با سلام خدمت شما بازديدكننده گرامي ، خوش آمدید
به سایت من . لطفا براي هرچه بهتر شدن مطالب اين
وب سایت ، ما را از نظرات و پيشنهادات خود آگاه سازيد
و به ما را در بهتر شدن كيفيت مطالب ياري کنید.
به وبلاگ من خوش آمدید.امیدوارم از وبلاگ من خوشتون بیاد.فقط اگه می خواین از همه ی امکانات وبلاگ بهره ببرید!!!عضو شید. می خوام یه وبلاگ مستقل درست کنم که توش تمام شعرهای که نوشتم رو بذارم.منتظر باشید!
آدرس اصلی:
www.mahdipc.tk
مانوئل نوير دروازهبان 24 ساله شالكه و تيم ملي آلمان مورد توجه بسياري از باشگاههاي بزرگ اروپايي ازجمله منچستريونايتد و آرسنال است.
او از نظر فرانتس بكن باوئر و فيليكس ماگات بهترين دروازهبان دنيا لقب گرفته، اما خود او از نتايجي كه با تيمهاي باشگاهي و ملي در سال 2010 گرفته چندان راضي نيست.
موضوع انتقال او به باشگاههاي ديگر مدتي است در رسانههاي آلمان مطرح شده و اخيرا اوليور كان در گفتوگو با روزنامه آلماني بيلد گفته بود به نظر او نوير بايد به يك دروازهبان جهاني تبديل شود، منوط به اين كه قدم بعدي را در پيوستن به باشگاه بزرگي بردارد.
او در اين صورت قادر خواهد بود به طور مرتب در رقابتهاي ليگ قهرمانان اروپا بازي كند. نوير در اين گفتوگو به اين شايعات و كارنامهاش در سال اخير ميلادي ميپردازد.
با توجه به نتايجي كه شالكه در اين فصل به دست آورده به نظر نميرسد در روزهاي پاياني سال چندان راضي باشيد؟
ما با شالكه در بازيهاي جام حذفي فقط به نيمه نهايي رسيديم و در بازيهاي جام جهاني هم در رتبه سوم قرار گرفتيم و شانسهاي خوبي را براي قهرماني از دست داديم.
بابت عدم قهرماني در كدام بازيها بيشتر متاثر شديد؟
در مورد مقام نايبقهرماني كه با شالكه در بازيهاي فصل قبل بوندسليگا به دست آوردم اصلا ناراحتي در كار نبود، چون به واسطه آن توانستيم به بازيهاي ليگ قهرمانان راه پيدا كنيم. ما در فصل قبل در بيشتر فصل در صدر بوديم، ولي در نهايت اين بايرن بود كه قهرماني را از آن خود كرد. ما براي قهرماني در فصل قبل برنامه نداشتيم و همين باعث شد در هفتههاي آخر قهرماني به بايرن برسد.
و نيمه نهايي جام جهاني مقابل اسپانيا... .
واقعا تلخ بود. ما در بهترين روزمان نبوديم و مثل ديگر بازيهاي جام جهاني ظاهر نشديم. اگر در آن بازي پيروز ميشديم در برابر هلند شانس زيادي براي قهرماني داشتيم. در بازيهاي جام حذفي هم اگر ميتوانستيم بايرن را در نيمهنهايي شكست دهيم قهرمان ميشديم، ولي در آنجا هم مثل تيم ملي شانسي براي اين كار نداشتيم.
ولي از نظر كارنامه شخصي، سال موفقي داشتيد.
بله، چون قبل از بازيها رنه آدلر مصدوم شد و من به عنوان دروازهبان شماره يك آلمان درون دروازه ايستادم و به اين ترتيب توانستم خودم را دراين جايگاه تثبيت كنم.
و يواخيم لو (سرمربي آلمان) هم ظاهرا به شما به عنوان دروازهبان شماره يك اعتماد كرده است.
اين بيشتر به خاطر عملكردم در جام جهاني بود و توانستم در بازيهايي كه برگزار شد نظرش را جلب كنم.
اما به نظر نميرسد قبل از بازيهاي جام جهاني، لو اعتماد چنداني به شما داشت؟
خودم هم اين طور فكر ميكنم. رنه آدلر در بازيهاي يورو 2008 در تركيب تيم بود و انتخاب دروازهبان ديگري به عنوان جانشين آدلر در حالي كه آلمان با او به فينال رسيده بود كاري منطقي نبود. او به عنوان يك كانديداي احتمالي به من نگاه ميكرد و من براي اين كه بتوانم خودم را به او اثبات كنم به زمان نياز داشتم.
معمولا در پايان سال از مهاجمان درباره بهترين گل شان سوال ميكنند. شما به عنوان دروازهبان چه خاطره مهمي از بازيهاي امسال داريد؟
من چند عكسالعمل را به خاطر دارم، اما مهمترين آنها متاسفانه تلخترين آنهاست. در بازي نيمه نهايي روي ضربه سري كه پويول زد من جاگيري خوبي داشتم، اما ضربه او به شكلي بود كه نميتوانستم كاري انجام دهم و گرفتن آن ضربه محال بود. به ياد آوردن خاطرات جام جهاني حتي پيش از بازيها هم براي ما مشكل بود. در تمرينات قبل از بازيها يادم ميآيد كه فيلم بازي نيمه نهايي مقابل ايتاليا 2006 را نگاه ميكرديم و وقتي به بازي در وقت اضافه رسيديم تلويزيون را خاموش كرديم. در آن روز از خودم ميپرسيدم آيا امكان دارد خاطره 4 سال قبل به نوع ديگري امسال تكرار شود.
در سالهاي اخير پيشرفت حيرتآوري داشتهايد و به جمع دروازهبانهاي بزرگ دنيا پيوستهايد. تصور ميكنيد حد اين پيشرفت چقدر باشد؟
پاسخ به اين سوال سخت است، چون به نظرم براي پيشرفت در فوتبال حدي وجود ندارد. من هميشه به خودم ميگويم كه بايد بهتر شوم و هر اشتباه و هر بازي مي تواند اين موضوع را جديتر از قبل كند.
اما اوليور كان گفته بود شايد تلاش بيش از حد براي رسيدن به حد مطلوب به طور كلي يك بازيكن را از فرم مناسب خارج كند.
من معتقدم هر بازيكن بايد هميشه خودش را ارزيابي و سعي كند نسبت به فصل قبلش بهتر بازي كند. من از هماكنون ميدانم هرگز به حد مطلوب صددرصد نخواهم رسيد.
به نظر شما كدام تيمهاي آلماني به بازيهاي ليگ قهرمانان در سال آينده خواهند رسيد؟
اگر ما بتوانيم به روند فعلي خود ادامه دهيم، شايد يكي از آن تيمها باشيم. ولي دورتموند در اين فصل عالي بوده و فوتبال كاملي ارائه ميكند و بايرن مونيخ با اين كه تا به حال نتيجه خوبي نگرفته، اما در پايان فصل به اين بازيها خواهد رسيد.
و باشگاه ديگري را به شكل قطعي در اين بازيها نميبينيد؟
بايد واقعگرايانه با مساله برخورد كنيم. بايرن مونيخ در سالهاي اخير هميشه در نيم فصل دوم بهتر نتيجه گرفته است و شانس زيادي براي اين كار دارد.
ولي در برخي رسانهها اشاره شده بود هواداران بايرن نسبت به نتايج اخير تيمشان دست به اعتراض زدهاند.
من در مورد مسائلي كه مربوط به باشگاههاي ديگر ميشود، اظهارنظري نميكنم.
در عين حال برخي از احتمال انتقال شما در ژانويه به ايتاليا يا انگلستان خبر دادهاند؟
من توجهي به اين خبرها ندارم و چيزي كه براي من مهم است ادامه بازيهاي خوب در بوندسليگا و برد در مقابل آوگسبورگ در بازيهاي جام حذفي است كه با قرعه سختي در اين بازيها مواجه هستيم.
به اين ترتيب شما فصل آينده هم در شالكه بازي خواهيد كرد؟
من تا سال 2012 با اين باشگاه قرارداد دارم و هنوز در اين مورد تغيير عقيده ندادهام و واضح است كه بايد سال بعد هم در شالكه بازي كنم.
اما اگر در سال 2012 باشگاه را ترك كنيد بازيكن آزاد خواهيد بود و اين گرچه از نظر مالي براي شما امتياز بزرگي است، اما براي شالكه ميتواند ضررهاي مالي زيادي داشته باشد تصور نميكنيد باشگاه مايل باشد براي سودآوري، شما را زودتر از اين زمان به باشگاه ديگري منتقل كند؟
من قبلا در اين زمينه صحبت كردهام و حرف تازهاي براي گفتن ندارم.
در كارنامه بازيگري «لوسيو» برزيلي فقط جاي جام قهرماني باشگاههاي جهان خالي به نظر ميرسيد كه آن نيز با پيروزي 3 بر صفر اخير تيم چندين و چند مليتي اينترميلان در برابر مارنبه كنگو نماينده آفريقا به دست آمد.
لوسيو 33 ساله و قدرتمند كه پيشتر جام جهاني، جام كنفدراسيونها و كوپا آمهريكا را نيز با تيم ملي برزيل و «سريA» ايتاليا و جام باشگاههاي اروپا را با اينتر و قهرماني بوندسليگا را با بايرن مونيخ تصاحب كرده بود، هنوز با شور و هيجاني خاص به ميدان ميآيد. گفتوگوي پيشرو بيانگر نگاه لوسيو به آينده است.
جام باشگاههاي جهان، پنجمين جامي بود كه اينتر در سال 2010 فتح كرد. اين موفقيت تازه چه معنا و مفهومي براي شما دارد؟اين يك پايان عالي براي سال پربار ما بود و ميتوان آن را پاداشي براي تمامي تلاشهاي فراواني دانست كه در اين سال صورت داديم.
اين سال ما جام قهرمانان باشگاههاي اروپا را فتح كرديم كه براي اينتر در 45 سال گذشته بيسابقه بود. حسن قهرماني اخير در امارات هم اين است كه به ما روحيهاي بهتر براي ادامه راهمان در اين فصل بخشيده است.
به نظر ميرسيد كه در آن مسابقات راحت و مسلط هستيد و بعد از فتح جام نيز با شادماني برروي زمين شيرجه رفتيد. از جشنهاي گروهيتان و احساس ساير اعضاي تيم بگوييد.
طبيعي است كه آوردگاه امارات يك واقعه فوقالعاده براي تمامي ما بوده باشد. حقيقت آن است كه تيمهاي حرفهاي تحت فشار روحي شديدي قرار دارند و كمتر فرصتي براي رهايي از استرس مييابند. فتح اينگونه جامها و جشنهاي بعد از آن سبب ميشود كه براي ساعاتي از استرس رها شوند و نفسي بكشند و اين وضع و وصف ما بعد از قهرماني اخيرمان در امارات هم بود. هيچكس بجز مردان اينتر نميداند در اين چند سال و بويژه فصل گذشته بر ما چه رفته و چه فشاري را متحمل شدهايم.
بعد از فتح 5 جام در 2 فصل اخير چگونه ميتوانيد دوباره به حركت درآييد و با همان نيروي گذشته تلاش كنيد؟
ما فرمول پيروزيها را يافتهايم و به همان منوال راه تكرار آن را نيز ميدانيم هر چقدر هم كه پيروز و قهرمان شويد، به عنوان يك باشگاه بزرگ وظيفه داريد راهكارهايي را براي بردهاي بعدي بيابيد. اين يك الزام براي باشگاههاي نامدار است و گريزي هم از آن نداريد. بايد به طور مستمر به آينده نگاه و براي آن برنامهريزي كرده و هر جام ممكني را به دست آورد. خود من نيز در اين زمينه هميشه اهداف و آرزوهايي پايانناپذير داشتهام.
انگيزه و هدف شخصيتان در ادامه فصل جاري چيست؟
بديهي است كه بازگشت من به تركيب تيم ملي برزيل بعد از 6 ماه دوري از آن ازكارهاي اصلي موردنظر من براي سال 2011 باشد كه تازه آغاز شده است. در اين راه بايد در بازيهاي اينتر از نو بدرخشم ولي ادامه قضيه با من نيست و اين مانو منهزس(سرمربي تيم ملي برزيل) است كه بايد دراين خصوص حرف آخر را بزند و تصميمگيري با اوست.
اگر ميبينيد كاملا بر روي حضور و بازيام در اينتر متمركز هستم و بيشترين تلاشم را ارائه ميدهم به همين سبب است زيرا راه تيم ملي برزيل، به هر حال از اينتر عبور ميكند.
طبعا يكي از اهداف اصلي اينتر در اين فصل تكرار قهرماني فصل پيشاش در جام باشگاههاي اروپا است اما در اين راه بايد ابتدا بايرن مونيخ را در تكرار فينال پيش در مرحله يكهشتمنهايي از پاي درآوريد. آيا از عهده آن برميآييد؟
البته در اين سطح از مسابقات و وقتي رقابتها به چنين مرحلهاي ميرسد، تفاوت زيادي بين تيمها نيست و هر مسابقهاي ميتواند سخت باشد. درست است كه فينال فصل پيش اين بار 3 مرحله زودتر صورت ميپذيرد و اين بسيار سخت است اما به آساني امكانپذير بود كه ما به جاي بايرن به بارسلونا، رئال مادريد يا منچستريونايتد بخوريم. در آن صورت آيا كارمان سختتر نميبود؟ ما نهايت احترام را براي بايرن قائليم اما مجبوريم مثل فصل پيش همه توانمان را براي غلبه برآنها به كار گيريم و در چنين راهي گام برداريم.
ساموئل اتوئو امسال برخلاف فصل پيش روزهايي عالي را سپري كرده و چشم و چراغ تيم «نزول كرده» اينتر بوده است. در جام باشگاههاي جهان هم به عنوان بهترين بازيكن انتخاب شد و براي چهارمين بار به عنوان مرد سال آفريقا هم نايل شده است. نظرتان درباره او چيست؟
او بينياز از توصيف است و كيفيتش را به درستي و بهطور كامل نميتوان توصيف كرد. گاهي از سرعت عمل و تواناييهاي او شگفتزده ميشويم. در عين حال اتوئو تنها مرد ممتاز ما نيست و ما بازيكنان كارساز متعدد ديگري هم داريم كه هر يك ميتوانند اينتر را از گذرگاههاي سخت عبور بدهند. با اين وجود من از همكاري با اتوئو و همبازي بودن با وي لذت ميبرم.
به عنوان يك برزيلي حتما از انتصاب يك هموطنتان (لئوناردو) به عنوان سرمربي جديد تيم حمايت كردهايد.
من و ساير برزيليهاي اينتر (جوليو سزار، مايكون و كوتينيو) از آمدن لئوناردو راضي بوده و از آن حمايت كردهايم اما نه فقط به خاطر هموطنبودن با وي بلكه به اين دليل كه پيشينه و تواناييهاي فني وي را در اين ورزش ميشناسيم. شايد سابقه او در مربيگري اندك باشد اما فوتبال را خوب ميفهمد و فكر ميكنم مشكلي براي تطابق سريع با شرايط موجود نداشته باشد. تنها و مهمترين راه اوجگيري ما وحدت و اتحاد بين نفرات تيم و حمايت از سرمربي منتخب باشگاه است. چيزي كه سزار و مايكون هم در مصاحبههاي اخير خود به آن اشاره داشتهاند.
در شروع اردوهاي تيم ملي با افشين قطبي، تيم استقلال تهران در اردوهاي تداركاتي اين تيم در راه آمادگي جهت شركت در مسابقات جام ملتهاي آسيا (2011 قطر) اغلب بين 5 تا 6 بازيكن داشت كه ميلاد ميداودي، حنيف عمرانزاده، فرزاد آشