‌رو مي‌شود.

شهريار افندي‌زاده، معاون وزير راه و مديرعامل سازمان حمل و نقل جاده‌اي و راهداري در گفت‌وگو با جام‌جم به تشريح چگونگي تاثيرات اين قانون بر بخش حمل و نقل پرداخته است.

وي معتقد است با تمهيداتي که وزارت راه در ساماندهي ناوگان کاميون‌ها و اتوبوس‌هاي برون‌شهري انديشيده تاثير چنداني بر نرخ خدمات ارائه شده نخواهد داشت.

معاون وزير راه از مردم مي‌خواهد به عنوان ناظران اصلي اجراي قانون هدفمندي يارانه‌ها براي بهتر اجرا شدن آن دولت را ياري کنند.

با توجه به افزايش قيمت سوخت در بخش گازوئيل، اين موضوع چگونه مي‌تواند روي هزينه حمل اثر بگذارد؟ چطور مي‌توان از افزايش قيمت‌ها جلوگيري کرد؟

وقتي نتايج يک طرح براي مجريان آن روشن باشد تلاش بيشتري مي‌کنند تا آن را به شکل مناسب اجرا کنند و ديگران را هم در نتيجه‌گيري شريک و مطلع سازند.

ما در بحث حمل و نقل برون‌شهري تلاش کرديم اولا نتايج اين طرح براي مجريان روشن باشد يعني کار علمي‌اي را شروع و سعي کرديم تحليل‌مان تحليل مناسبي باشد. در اين روند به دنبال 2 هدف بوديم؛ يکي مصرف منطقي انرژي (به ويژه در بخش گازوئيل که در حمل و نقل برون‌شهري نقش بيشتري دارد) دوم اين که از اين سوخت براي آينده ذخيره‌سازي داشته باشيم.

موضوع بعدي اين است که اصلا حذف يارانه مطرح نيست بلکه ما مي‌خواهيم پولي که قبلا توزيع مي‌شد را هدفدار کنيم. وقتي طرح به اين صورت براي مجريان مشخص است طبيعتا به دنبال راهکارهايي خواهند بود که چگونه تاثير مثبت طرح را اطلاع‌رساني و سعي کنند مشکلات ايجاد شده را با راهکارها و برنامه‌هاي خودشان حل کنند.

بحث حمل و نقل برون‌شهري 2 قسمت است؛ حمل و نقل جاده‌اي بيشترين سهم را داشته و وزارت راه و ترابري اول تلاش کرده روي اين موضوع کار کند. بسته‌هاي حمايتي را نيز ارائه کرده است. ما در حمل و نقل مسافر اعم از ميني‌بوس، اتوبوس و تاکسي‌هاي برون‌شهري، چون از 2 سال قبل تلاش کرديم بانک اطلاعاتي مناسب داشته باشيم، کارت‌هاي هوشمند به ازاي هر ناوگان و هر راننده مشخص است، عملکردهايش نيز مشخص است. پس توان ما در بخش برون‌شهري نيز معلوم است. در حمل و نقل مسافر با اتوبوس، 2 نوع اتوبوس داريم؛ اتوبوس‌هاي عادي و ويژه. نرخ اتوبوس‌هاي عادي تعرفه‌اي است و از سال 83 تغيير نکرده يعني به ازاي هر کيلومتر 44 ريال بصورت مجاز گرفته مي‌شود اگر اين 44 ريال را در هزار کيلومتر ضرب کنيد مي‌شود 4400 تومان. اين مشکل سبب شده حمل و نقل اتوبوس‌هاي عادي رشد نکند، زيرا ما اجازه نداديم نرخ آن توافقي باشد.

اما در اتوبوس‌هاي ويژه، برعکس آن است. از چند سال قبل اتوبوس‌هاي نو تحت عنوان اتوبوس‌هاي ويژه با خدمات ويژه مطرح شد. در ابتدا نسبت اينها کم بود و به مجرد اين که مردم از اين اتوبوس‌ها استقبال کردند تعداد آنها رشد کرد و خدمات بيشتري ارائه شد. در حال حاضر حدود 45 درصد اتوبوس‌هاي برون‌شهري ويژه و 55 درصد عادي هستند. نرخ اتوبوس‌هاي ويژه براساس عرضه و تقاضا با يك تورم عادي 10ـ7 درصد توافقي بود.

در تهران كمتر اتوبوس عادي وجود دارد. اتوبوس‌هاي ويژه زير 10 سال هستند. عمر بعضي از آنها كه 2 تا 3 سال است اتوبوس‌هاي VIP (درجه يك ويژه)‌ جديدا آمده كه عمرشان زير 2 سال است و خدمات بسيار بالايي ارائه مي‌دهد.

جالب اين است كه مردم ابتدا اتوبوس‌هاي  VIPرا پر مي‌كنند. ديگر الان كسي علاقه‌مند نيست راه طولاني‌ را با خدمات پايين طي كند. لذا ما تلاش كرديم در بحث يارانه‌ها كمك كنيم تا نوسازي ناوگان صورت گيرد. پولي را كه دولت به ازاي مابه‌التفاوت نرخ سود و درآمد حاصل خواهد كرد به صورت هدفدار وارد نوسازي ناوگان مي‌شود.

پس در اولين بسته‌هاي حمايتي‌مان 80 ميليارد تومان را براي نوسازي ناوگان در نظر گرفتيم. البته در مرحله اول ابتدا نوسازي ناوگان را به كاميون‌ها اختصاص داديم چون عمر ناوگان كاميون‌ها بالاتر است و خيلي قديمي‌اند اما خوشبختانه هم‌اكنون عمر اتوبوس‌ها به حدود 13ـ12 سال رسيده است.

يعني در فاز اول كاميون‌ها را نوسازي مي‌كنيم بعد اتوبوس‌ها را؟

خير در مرحله اول نوسازي اتوبوس‌ها و ميني‌بوس‌ها را سازمان راهداري شروع كرد. به همين دليل ما اين پول را به آن قسمت اختصاص داديم. نكته دوم اين است كه شفاف باشيم و بگوييم افزايش قيمت چقدر است. در حمل و نقل برون‌شهري مسافري چون سفرها فاصله‌دار است اثرشان در زندگي و هزينه‌هاي مردم خيلي كم است. مثلا فرد يكي دو بار يا حداكثر 10 بار در طول سال سفر خواهد كرد كه بيشتر از اين بعيد است. مگر اين‌كه سفرهاي كاري يا آموزشي باشد.

چون تاثير كم است ما اجازه  افزايش قيمت را صادر كرديم متناسب با ميزان تقاضا و ميزان مسير اين افزايش قيمت صورت گيرد. در بعضي قسمت‌ها علاقه‌مند به افزايش قيمت‌ها نيستند چون تقاضا پايين مي‌آيد. بنابراين ما قيمتي را بعنوان حداكثر نرخ مشخص كرديم. استان‌ها مي‌توانند با در نظر گرفتن ميزان تقاضا، ضريب سرنشين، نوع مسير، و نوع وسيله نقليه افزايش قيمت را لحاظ كنند. اين موضوع به ادارات كل حمل و نقل پايانه‌ها و استانداري‌ها ابلاغ شده است. بنابراين در بخش برون‌شهري افزايش قيمتي را خواهيم داشت ولي به صورت متغير خواهد بود. سقف آن معلوم است و مي‌تواند حداقلي هم داشته باشد. هر چقدر تعداد سرنشين و تقاضا افزايش پيدا كند اين درصد پايين مي‌آيد.

الان پيش‌بيني شما براي افزايش قيمت بطور متوسط چقدر است؟

حداكثر افزايش قيمتي كه براي اتوبوس‌هاي عادي پيش‌بيني شده اين است كه از 44 ريال برسانيم به 57 ريال يعني هزار كيلومتر، 5700 تومان.

اين براي اتوبوس‌ها صرفه اقتصادي دارد؟

ما با توجه به اين برنامه‌ها حمايت‌هايمان را دنبال خواهيم كرد. در اتوبوس‌هاي ويژه حداكثر افزايش قيمت ما تا 15 درصد است. در بسياري از مسيرها به 4ـ3 درصد و پايين‌تر هم خواهد رسيد چون به جز ايام نوروز و ايام خاص حدود 60 درصد ظرفيت اتوبوس برون‌شهري پر مي‌شود. اگر قيمت بنزين افزايش پيدا كند و مردم بخواهند از حمل و نقل عمومي استفاده كنند اين درصد پايين‌تر مي‌آيد. به همين دليل ما گفتيم مسير به مسير اين افزايش قيمت صورت گيرد.

در قسمت ميني‌بوس‌ها، ميني‌بوس‌هاي ما تعرفه‌هايي وجود دارند و متاسفانه از نظر عمر، رشد خوبي نداشته‌اند. امسال در ناوگان ميني‌بوسراني 2500 دستگاه نوسازي مي‌شوند.

سازمان راهداري 80 ميليون ريال كمك بلاعوض را تقبل كرده است. 20 ميليون ريال وام تسهيلاتي است كه بانك‌ها تقبل كرده‌اند. بين 30 ميليون تا 80 ميليون ريال در ازاي اسقاط وسيله نقليه فرسوده خواهد بود. بستگي به نوع وسيله دارد يعني تقريبا قسمت اعظم پول يك ميني‌بوس را پرداخت كرده‌ايم. همچنين ابلاغ كرده‌ايم ميني‌بوس‌هايي با امكانات ويژه و مناسب ايجاد شود تا مردم قدرت انتخاب داشته باشند.

در واقع براي اين‌كه خدمات بهتري ارائه دهند فضا را رقابتي كرده‌ايد؟

فضا رقابتي شده، ارائه خدمات بهتر شده مردم مي‌توانند انتخاب كنند الان در اتوبوس‌ها 1500 اتوبوس را نوسازي مي‌كنيم و حدود 150 ميليون ريال كمك بلاعوض از طرف سازمان به اتوبوسدارها داديم. وقتي ما كلمه نوسازي را به كار مي‌بريم به اين معناست كه بايد يك خودروي فرسوده از رده خارج شود.

جالب است بدانيد كه يارانه هزار اتوبوس پر شده، يعني يارانه گرفته‌اند. شركت‌هاي توانمند ما  براي اتوبوس‌هاي VIP حدود 240 ميليون تومان پرداخت مي‌كنند. يعني براي آن مشتري وجود دارد. مردم آماده‌اند كه خدمات بهتري بگيرند فرضا براي سفر تهران ـ اصفهان حاضرند پول بدهند در يك اتوبوس با 24 سرنشين بنشينند، روي تخت بخوابند، از سيستم‌هاي ناوبري مثل GPS استفاده كنند حتي برخي شركت‌ها منوي غذا ارائه مي‌دهند. فرد غذا را انتخاب مي‌كند در مجتمع خدماتي‌ كه پياده مي‌شود همان غذا را دريافت مي‌كند.

نرخ بليت VIP چقدر است و چقدر خواهد شد؟

بستگي به مسير دارد. عمر مفيد تاكسي‌هاي برون‌شهري زردرنگ با پلاك «ع» 5 سال شده است. تاكسي‌ها با پلاك ديگر زير نظر سازمان راهداري نيستند و افزايش نرخ‌ها متناسب با قيمت بنزين است.

آنچه براي ما مهم است حمايت‌هايي‌ است كه از صنعت حمل و نقل داريم اولا براي هر وسيله نقليه سهميه‌اي را متناسب با نوع وسيله تعيين كرديم. چون بيشتر بحث گازوئيل را داريم اعم از ميني‌بوس‌ها،‌ اتوبوس‌ها و انواع كاميون‌ها قيمت گازوئيل‌شان 150 تومان خواهد بود كليه اين سهم به مدت 2 ماه يكجا در كارت‌شان شارژ شده است.

براي اين‌كه توانمندي افزايش پيدا كند كارت‌هاي اعتباري از 500 هزار تومان تا يك ميليون تومان را ارائه داده‌ايم با سود 4 درصد و 3 ساله.

به اين ترتيب كاميوندار بدهكار خواهد شد؟

الان سود بانك‌ها حدود 17 درصد است اما اين سود 4 درصد است. ما وام مي‌دهيم كه كمك بگيرند و توانمندي خودشان را در خدمات بيشتر كنند يعني سود 4 درصد تقريبا يك وام قرض‌الحسنه است.

اين وام را به صورت نقدي پرداخت مي‌كنيد يا در كارت براي هزينه سوخت آن پرداخت مي‌كنيد؟

سيستم‌هاي حمل و نقل برون‌شهري كارت اعتباري دارند.

كارت‌هاي اعتباري كه بانك صادرات اعمال كرده مثل پول است و مي‌توانند هر وسيله‌اي را كه مي‌خواهند با آن خريداري كنند. بازپرداخت آن از عيد به بعد خواهد بود حتي امكان دارد در آينده كمك‌هايي را به عنوان كارت اعتباري ارائه دهيم.

قبلا گفته شده بود اين پول را به صورت يارانه در كارت به عنوان يارانه سوخت در اختيار كاميون‌داران قرار مي‌گيرد؟

نوع بانك‌هاي عامل فرق دارد. كاميون‌هاي ما با بانك صادرات هستند. اتوبوس‌ها با بانك تجارت قرارداد دارند و سيستم اينها فرق دارد كارت اعتباري مي‌دهند و فرد مي‌تواند هر خريدي انجام دهد. اگر اين را به طور متوسط 750 هزار تومان حساب كنيم و در 580 هزار ضرب كنيم رقم بسيار قابل توجهي تسهيلات بانكي با سود 4 درصد مي‌شود كه خود يك يارانه است.

در كنار اين حداقل به مدت يك سال (تلاش‌مان 5 سال است) 50 درصدحق بيمه تامين اجتماعي رانندگان از محل پولي كه دولت از طريق يارانه‌ها به دست مي‌آورد پرداخت مي‌كند. اگر به ازاي هر فرد 50 هزارتومان در نظر بگيريم و در 600 ضرب كنيم نزديك 3 ميليارد تومان كمك در سال است.

نظارتي صورت مي‌گيرد كه اين پول صرف كار ديگري نشود؟

رانندگان با پول‌هايي كه از طريق بانك ملت دريافت مي‌كنند فقط مي‌توانند سوخت بگيرند. در ابتدا ما تلاش كرديم كه اين مبلغ مستقيم وارد كارت سوخت شود اما به دليل زمان كوتاه و عامل بودن بانك‌ها بعضي بانك‌ها نتوانستند اين كار را بكنند.

اگر اين 3 ميليارد كمك بلاعوض را در 5 سال ضرب كنيد 15 ميليارد كمك خواهد شد.

تاثير روي حمل و نقل مسافر كم است چون در اتوبوس‌هاي عادي كه مدت‌هاست اضافه نشده است.

در بحث مسافري هم به دنبال خدمات بهتر هستيم زيرا مردم نشان دادند كه به اين خدمات علاقه‌مند هستند.

در بخش حمل و نقل كالا، كارت‌هاي هوشمند و سيستم‌هاي كنترل شده داريم با تنوعي كه نسبت به نوع وسيله، مسير، نوع كالايي كه جابه‌جا مي‌كنند 284 هزار تفاوت پيدا كرديم. لذا حداكثر 15 درصد را به صورت ميانگين اختصاص داديم ولي براي شما ثابت مي‌كنم كه اين افزايش قيمت، چه اثري روي هزينه تمام شده خواهد داشت.

فرض كنيد كاميوني كالايي را 500 كيلومتر جابه‌جا مي‌كند. در اين مسير 200 ليتر گازوئيل مصرف مي‌كند. 200×5/16 تومان مساوي با 3300 تومان است.

الان گازوئيل 150 تومان است و 150×200 مساوي با 30 هزار تومان است.

مابه‌التفاوت اين ارقام 26700 تومان مي‌شود.

اگر اين كاميون 15 تن كالا جابه‌جا كند يعني 15000 كيلو كالا جابه‌جا شده و اگر 26700 تومان را بر 15000 كيلو تقسيم كنيد به ازاي هر كيلو 17 ريال افزايش خواهد داشت. يعني زير 20 ريال تمام خواهد شد.

پس از نظر مردم نبايد اين افزايش قيمت روي قيمت‌تمام شده كالا اثر بگذارد.

بله، هميشه 2 عامل نگران‌كننده است چون در همه اظهارات ما فرض بر اين است كه فقط نرخ سوخت تغييركند و همه عامل‌ها ثابت باشد.

وقتي يك اتفاقي مي‌افتد امكان دارد عرضه و تقاضا تغييركند. عرضه يعني چه؟ يعني توليداتي كه وارد مجموعه مي‌شود با توجه به نظري كه وزارتخانه‌هاي صنايع و بازرگاني اعلام كردند توليد و واردات كاهش پيدا  نكرده فقط احتكار مي‌ماند كه ممكن است عده‌اي سودجو بخواهند احتكار كنند. مردم، سازمان تعزيرات حكومتي و سازمان حمايت از مصرف‌كننده بايد ناظر باشند تا اين اتفاق نيفتد.

در مورد تقاضا نيز اگر جامعه آرامش داشته باشد و موضوع را بداند تقاضاي كاذب اتفاق نخواهد افتاد.

پس ما از مردم مي‌خواهيم نگران نباشند، اين طرف هم كه همه دقت مي‌كنند اتفاقي نيفتد، در اينجا هم كه من براي شما ثابت كردم در قيمت تمام‌شده تاثيري ندارد. به سيستم حمل و نقل هم ثابت مي‌كنيم كه همه كارهاي ما باعث شكوفايي حمل و نقل خواهد شد. اين اطلاع‌رساني در جامعه ما زمان مي‌برد. بايد محيط فراهم و اعتمادسازي ايجاد شود.

تشكل‌هاي صنفي همه معتبر هستند ممكن است يك نفر در گوشه‌اي چيزي بگويد يا اعتراضي كند اما ما بايد اطلاع‌رساني و آشكارسازي كنيم.

ضمن اين‌كه اصلا قرار نيست پول يارانه‌اي حذف بشود ما الان 80 ميليارد بلاعوض در نظر گرفتيم و در اين 2 سال 80 ميليارد تومان پول پرداخت شده است. دولت بايد ابتدا اين پول را جمع كند بعد توزيع كند اما عكس اين كار را انجام داده‌ايم.

دولت به همه مردم كمك كرده. اصلا مبلغ هم مهم نيست. مهم روند است كه قبل از اين كه پول بيايد دولت به ازاي هر فرد مبلغي را به خانوارها مي‌دهد و مي‌گويد اگر صرفه‌جويي كنيد اين را بيشتر مي‌كنم. ديديد كه روز اول گفتند 10 ميليون ليتر در مصرف بنزين صرفه‌جويي شده است بنابراين مصرف سوخت منطقي مي‌شود، ذخيره‌سازي نيز صورت مي‌گيرد و همه دقت مي‌كنند و اين پول در يك چرخه قرار مي‌گيرد. لذا ما تلاش مي‌كنيم اين اطلاع‌رساني صورت گيرد.

اين افزايش قيمت در جابه‌جايي كالا و مسافر بود. اما تاثير زيادي در زندگي مردم ندارد. ازسويي هم به دنبال اين هستيم كه قطعاتي مثل لاستيك افزايش قيمت نداشته باشند اتحاديه لاستيك‌فروش‌ها گفته تا پايان سال 89 حاضريم لاستيك را به قيمت سال 88 بفروشيم.

ما دست اين اتحاديه را در دست كانون رانندگان گذاشته‌ايم و اعلام كرديم رانندگان از هر كجا كه مي‌خواهند، لاستيك تهيه كنند.

با توجه به روشن بودن قضيه، ما هيچ نگراني‌ نسبت به اين موضوع نداريم. اتفاقا اعتقاد داريم با اين اقدام حمل و نقل شكوفا خواهد شد چون درآمدهاي دولت به سمت حمل‌ونقل خواهد رفت. اگر ناوگان نوسازي شوند، ايمني جاده‌ها افزايش يافته، بهره‌وري در سيستم بالا مي‌رود و خدمات بهتر مي‌شود. اخيرا هم در حال توجيه‌كردن استان‌ها هستيم. خوشبختانه تشكل‌هاي صنفي در بحث برون‌شهري وارد قضيه شده‌اند. ما حتي ساماندهي حمل‌ونقل روستايي را هم به عهده گرفتيم، الان 3 ماه است كه شروع كرديم. قبل از اين ساماندهي مناسبي در حمل‌ونقل روستايي نداشتيم. ما گفتيم حاضريم در اين وضعيت تمام حمل‌ونقل روستايي را ساماندهي كنيم. اول بايد رانندگان ثبت‌نام كنند تا شناسايي شوند.

همچنين رتبه‌بندي شركت‌ها را شروع كرديم. مشخصات فني و نوع كاميون‌هايي كه در جاده‌هاي كشور حركت مي‌كنند را آماده كرديم كه ما به اين نوع كاميون‌ها كمك مي‌كنيم و اجازه مي‌دهيم. پس از ديدگاه ما هدفمندي يارانه‌ها در بخش حمل‌ونقل برون‌شهري يك نقطه‌عطف است. چون اعتقاد داريم و حداقل يك سال است كه روي آن كار مي‌كنيم. توجيه، اطلاع‌رساني، فرهنگ‌سازي و قانع‌كردن همه افراد زمانبر است. يك عده سعي مي‌كنند صحبت‌هايي كنند كه سبب سوءاستفاده شود كه ما بلافاصله اقدام لازم را مي‌كنيم. گروه‌هاي نظارتي تشكيل داديم و دقت داريم اگر هم مشكلي پيش بيايد، آن را حل ‌كنيم. فرض كنيد در اين دو ماه مشكلاتي پيش بيايد. خوب ما تازه در شروع راه هستيم. اصلاحات را انجام مي‌دهيم. مردم بايد صبر كنند چون يك طرح بزرگ در حال اجراست. اصلاحات كه انجام شد قطعا اين پروژه، پروژه مردمي خواهد بود. دولت هم با تمام وجود طرح را دنبال مي‌كند. خوب دولت مي‌توانست اين كار را انجام ندهد. بگذارد بعدي‌ها بيايند انجام دهند. اما همه مسوولان تلاش مي‌كنند به نحو احسن انجام وظيفه كنند. اما مشاركت مردم مهم است چون طرح مردمي است.

در بخش حمل‌ونقل هوايي افزايش قيمت چگونه خواهد بود؟

در بخش هوايي، فعلا هيچ گونه افزايش قيمت بليتي را نداريم. بسته‌هاي حمايتي را فراهم كرديم با اين كه قيمت بنزين براي سيستم هوايي افزايش پيدا كرده، فعلا با شركت فرآورده‌هاي نفتي صحبت كرديم كه افزايش به صورت نقدي منظور نشود. بسته حمايتي را براي سال 89 و 90 آماده مي‌كنيم. تلاش مي‌كنيم تا پايان سال افزايش قيمت نداشته باشيم. بعد از اين كه طرح‌مان را به دولت داديم هر چه دولت مصوب كرد، طبق آن اجرا مي‌كنيم.

در برنامه‌اي كه داريد، پيشنهادتان چند درصد افزايش است؟

پيشنهادات، بررسي و كارشناسي مي‌شود. امكان دارد دولت خودش به طور مستقيم يارانه بنزين را پرداخت كند. مثل اتوبوس‌هاي شهري چون درصد شركت‌هاي هواپيمايي كم است. اما در مجموع افزايش قيمت در حمل‌ونقل ريلي و هوايي زير 10 درصد است.

در حمل‌ونقل ريلي چگونه خواهد بود؟

در سيستم ريلي هم حداقل تا پايان سال افزايش قيمت نخواهيم داشت. در اين حوزه نيز در حال آماده‌سازي بسته‌هاي حمايتي هستيم. چون تقريبا آنها كلي‌تر و محدودتر هستند. حتي در برنامه پيشنهادي خودمان نوسازي ناوگان هواپيما و ريلي هم براي سال 90 است. پيشنهاد ما اين است كه تسهيلاتي از دولت بگيريم و به شركت‌هاي هواپيمايي تسهيلات بدهيم. طرح پس از تصويب ستاد هدفمندي يارانه‌ها قابل پيگيري است. يعني بدون تاييد دولت قابل اجرا نخواهد بود.

ممكن است شما پيشنهادتان را بدهيد، ستاد هم ابتداي سال 90 را مبناي اجراي اين افزايش بگذارد؟

تاكيد ما بيشتر روي حمل‌ونقل جاده‌اي است كه 90 درصد جابه‌جايي است. فعلا در 3 ماه آينده به دنبال افزايش قيمت بليت نيستيم.

تمام تلاش ما ارائه خدمات بهتر و توانمندي بيشتر است. تمام شركت‌هاي هواپيمايي يا ديگر شركت‌ها هم تلاش مي‌كنند بهره‌وري‌شان را افزايش دهند چون بحث رقابت و خدمات مطرح مي‌شود، مي‌توانند ناوگان جديدي وارد سيستم كنند. به هر حال روي همه اينها بايد فكر كارشناسي شود، بحث شود بعد در سياست‌هاي كلان دولت مورد ارزيابي قرار گيرد، بعد روان‌سازي و اطلاع‌رساني و سپس اجرا شود.

براي ساماندهي كاميون‌ها و جابه‌جايي كالا ظاهرا تشكل‌هاي صنفي را براي كاميون‌دارها هماهنگ مي‌كنيد تا كاميون‌دار خودش دنبال بار نرود، جزئيات اين طرح چيست؟

ما به دنبال شركت محوري هستيم. در سال‌هاي گذشته شركت‌هايي كه تاسيس مي‌شود، كاميون نداشتند. رانندگان كاميون مي‌خريدند يا مالكين كاميون خود را به راننده مي‌دادند. آن رانندگان در شركت‌ها كار مي‌كردند مثل آژانس‌هايي كه فاقد وسيله نقليه هستند و فقط رابط بين مسافر و فرد خدمات‌گيرنده هستند.

ما در حمل‌ونقل مسافر در شركت‌هاي بزرگ تقريبا اين مساله را حل كرديم. شركت‌هايي كه الان توانمند شدند و خدمات خوبي مي‌دهند خودشان داراي وسيله نقليه هستند. در حمل‌ونقل كالا بيش از 90 درصد صاحبان كاميون‌هاي ما افراد حقيقي هستند. كاميون زندگي‌شان است. وقتي تسهيلات داده مي‌شود فرد بايد كار كند و پول وام‌ها را بدهد. اين عملا نوسازي ناوگان را به دنبال ندارد. در 3 سال گذشته تلاش كرديم شركت‌هايي تاسيس شوند كه داراي كاميون هستند. حتي اتحاديه‌ها مي‌توانند به صورت تعاوني بيايند و اين كار را انجام دهند.

تقريبا همه حمل‌ونقل ما در زمينه برون‌شهري غيردولتي است. ما بايد با اتحاديه‌ها و انجمن‌هاي صنفي وارد مذاكره شويم. اولا بدانيم نيازها و خواسته‌هايشان چيست. طرح‌ها را ارائه كنيم كه طي 2 سال گذشته اين كار انجام شده است.

براي ارائه خدمات بهتر چه اقداماتي انجام داده‌ايد؟

براي اتوبوس‌هاي ويژه مثل هواپيماها به مهماندارها آموزش مي‌دهيم. آنها لباس فرم مي‌پوشند. كم‌كم بايد اين فرهنگ در كاميون‌ها هم ايجاد شود. در اتوبوس‌ها به خاطر شركت‌محوري اين اتفاق زودتر افتاد. اگر بتوانيم شركت‌ها را ايجاد كنيم، به جاي اين كه با 400 هزار راننده سروكار داشته باشيم، با 300 ـ200 نفر سر وكار داريم. مي‌توان طوري برنامه‌ريزي كرد كه مثلا يك كاميون به طور شبانه‌روزي با 3 راننده مشغول فعاليت باشد، حتي راننده‌ها مي‌توانند تعاوني تشكيل دهند و شركت ايجاد كنند؛ هم به صورت فردي هم به صورت مشاركتي و هم به صورت حقوقي. اين كارها نياز به زمينه‌سازي و حل مسائل مختلف حقوقي دارد.

بايد صنعت حمل و نقل را يك صنعت درآمدزا كنيم، يعني افرادي كه وارد صنعت مي‌شوند، بايد سودي داشته باشند. مردم به ازاي خدمات مختلف حاضرند پول مختلف بدهند. مثال مي‌زنم رستوراني 20 نوع غذا با قيمت‌هاي مختلف دارد. اگر شما بخواهيد فقط يك غذاي بخصوص را بخوريد، از اين رستوران بيشتر استقبال خواهيد كرد يا از رستوراني كه فقط يك نوع غذا دارد؟

براي جلوگيري از افزايش قيمت، برنامه‌ريزي براي كاميون‌هايي است كه در جابه‌جايي كالا به اصطلاح يكسر بار هستند، يعني فقط يك دور كالا حمل مي‌كنند. در اين زمينه چه اقداماتي انجام داده‌ايد؟

تعدادي از اين كاميون‌ها كه يك سر فقط كالا حمل مي‌كنند، طبيعي است؛ زيرا به طور طبيعي يك جا صادراتمان زياد است و در جاي ديگر وارداتمان؛ اما ايجاد سيستم فناوري و اطلاع‌رساني در اين ميان بسيار بااهميت است.

اگر ما بتوانيم پايانه‌هاي بار را نسبت به هم شبكه‌اي كنيم، يعني كسي كه از اصفهان به تهران مي‌آيد، بداند در تهران چه باري وجود دارد و مقصدش كجاست، پيشرفت بسيار خوبي كرده‌ايم.

 بايد بدانيم كدام كارخانجات بار دارند؟ اطلاعات كارخانه به اين شكل به شبكه‌ها بيايد. وزارت بازرگاني كه مي‌خواهد توزيع بار را انجام دهد، بار كل بنادر را توزيع كند. نه‌فقط يك بندر خاص كه صف ايجاد شود! اين يك كار درازمدت؛ اما شدني است.

دليل گران بودن عوارض برخي از آزادراه‌هاي كشور چيست؟

طبق قانون برنامه چهارم در ساخت هر آزادراهي، دولت فقط مي‌تواند 50 درصد هزينه آن را تامين كند. 50 درصد هم از طريق بخش مشاركت خصوصي تامين مي‌شود.

آزادراه به راهي مي‌گويند كه در كنار راه ديگري به نام راه اضافي با خدمات بهتر ساخته مي‌شود. مردم هم حق انتخاب دارند كه كدام راه را انتخاب كنند. شركت سرمايه‌گذار براي راه جديد، پولي را سرمايه‌گذاري مي‌كند. اين پول بايد برگشت داشته باشد وگرنه هيچ وقت چنين كاري را نمي‌كند. آزادراه قزوين ـ رشت كه آزادراهش تا منجيل است، حدود 400 ميليارد تومان هزينه داشته، 200 ميليارد آن را يك شركت سرمايه‌گذار داده. اين پول بايد در چند سال برگشت شود. براي بازگشت اين پول، فرمولي را به دولت پيشنهاد مي‌كند. هرچه تردد جاده بيشتر باشد، پول بيشتري درمي‌آيد و مدت رسيدن به آن پول كمتر خواهد شد. اين رقم وارد سيستم دولت شده و دولت تصويب مي‌كند.

آزادراه‌ها زير نظر سازمان راهداري نيستند؛ بلكه زير نظر شركت زيرساخت هستند. بعد از 20ـ 10 سال كه سرمايه صرف شده، برگشت، آزادراه در اختيار سازمان راهداري قرار مي‌گيرد كه ما از آن نگهداري مي‌كنيم؛ البته الان نگهداري‌اش با پول خودشان انجام مي‌شود. تنها آزادراهي كه در اختيار سازمان راه جاده‌اي است،‌ آزادراه قم‌ ـ تهران است كه براي عوارض آن 100 تومان از هر خودروي شخصي مي‌گيريم و سالي يك ميليارد تومان دريافت داريم؛ اما در مقابل 10 ميليارد تومان هزينه مي‌كنيم. به چه علت؟ مثلا به اين علت كه وقتي شلوغ است، ‌از آن صد تومان صرف‌نظر مي‌كنيم و اجازه مي‌دهيم خودروها بروند. مثلا فردي كه در يك آزادراه 1500 تومان مي‌دهد، يك ساعت در وقتش صرفه‌جويي شده، تصادف رخ به رخ نخواهد داشت، چون وسط آزادراه گاردريل وجود دارد. كلا خدمات بهتري وجود دارد. راننده انتخاب مي‌كند كه از جاده قديم برود يا از جاده اصلي ولي در عين حال ما در حال تعريض جاد‌هاي قديم نيز هستيم.

چه طرح‌ها و برنامه‌هايي براي افزايش ترانزيت از ايران داريد؟

ايران موقعيت خاصي دارد. اين‌كه از قديم راه ابريشم و راه ادويه و... وجود داشته نشان‌دهنده اين موقعيت ايران بين آسيا و اروپاست.

وقتي راه ابريشم به ايران مي‌آمد 2 شاخه مي‌شد؛ يك شاخه از طرف عراق و سوريه به مصر و ديگري از طرف تركيه به اروپا مي‌رفته است.

ما بايد از اين موقعيت‌مان استفاده كنيم، اين موقعيت هم در كريدورهاي شمال به جنوب است يعني از طريق اقيانوس هند و خليج فارس به ايران و روسيه مي‌آيد و به اروپا مي‌رود و هم در كريدور شرق به غرب است. در ترانزيت چند ارگان با هم درگير هستند يعني كار يك ارگان نيست، وقتي چند ارگان درگير شدند يك كار تعاملي و هماهنگ‌كننده مي‌خواهد. لذا يك كارگروه ترانزيت تشكيل شد كه رياست آن وزير راه و ترابري است و دبير كارگروه ترانزيت بنده به عنوان معاون وزير راه هستم.

وزارتخانه‌هايي مثل وزارت امور خارجه، وزارت كشور، بازرگاني، اقتصاد، ستاد مبارزه با قاچاق، سازمان‌هاي اطلاعاتي همه در اين ارگان‌ها استاندارد هستند. تلاش مي‌شود در 7 محور تلاش كنيم و ترانزيت را افزايش دهيم.

اگر ترانزيت اتفاق بيفتد، درآمد كشور افزايش مي‌يابد. منظورم از درآمد صرف درآمد بخش دولتي نيست بلكه درآمد بخش خصوصي و دولتي است.

دوم اين‌كه شغل‌هاي مختلف براي ارائه خدمات ايجاد مي‌شود. شركت‌هاي بين‌المللي داخلي ايجاد مي‌شوند، مجتمع‌هاي خدماتي و رفاهي مي‌توانند استفاده كنند. اينها به شهرهاي مرزي و پايانه‌هايشان مي‌آيند، شغل‌هاي بسيار زياد به صورت مستقيم و غيرمستقيم ايجاد مي‌شود.

سوم اين‌كه روابط اقتصادي و سياسي تقويت مي‌شود. چون امروزه دنيا اقتصاد را مي‌شناسد. سياست تابعي از اقتصاد است. كشورها دنبال افزايش اقتصاد هستند لذا شاهراه‌ها را تعريف مي‌كنند.

الان 14 كشور در كريدور تراسيكا عضو هستند، ايران هم سال پيش عضو شد. كشورهاي آسياي ميانه، قفقاز، تركمنستان، روماني، تركيه و بلغارستان عضو هستند؛ يك كريدور از آسيا به اروپا زده‌اند. راه‌هاي بين اينها را ايجاد مي‌كنند كه كالا به سرعت عبور كند كه هزينه و زمان كاهش پيدا كند. هر كشوري كه بيايد درآمدش افزايش مي‌يابد.

بحث‌هاي سياسي و تحريم كه در اين امر مداخله ندارد؟

در حمل و نقل جاده‌اي تاثير خيلي كمي دارد چون كالا بايد راهش را پيدا كند.

كارگروه ما روي 7 محور كار كرد. ابتداي امسال در جلسه‌اي خدمت آقاي رئيس جمهور بوديم. ايشان در آنجا با توجه به تعاملي كه بين ارگان‌ها نياز بود نماينده ويژه دولت را انتخاب كردند كه به بنده گفتند يعني من هم دبير كارگروه ترانزيت شدم و هم نماينده ويژه دولت كه بتوانم ارگان‌ها را با هم هماهنگ كنم.

ما 7 محور را بر افزايش ترانزيت ترسيم كرديم؛ 1ـ ظرفيت‌سازي داخل كشور، يعني مسيرهاي ريلي، آزادراهي و بزرگراهي كشور. ديديم اگر ريل را 4000 كيلومتر افزايش دهيم باعث مي‌شود تمام شبكه‌هاي ترانزيت از مبدا و مقصدهاي ما به هم وصل شود، ما 24 پايانه مرزي جاده‌اي داريم. 11 بندر و 6ـ5 ايستگاه‌ راه‌آهن داريم. همه اينها بايد به هم وصل شود. يعني از هر كجا كه وارد شديد بتوانيد در كوتاه‌ترين مدت از كشور خارج شويد. ترانزيت يعني آن كشور مبدا و مقصد نباشد، فقط ورود و خروج داشته باشد.

پس بايد ظرفيت زياد شود به همين دليل دولت نزديك 12 هزار ميليارد تومان را تصويب كرد كه از ابتداي سال 90 تا 92 كمك كند.

دوم توسعه پايانه‌هاي مرزي، در همه پايانه‌ها سالن تجاري و امكانات ايجاد مي‌كنيم و سوم اين‌كه ارگان‌هايي كه كار مي‌كنند با هم تعامل داشته باشند مثل گمرك، ناجا و وزارت راه. اين كار را در مديريت پايانه‌ها انجام مي‌دهيم. تجهيزاتي ايجاد مي‌كنيم كه بتواند اين امكانات را راحت كند.

چهارم اين كه امكاناتي فراهم شود كه كاميون‌ها به سرعت بتوانند از كشور عبور كنند. سرعت نياز به تجهيزات دارد. ايجاد دستگاه‌هاي ايكس‌ري كه كاميون‌ها بتوانند عبور كنند، دستگاه GPS ، ايجاد بانك اطلاعاتي و... مورد نياز است كه وقتي ترانزيت آمد سريع رصد و از كشور خارج شود.

پنجم؛ ما بايد مسيرهاي خودمان را به ديگران بشناسانيم كه لازمه آن ورود به اجلاس‌ها و جوامع بين‌المللي است و ششم؛ تقاضا را براي عبور زياد كنيم يعني وابسته‌هاي اقتصادي، بازرگاني در سفارتخانه‌ها فعال شوند و بخش خصوصي فعال شوند.

هفتم؛ به اين فكر كنيم چگونه مي‌توانيم كشور خودمان را هاب منطقه براي بعضي چيزها قرار دهيم.

يك طرف كشورهاي آسياي ميانه هستند كه اصلا به هاب ارتباط ندارند. در اين طرف ما كلي ساحل طولاني داريم.

اين هدف نياز به اجراي اجلاس‌هاي چندجانبه در سيستم دارد. ما اين كارها را شروع كرديم، مسيرها را شناسايي كرديم و دنبال اعتبارات هستيم لذا يك روند رو به رشد را در ترانزيت مي‌بينيم. در سال 88، 7 ميليون تن جابه‌جايي كالا داشتيم كه نسبت به سال 87 بيش از 20 درصد رشد داشته است. در 8 ماهه سال 89 با كارهايي كه شده و بيشتر نرم‌افزاري بوده است 5‌/‌6 ميليون تن جابه‌جايي كالا داشتيم كه نسبت به 8 ماه اول سال 88 بيش از 43 درصد رشد داشتيم.

ظرفيتي كه ما فكر مي‌كنيم در داخل كشور هست صدور 15 ميليون است. اين رقم را بايد كمي بازسازي كرد. اعتقاد داريم با توسعه زيرساخت‌ها ظرفيت ما به رقم 25 ميليون تن مي‌رسد.

پيش‌بيني از درآمد سالانه‌تان و ميزان ارزآوري از ترانزيت داريد؟

حدودا از 5 ـ 4 ميليون تن جابه‌جايي كالاي جاده‌اي بيش از 3 ـ 2 ميليارد دلار در بخش خصوصي و دولتي درآمد داريم و حدود 300 ـ 200 هزار شغل مستقيم و غيرمستقيم ايجاد مي‌شود.

وقتي از كشوري ترانزيت مي‌رود به اين معناست كه آن كشور امنيت دارد و در اين كشور به هر سويي باز است، اين سبب تقويت روابط مي‌شود.

ما الان روي حمل كالا ترانزيت مي‌كنيم. موقعيت كشور ايران براي پروازهاي ترانزيتي هم بسيار مناسب است.

بلاروس يك‌هشتم كشور ما وسعت دارد، روزي 800 پرواز ترانزيت از روي كشورش به اروپا مي‌آيند كه مي‌تواند از هر كدام كلي درآمد بگيرد.

بنابر اين الان دولت يك نگاه ويژه دارد. تمام استاندارهاي مرزي تلاش مي‌كنند كه سهم بيشتري در ترانزيت داشته باشند وقتي بازارچه‌هاي مرزي ايجاد مي‌شود. بلافاصله درآمدها ايجاد مي‌شود. مردم در اين بازارچه‌ها شغل ايجاد مي‌كنند، بعدا اين بازارچه‌ها تبديل به پايانه‌هاي مرزي مي‌شوند. پايانه‌ها مي‌توانند محل صادرات و واردات هم باشند، بعضي از طرح‌ها كمتر مورد شناخت مردم، روزنامه‌ها و خبرنگارهاست.

اهداف مورد نظر در برنامه پنجم توسعه را هم توضيح دهيد؟

در اين برنامه تلاش كرديم احكام مورد نيازمان را وارد كنيم اولين حكمي كه خيلي دنبالش بوديم اين بود كه بتوانيم منابع سازمان را براي راه‌هاي كشور حفظ كنيم؛ يعني كساني كه از راه‌هاي كشور در زمينه حمل بار استفاده مي‌كنند.

خوشبختانه اين كار انجام شد. منابع دولت جواب راهداري كشور را نمي‌دهد. ما حدود 26 هزار كيلومتر راه اصلي داريم. حدود 3000 ميليارد تومان براي بهسازي نياز داريم. ما تلاش كرديم اين قانون عينا در برنامه پنجم مانند برنامه چهارم ادامه پيدا كند.

نكته دوم اين است كه بتوانيم وسايل نقليه سنگين را به جاي كاميون‌هاي 25 ساله حداكثر تا سن 3 سال وارد سيستم كنيم و توانستيم اين را در برنامه پنجم مصوب كنيم.

موضوع بعد هم اين كه از اواخر برنامه پنجم قيمت بليت در هواپيما به صورت عرضه و تقاضا درمي‌آيد. فرد سرمايه‌گذاري مي‌كند، خدمات بهتري مي‌گيرد، پول بيشتر مي‌دهد و آن پول صرف نوسازي مي‌شود.

نكته ديگري كه تلاش كرديم يكي از قانون‌ها باشد كه در مجلس يك ماده‌ آن مانده بحث آيين‌نامه جرايم رانندگي است.

2 بند اين آيين‌نامه مربوط به وزارت راه است كه وزارت راه بتواند از 60 درصد بازگشت جرايم در جاده‌هاي كشور براي ايجاد امكانات بهتر و سيستم‌هاي الكترونيك هزينه كند.

اين طرح هم از طرح‌هايي است كه مردم مي‌توانند سرمايه‌گذاري كنند و پولش را از محل جرايم بگيرند.

ما 2 سال است براي اين قانون مهم تلاش كرديم اما به خاطر يك بند هنوز اجرايي نشده است.

زيبا اسماعيلي / گروه اقتصاد




راز پنهان بيماري‌ در ژن‌ها نهفته است
نوشته شده در سه‌شنبه 21 دی 1389
بازدید : 54
نویسنده : mahdipc
تقريبا همگي ما با بيماري‌ها و معلوليت‌هاي جسمي و ذهني كه در اثر بيماري‌هاي ژنتيكي عده‌اي از افراد جامعه را با خود درگير مي‌كنند آشنا هستيم.

در واقع تعداد قابل توجه ازدواج‌هاي فاميلي و پتانسيل‌ زيادي كه در زمينه تولد كودكان عقب‌مانده در كشور ما وجود دارد باعث شده تا در اطراف هر كدام از ما نمونه‌هايي از اين افراد وجود داشته باشند، اما امروزه تحقيقات نشان مي‌دهند كه تاثيرات ژن‌ها را نمي‌توان تنها در عده محدودي ديد، چراكه اين رشته‌هاي پيچيده بيش از اين در زندگي تك‌تك ما نقش دارند به طوري كه تحقيقات نشان مي‌دهند بيماري‌هايي مانند آلزايمر و پاركينسون وحتي سكته‌هاي مغزي هم با ژنتيك مرتبط هستند. برگزاري كنگره 3 روزه نوروژنتيك كه در آن موضوعات علمي ازجمله بررسي ژنتيك و بيماري متابوليسم، بررسي بيماري‌هاي عقب‌ماندگي ذهني و مشكلات مغز و اعصاب بررسي شدند، بهانه‌اي بود تا به سراغ پروفسور محمدحسن كريمي‌نژاد، استاد پاتولوژي و ژنتيك دانشگاه علوم پزشكي تهران و رئيس انجمن نوروژنتيك برويم و از او درباره دنياي شگفت‌انگيز ژن‌ها و تازه‌هاي علم نوروژنتيك بپرسيم.

به طور كلي چه بيماري‌هايي در حوزه نوروژنتيك قرار مي‌گيرند؟

بيماري‌هاي نوروژنتيك به گروه بسيار گسترده و متنوع از بيماري‌هاي عصبي گفته مي‌شود كه به دليل تغييرات و جهش‌هاي ژنتيكي بروز مي‌كنند. چراكه هر فرد در سلول‌هاي خود 50000 ژن دارد. اين در حالي است كه تصور مي‌شود نيمي از اين ژن‌ها در تشكيل بافت‌هاي دستگاه عصبي مركز، تكامل و همچنين عملكرد آن دخيل هستند.

اين بيماري‌ها صرفا با توجه به زمينه ژنتيكي فرد ايجاد مي‌شوند يا مي‌توان با توجه به محيط مختلف انتظارات متفاوتي از بروز بيماري‌هاي ژنتيكي داشت؟

دليل بروز بعضي بيماري‌هاي عصبي مانند بيماري هانتينگتون،‌ آتاكسي‌هاي نخاعي ـ‌ مخچه‌اي، SMAها، بيماري شاركو ماري نوث يا بيماري دوشن صرفا بروز جهش در ژن‌هاي مسوول آنهاست، اما در برخي بيماري‌هاي ديگر مانند بيماري آلزايمر و MS.، در كنار استعداد ژنتيكي عوامل محيطي ديگري هم دخالت كرده و سبب بروز بيماري مي‌شوند.

آيا آماري از مبتلايان به بيماري‌هاي نوروژنتيك در كشور داريد؟ نسبت به كشورهاي ديگر در چه جايگاهي از لحاظ تعداد بيماران قرار داريم؟

البته آمار دقيقي از شيوع انواع بيماري‌هاي نوروژنتيك و نورومتابوليك در ايران وجود ندارد. ولي با توجه به تجربه طولاني در مواجهه با انواع بيماري‌هايي از اين دست كه به مراكز مشاوره ژنتيك ارجاع داده مي‌شوند، به نظر مي‌رسد كه اين بيماري‌ها در كشور ما شايع هستند. دليل اين مساله اين است كه اكثر اين بيماري‌ها با وراثت مغلوب اوتوزومي به ارث مي‌رسند. چون ازدواج‌هاي فاميلي در كشور ما خيلي شايع است، اين دسته از بيماري‌ها هم شايع هستند.

البته اين‌ كه توصيه بشود جوان‌ها ازدواج فاميلي نكنند، اصولا و اخلاقلا منطقي نيست، اما اگر در خانواده‌اي مواردي از اين دست بيماري‌ها وجود داشت حتما توصيه مي‌شود كه قبل از ازدواج به مراكز مشاوره ژنتيك مراجعه نموده و از بي‌خطر بودن ازدواج خود مطمئن بشوند.

براي افرادي كه ازدواج فاميلي يا بيماري‌هاي ژنتيكي مشخصي دارند، توصيه‌هايي براي پيشگيري انجام مي‌شود، اما آيا همچنان بهترين توصيه براي چنين افرادي صرف‌نظر از ازدواج يا در نهايت بچه‌دار شدن است؟

در جلسات مشاوره ژنتيك اگر محاسبه شد كه ميزان خطر براي زوجين در مورد بروز يكي از اين بيماري‌ها بالاست ممكن است توصيه شود از ازدواج منصرف بشوند. اگر امكان تشخيص دقيق بيماري وجود داشت و همين طور امكان تشخيص قبل از تولد متفاوت خواهد بود.

به طور كلي آيا روش‌هاي درماني كنوني مي‌توانند بيماران اينچنيني را هم درمان كنند؟

متاسفانه براي بسياري از بيماري‌هاي نوروژنتيك و نورومتابوليك درمان قطعي وجود ندارد. با درمان‌هاي علامتي و حمايتي مي‌توان تا حدي به آنها كمك كرد، اما براي معدودي از اين بيماري‌ها درمان موثر وجود دارد. درمان‌هاي شيميايي تخصصي، درمان با آنزيم‌هاي جايگزين كه با روش مهندسي ژنتيك توليد مي‌شوند، پيوند مغز استخوان، يا پيوند سلول‌هاي بنيادي ازجمله اين روش‌هاي درماني محسوب مي‌شوند. هرچند استفاده از تمام اين روش‌ها بسيار پرهزينه بوده و در دسترس همگان هم نيست.

همان طور كه شما هم اشاره كرديد ژنتيك علاوه بر بيماري‌هاي متابوليك، در بيماري‌هايي مانند سكته مغزي، آلزايمر و پاركينسون نيز نقش دارد. اين خبر براي بسياري از افراد كه سابقه فاميلي بروز چنين بيماري‌هايي را دارند خيلي شوك‌آور است؟ آيا مثلا من كه پدرم به دليل بيماري آلزايمر از دنيا رفته بايد آينده خودم را همراه با بيماري و مشكل تصور كنم؟

كريمي نژاد: تاكيد من بيشتر در پيشگيري از بروز بيماري‌هاي نوروژنتيك است. در حال حاضر شرايط براي درمان موثر در بسياري از اين بيماري‌ها مايوس‌كننده است. ولي پژوهشگران در تلاش مستمر و مسوولانه هستند تا بتوانند در حد امكان اين بيماري‌ها را درمان نمايند

براي بروز بسياري از بيماري‌ها استعداد ژنتيكي نقش مهمي دارد. در واقع بعضي بيماري‌هاي نوروژنتيك و نورومتابوليك مشاهده مي‌شود كه در شجره خانوادگي افراد متعددي را دچار مي‌كند. با اطلاعات جديد بخصوص اگر تشخيص بيماري دقيقا معلوم شده باشد ما مي‌توانيم افراد در معرض خطر را در اين خانواده‌ها شناسايي كنيم و اگر امكان پيشگيري از پيشرفت بيماري وجواد داشت با آن مقابله كنيم. حداقل اين است كه مي‌توانيم با اصلاح الگوهاي محيطي بروز آنها را به تاخير بيندازيم.

در حالي كه عامل بروز برخي از بيماري‌هاي اينچنيني هنوز دقيقا مشخص نشده است پس چگونه است كه مطمئن هستيد اين بيماري‌ها توسط ژن‌ها منتقل مي‌شوند؟ و مثلا در مورد همان بيماري آلزايمر آيا عوامل محيطي مختلف نمي‌توانند ايجادكننده بيماري باشند؟

اگر عامل بروز بيماري‌ها مشخص نشده باشد هم، با ارزيابي بروز و تكرار يك عارضه در يك خانواده مي‌توان معلوم كرد كه آيا بيماري ارثي ـ‌ ژنتيكي است يا خير؟ معمولا پزشكان و مشاورين ژنتيك با ترسيم شجره خانوادگي و علامت‌گذاري روي افراد مبتلا مي‌توانند معلوم نمايند كه بيماري ارثي است يا خير و با كدام نوع الگوي وراثتي انتقال مي‌يابد. با اين يافته‌ها مي‌توان تقريبا به طور دقيق معلوم كرد چه كسي در آينده در معرض خطر است.

آيا به طور كلي درمان‌هايي براي پيشگيري از بروز اين مشكلات وجود دارد؟ آيا مي‌توان ژن حامل ابتلا به پاركينسون، آلزايمر و... را خاموش كرد؟

البته به درمان‌هاي جديد اشاره شد، اما اميد اين است كه در آينده‌اي نه‌چندان دور بخصوص با استفاده از ژن درماني بسياري از اين بيماري‌ها معالجه بشوند، اما ذكر اين نكته در اينجا ضروري است كه استفاده از چنين درمان‌هايي مستلزم وجود افراد خبره و فناوري‌هاي بسيار دقيق و پيشرفته است كه اميدواريم شرايط براي آن مهيا شود.

به افرادي كه سابقه چنين بيماري‌هايي را دارند چه توصيه‌هايي مي‌كنيد؟

توصيه من به خانواده‌ها اين است تا آنجا كه ممكن است راغب به ازدواج فاميلي نباشند، بخصوص از ازدواج‌هاي خويشاوندي دوطرفه جدا پرهيز نمايند. منظور اين است كه گاهي مشاهده مي‌شود 2 نفر با هم دخترعمو پسرعمو و هم دخترخاله پسرخاله هستند، چنين ازدواج‌هايي معمولا با مشكلاتي كه به آنها اشاره شد مواجه مي‌شوند.

نكته مهم ديگري كه به نظر من شايسته تذكر است اين است كه اگر در يك خانواده فردي مبتلا به بيماري عصبي مزمن، مشكلات بينايي، مشكلات شنوايي، مشكلات حركتي يا عقب‌ماندگي ذهني پيشرونده شد، به پزشكان متخصص و مراكز مشاوره ژنتيك مراجعه نموده و بخواهند تا تشخيص در فرد مبتلا قطعي بشود. اگر قطعي شد مي‌توان از تكرار آن در خانواده پيشگيري كرد.

با توجه به پيشرفت‌هاي درماني مرتبط با بيماري‌هاي ژنتيكي كه از هم‌اكنون آغاز شده‌اند، آينده درمان بيماري‌هاي نوروژنتيك را چگونه مي‌بينيد؟

اگر دقت كرده باشيد تاكيد من بيشتر در پيشگيري از بروز بيماري‌ها بود. در حال حاضر شرايط براي درمان موثر در بسياري از اين بيماري‌ها مايوس‌كننده است. ولي بسياري از پزشكان و پژوهشگران در نقاط گوناگون گيتي در تلاش مستمر و مسوولانه هستند تا بتوانند در حد امكان اين بيماري‌ها را درمان نمايند. من هم اميدوارم تا عمر باقي است شاهد پيروزي همكارانم در مهار اين دسته از بيماري‌هاي صعب‌العلاج باشم.

بهاره صفوي
گروه دانش




خادم ابن زبير در پشت ميكروفن راديو
نوشته شده در سه‌شنبه 21 دی 1389
بازدید : 48
نویسنده : mahdipc
عباس وفايي يكي از بازيگران سختكوش عرصه راديو و تلويزيون است كه به قول خودش با تمام تلاش و پشتكاري كه داشته هنوز به نقطه اوج خود نرسيده است، وفايي كار هنري خود را با تئاتر آغاز كرد و در حين بازي در تئاتر هملت به سريال امام علي(ع)‌ دعوت شد.

او پس از بازي در سريال امام علي(ع)‌ همبازي داريوش ارجمند در سريال شيخ مفيد شد و اما سريال مختار نامه نيز يكي از افتخارات بازيگري اوست كه در نقش خادم عبدالله بن زبير به ايفاي نقش پرداخته است.

عباس وفايي در كنار تلويزيون در مركز نمايش راديو نيز حضوري چشمگير دارد و در بسياري از نمايش‌هاي راديويي بازي مي‌كند، گفت‌وگوي ما با او درباره حضورش در نمايش‌هاي راديويي است.

از چه زماني به راديو علاقه‌مند شديد؟

علاقه من به راديو بر مي‌گردد به دوران كودكي و از زماني كه نمايش جاني دالر از راديو پخش مي‌شد و من به اتفاق شوهر عمه‌ام با دقت به نمايش‌هاي راديويي گوش مي‌داديم. گاهي اوقات به سفارش شوهر عمه‌ام كه فلج هم بود از مهم‌ترين اتفاقات نمايش نكته‌برداري مي‌كردم. همه اين عوامل باعث شد تا زماني كه خودم وارد اين عرصه شدم ابتدا با تئاتر شروع كردم و هميشه علاقه‌مند كار در راديو بودم.

در ابتداي ورودتان به راديو،‌فضاي راديو چطور بود؟

در ابتدا احساس مي‌كردم به چشم يك غريبه به من نگاه مي‌كنند، اما كم‌كم دوستان قديمي‌ام را در راديو ديدم و به فضاي گرم و صميمي راديو عادت كردم.

در راديو هم مثل تلويزيون دوست داشتيد بيشتر كارهاي تاريخي بازي كنيد؟

در راديو اين‌طور نيست، همه نوع نقش بازي مي‌كنم؛ ايراني، كلاسيك، خارجي و گاهي هم در يك نمايش چند نوع نقش متفاوت بازي مي‌كنم.

چطور با يك جنس صدا چند نقش بازي مي‌كنيد؟

به قول همكارانم در راديو، صدايم حالت انعطاف‌پذير دارد و مي‌توانم با اين صدا هم نقش پيرمرد، هم صداهاي كارتوني و هم جوان را بازي كنم، گاهي با صدايم سه نوع صداي متفاوت پيرمرد را مي‌توانم تقليد كنم.

چرا در تلويزيون بيشتر به كار تاريخي دعوت مي‌شويد؟

شايد به دليل ظاهري كه دارم چون اين ظاهر باعث مي‌شود، كار گريمورها راحت‌تر شود و اين نوع گريم به من كمك مي‌كند بهتر بتوانم نقش‌هاي تاريخي بازي كنم. اما حضورم در سريال‌هاي تاريخي به اين معنا نيست كه نتوانم نقش‌هاي ديگري را بازي كنم، بلكه من خيلي به نقش‌هاي متنوع علاقه دارم، اگر فرصت بيشتري به من داده شود، بهتر مي‌توانم توانمندي‌هايم را به نمايش بگذارم.اما فرصت برايم خيلي كم بود و حمايتي هم از من نشد كه بتوانم بعد از اين همه سال به آن جايگاهي كه بايد برسم.

همكاري‌تان با سريال امام علي(ع)‌ چگونه شكل گرفت؟

سر تئاتر هملت با آقاي شريفي‌نيا همبازي بودم، در آنجا لباس روحاني به تن داشتم كه به نظر آقاي شريفي‌نيا ظاهر و گريم من مناسب بازي در سريال‌هاي تاريخي بود به همين دليل مرا به آقاي ميرباقري معرفي كردند و من در سريال امام علي(ع)‌ نقش طلحه را بازي كردم.

پس آشنايي قبلي شما با آقاي ميرباقري باعث شد كه در سريال مختار‌نامه‌هم حضور داشته باشيد؟

نقش من قرار بود جزو 60 نقش اصلي باشد، اما در تيتراژ پاياني قرار گرفت. در كل آقاي ميرباقري خيلي به من كمك كرد و آن خاطره خوب امام علي(ع)‌ باعث همكاري دوباره من با سريال مختارنامه نقش خادم عبيدالله بن زبير شد.

يكي از خاطرات شيرين سريال‌مختار را برايمان تعريف كنيد؟

من در اتاق گريم بودم تا براي بازي آماده شوم كه ناگهان ديدم آقاي ضرغامي و آقاي رئيس‌جمهور وارد اتاق گريم شدند و من در كمال ناباوري با حضور اين عزيزان غافلگير شدم و اين بهترين خاطره‌ام از سريال مختارنامه بود.

برگرديم به نمايش راديو، فكر مي‌كنيد چه چيزي باعث بهتر شدن وضعيت نمايش راديويي مي‌شود؟

ما از لحاظ كيفيت نمايش راديويي مشكلي نداريم و در سال‌هاي اخير اتفاقات خوبي در جهت بهبود وضعيت توليد نمايش افتاده است، اما از لحاظ شرايط هنرمندان تنها راه‌حل اين است كه كار بيشتري توليد شود تا هم هنرمندان مشغول كار باشند و هم از لحاظ مالي بتوانند نيازهاي زندگيشان را برطرف كنند.

در حال حاضر مشغول بازي در چه كاري هستيد؟

نمايش آنا كريستي به كارگرداني مجيد حمزه كه نقش جان را بازي مي‌كنم. جان يك كافه‌دار است كه بسيار زيرك و تواناست و در حين آرامش ظاهري، افكار منفي زيادي در سر دارد.

زينت پستادست
گروه راديو و تلويزيون




استعداد من در خوب دويدن است
نوشته شده در سه‌شنبه 21 دی 1389
بازدید : 48
نویسنده : mahdipc
سجاد مرادي دونده 27 ساله بروجني و دارنده مدال طلاي دانشجويان جهان (صربستان)‌، ارتش‌هاي جهان (بلغارستان)‌ و 14 مدال رنگارنگ قاره‌اي (قهرماني آسيا، داخل سالن، غرب آسيا و بازي‌هاي آسيايي)‌، با كسب طلاي 800 متر و نقره 1500 متر بازي‌هاي آسيايي، درخششي بي‌نظير در اين بازي‌ها داشت.

او به عنوان افتخارآورترين ورزشكار ايراني حاضر در گوانگجو، پرچمدار ايران در مراسم اختتاميه نيز شد.

مرادي كه سهم قابل توجهي از موفقيت خود در كسب طلاي 800 متر را مرهون همكاري ارزشمند و فداكارانه برادر خود (امير)‌ است به برادر جوان خود نيز اميدهاي فراواني بسته است و آينده او را حتي روشن‌تر از موفقيت‌هاي خود مي‌داند.

به عنوان پرافتخارترين ورزشكار ايران در بازي‌هاي آسيايي گوانگجو، پرچمدار كاروان ايران در مراسم اختتاميه بازي‌ها هم شديد. چه احساسي از اين اتفاق داشتيد؟

اولا خود را به هيچ وجه در خور دريافت عنوان پرافتخارترين ورزشكار كاروان نمي‌دانم چون معتقدم اگر افتخاري به دست آمده باشد همه افرادي كه براي آن تلاش كرده‌اند در اين قضيه سهيم و شريك هستند. حتي ورزشكاراني كه تلاش كردند ولي عنوان بهتر از چهارمي يا پنجمي به دست نياوردند همانند ما مدال‌آوران در اين افتخارها سهم دارند. البته پرچمداري كاروان ايران، افتخار و احساس بي‌نظيري بود كه من هم مثل هر ورزشكار ديگري آرزوي آن را داشتم.

براي مدال‌آوري من در گوانگجو خيلي‌ها زحمت كشيدند از كريمي در راس فدراسيون دووميداني گرفته تا كارمندان اين فدراسيون و مديران و كارمندان اداره‌هاي كل تربيت بدني اصفهان و چهارمحال و بختياري و مسوولان و كاركنان باشگاه ذوب‌آهن بويژه شخص اصغر دليلي كه علاقه زيادي نيز به دووميداني دارد.

شما مي‌توانستيد مشقت كمتري را بپذيريد و مثل المپيك پكن، فقط در يك ماده بدويد و صاحب يك مدال در گوانگجو شويد.

من از ماه‌ها پيش از شروع المپيك، روي موفقيت در ماده 800 متر، برنامه‌ريزي و تمركز كرده بودم و واقعا مي‌گويم اگر با بدشانسي بزرگ مصدوميت بدهنگام روبه‌رو نمي‌شدم مطمئنا در المپيك، فيناليست خوبي مي‌شدم. به خاطر مي‌آورم چون قرار بود مسابقه المپيكي من در ساعات شب برگزار شود تمرين‌هاي خود در پكن را در شب كه هوا كمي سرد بود برگزار مي‌كردم كه همين سردي هوا در كنار تمرين‌هاي انفجاري، موجب كشيدگي عضله من تنها به فاصله 10 روز پيش از مسابقه شد.

به همين دليل، عملا شانس شركت در ماده 1500 متر را به كلي از دست دادم و در 800 متر دويدم كه با كسب عنوان نهمي، بهترين عنوان ايران در دووميداني المپيك را به دست آوردم، اما در بازي‌هاي آسيايي گوانگجو شرايط فرق مي‌كرد. يعني نه مصدوم بودم و نه بازي‌ها شلوغي المپيك را داشت.

در حقيقت در گوانگجو فقط بايد در دور مقدماتي و فينال مي‌دويديم در حالي كه در پكن، علاوه بر اين دو مرحله، دور نيمه‌نهايي هم وجود داشت.

به آسيب‌ديدگي اشاره كرديد. چرا در سال‌هاي گذشته اينقدر با آسيب‌ديدگي‌هاي پي‌درپي سجاد مرادي روبه‌رو مي‌شديم؟

بايد بگويم تاكنون از حيث مربي، بدشانس بوده‌‌ام. 3 سال پيش يك مربي روس داشتم كه در روش تمريني‌اش تمرين‌هاي سرعتي زياد بود آنقدر كه من و برادرم امير مرتبا با آسيب‌ديدگي روبه‌رو مي‌شديم!

بعد، يك مربي آفريقايي آمد كه او هم آنقدر زياد تمرين مي‌داد كه دچار عوارض «بيش تمريني» مي‌شدم!‌ گويا قرار است اين مشكل رفع شود و به زودي يك مربي بسيار خوب از كشور الجزاير به ايران بيايد كه پيشينه طلاي جهاني و نقره المپيك را در كارنامه دارد و از بهترين مربيان نيمه استقامت دنيا محسوب مي‌شود. اميدوارم حضور اين مربي بزرگ بتواند كمك شاياني به بهبود ركوردهايم تا سال 2012 كند.

به برادرت امير اشاره كردي كه فداكاري او نقش ارزنده‌اي در كسب مدال طلاي شما در گوانگجو داشت. آيا امير مرادي مي‌تواند ركوردهاي سجاد را بشكند؟

چرا كه نه، او امتيازهاي زيادي دارد كه من از آنها بي‌بهره بوده‌ام. امير با 193 سانتي‌متر قد، فيزيك بدني بهتري از من دارد. او اكنون در 20 سالگي تجربه‌هاي خيلي بيشتري نسبت به چند سال پيش من اندوخته است و از امكانات تمريني بهتري استفاده مي‌كند. علاوه بر اين، بدشانسي‌هاي من در استفاده از مربي نصيبش نمي‌شود. در حقيقت امير، علاوه بر استفاده از تجربه من، مربي بزرگ الجزايري جديد تيم ملي را هم در اختيار خواهد داشت تا بتواند به يك دونده بزرگ در دوهاي نيمه استقامت آسيا تبديل شود.

خوشبختانه ايران از ديرباز در دوهاي نيمه استقامت، حرف‌هاي زيادي براي گفتن داشته است... .

زماني به راحتي مدال‌هاي دوهاي نيمه استقامت و استقامت به دوندگان ما تعلق مي‌گرفت، اما باور كنيد در سال‌هاي اخير و با ورود قهرمانان عالي آفريقايي به تيم‌هاي كشورهاي عربي حوزه خليج‌فارس، موفقيت در اين رشته‌ها در حدي غيرقابل تصور دشوار و تقريبا دست نيافتني شده است.

ولي در گوانگجو شما علاوه بر اين كه در ماده 800 متر همه آنها را پشت سر گذاشتيد در 1500 متر هم بلال منصور (دونده معروف آفريقايي تبار تيم بحرين)‌ را پشت سر گذاشتيد! البته براي رسيدن به اين مهم، ركورد ايران را شكستيد!

اين سومين بار بود كه در عمر حرفه‌‌اي خود، بلال منصور را گرفتم. يك بار در المپيك، اگر اشتباه نكنم يك بار ديگر در فنلاند و اين بار در گوانگجو. او سياهپوست بسيار قدرتمند و سريعي است و ما براي موفقيت در برابر قدرت و سرعت ذاتي او ناچاريم از مزيت نسبي خود، يعني برخورداري از عنصر غيرت استفاده كنيم.

چه برنامه و راهبردي براي حفظ فرم عالي فعلي و درخشش در رقابت‌هاي جهاني، قهرماني آسيا و المپيك داريد؟

مرادي: اگر خوب برنامه‌ريزي كنيم، مي‌توانيم 20 طلا در دووميداني بازي‌هاي آسيايي بگيريم وقتي مسوولان ما به اهميت رشته‌هاي پايه و مادر ورزشي آگاهي پيدا كنند سرآغاز كسب موفقيت‌هاي جهشي براي ماست

مي‌خواهم در سال 2011 مرتبا در كوران مسابقه‌ها قرار داشته باشم. علاوه بر حضور در ليگ كه بهار آينده دنبال مي‌شود، قهرماني جهان در شهريور سال آينده در كشور كره جنوبي، قهرماني آسيا در تابستان سال آينده و 3 جايزه بزرگ در كشورهاي الجزاير، مراكش و بلژيك، برنامه‌هايي هستند كه در سال 2011 در آنها شركت مي‌كنم و به دنبال برپايي ركورد زير يك دقيقه و 47 ثانيه در آن رقابت‌ها هستم. در حقيقت بايد در همين مسابقه‌ها، جواز حضور در مواد 800 و 1500 متر المپيك لندن را بگيرم.

به لحاظ مادي وضع چگونه است و در مسابقه‌هاي جايزه بزرگ، چه درآمدهايي در انتظار دونده‌هاي موفق است؟

البته مسابقه‌هاي جايزه بزرگ در سطح مختلف برگزار مي‌شود و جوايز متفاوتي دارد. مثلا در جايزه بزرگ الجزاير 20 هزار دلار و در جايزه بزرگ مراكش و بلژيك، هركدام 35 هزار دلار به نفر اول مسابقه تعلق مي‌گيرد. اين سه تورنمنت از رقابت‌هاي درجه 2 جهاني محسوب مي‌شوند و در مسابقه‌هاي جايزه بزرگ درجه اول، جوايز 100 هزار دلاري و بيشتر هم وجود دارند.

حتي در مسابقه‌هاي ليگ الماس، كسي كه بتواند فاتح 4 مرحله از مراحل هفتگانه شود، جايزه‌اي بالغ بر 2 ميليون دلار دريافت خواهد كرد. به هر حال ما دووميداني‌كاران بايد در طول سال تلاش زيادي بكنيم و اگر در هر مسابقه‌اي شركت كنيم و برنده شويم در نهايت شايد بتوانيم سالانه حدود 100 تا 150 ميليون تومان درآمد كسب كنيم.

از موقعي كه به ياد مي‌آوريم سجاد مرادي دونده باشگاه ذوب‌آهن بوده است! سال بعد هم با همين تيم مي‌مانيد؟ بويژه آن كه الان خيلي‌ها شما را به عنوان مدير دووميداني اين باشگاه مي‌شناسند.

بله. من فعاليتم را از تيم جوانان ذوب‌آهن شروع كردم و تاكنون 8، 9 سال است كه براي اين باشگاه مي‌دوم. مطمئنا روزي در همين باشگاه هم به فعاليت خود پايان خواهم داد. البته در جمع‌آوري چهره‌هاي شاخص دووميداني به باشگاه كمك مي‌كنم.

طبيعتا از جهات مختلف از جمله شرايط مالي، از اين باشگاه رضايت داريد؟

خوشبختانه بله. اساسا من هيچ موقع به پول و شرايط مالي كاري نداشته‌ام و كار خود را كرده‌ام. من با دل خود مي‌دوم و موفقيت را در بهره‌گيري از استعدادم كه دويدن است دنبال مي‌كنم. تنها استعداد من دويدن خوب است، هميشه خدا را شكر كرده‌ام و ورزشكار كم‌توقعي بوده‌ام، البته اين را خود نبايد بگويم و شما مي‌توانيد در اين مورد از فدراسيون بپرسيد.

حالا كه صحبت از پول و شرايط مالي شد، بد نيست راجع به پاداش‌هاي افتخارآفريني‌ها در گوانگجو هم توضيح دهيد.

من هم پاداش مدال طلا و هم مدال نقره خود را گرفتم اما در مورد خانه هنوز خبري نشده است. در حقيقت حواله را تحويل صندوق حمايت از قهرمانان و پيشكسوتان ورزشي داده‌ام تا ببينم ان‌شاءالله قرار است چه اتفاقي بيفتد. البته هم در استان اصفهان و هم چهارمحال و بختياري، تقديرهاي جداگانه‌اي از من به عمل آمد كه جاي تشكر دارد.

مسوولان دانشگاه چه؟ آيا آنها پاسخ افتخارآفريني‌هايتان را با اخراج از دانشگاه ندادند، به مانند عليرضا نصرآزاداني دارنده طلاي تكواندو كه از همان دانشگاه اخراج شد؟!

من دانشجوي كارشناسي تربيت بدني دانشگاه اصفهان هستم و خوشبختانه در آنجا همه رفتار بسيار خوبي با من دارند. مديريت آن دانشگاه از افرادي فهميده و ورزشدوست شكل گرفته كه مطمئنم مشكل نصرآزاداني را هم بخوبي رفع مي‌كنند و او را با آغوشي باز به دانشگاه برمي‌گردانند.

جالب است استان كوچكي مثل چهارمحال و بختياري قهرمانان بزرگي را به عرصه ايران و جهان معرفي مي‌كند كه عمده اين قهرمانان هم مثل شما به اصفهان مهاجرت مي‌كنند!

بله، من اهل شهر بروجن استان چهارمحال و بختياري هستم كه البته هم چهارمحال و هم اصفهان را موطن خود مي‌دانم و جالب است هر كدام از اين دو استان كه اين همه ورزشكار مطرح را به جامعه معرفي كرده‌اند و معادن استعدادهاي ورزشي كشور به شمار مي‌روند هنوز از داشتن يك پيست تارتان محرومند. الان به عنوان نمونه، خواهر همسر من به عنوان يك استعداد دووميداني بانوان، هيچ پيست مناسبي براي تمرين قهرماني نمي‌يابد و از نزديك خاموشي يك استعداد شاخص ورزشي را شاهدم.

اين در حالي است كه اگر ورزش ما بخواهد جايگاه چهارمي خود را در بازي‌هاي آسيايي تثبيت كند و آن را به جايگاه سومي و دومي ارتقاء دهد هيچ چاره‌اي جز پرداختن جدي به دووميداني و سپس ژيمناستيك و شنا ندارد.

جاي تاسف است كه سهم ما از شنا و ژيمناستيك تنها كسب يك مقام چهارمي عليرضايي در شنا و يك هشتمي در ژيمناستيك بود. در حالي كه مي‌توانستيم هر 20 مدال طلاي خود را فقط از دووميداني به دست آوريم. در حقيقت كشورهايي سرآمد قافله ورزش جهاني هستند كه مدال‌هاي دووميداني و سپس شنا و ژيمناستيك را درو مي‌كنند.

روزي كه مسوولان ما واقعا به اهميت رشته‌هاي پايه و مادر ورزشي آگاهي پيدا كنند سرآغاز كسب موفقيت‌هاي جهشي براي ماست، ولي متاسفانه هنوز هيچ اثري از بهادادن به اين گونه ورزش‌ها و از جمله دووميداني نمي‌بينيم.

مثلا در حالي كه گران‌ترين بليت‌هاي ورزشي دنيا متعلق به دووميداني است و بليت مسابقه دو 100 متر المپيك، 4000 يورو ارزش دارد هيچ استقبالي از دووميداني در ايران نمي‌شود. مايلم سازمان تربيت بدني با احداث پيست‌هاي تارتان در اصفهان و چهارمحال، حركتي ابتدايي ولي بسيار موثر و مفيد در اين زمينه انجام دهد.

در همين راستا، چندي پيش طرح احداث مدرسه دووميداني را هم مطرح كرديد.

ببينيد بچه‌هاي ما در سن 6 سالگي به مدرسه مي‌روند در حالي‌كه در آمريكا در همان سن، دويدن را مي‌آموزند تا در زندگي قوي شوند، نمي‌گويم بياييم و از آمريكا تقليد كنيم، مي‌گويم تعليم را از تربيت و آموزش را از پرورش جدا نكنيم تا در مسير خودمان موفق باشيم. در اين مسير، تشكيل مدرسه دووميداني از كارهاي ضروري براي توسعه و پيشرفت ورزش و سلامتي جامعه ماست.

مجيد عباسقلي
گروه ورزش




ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید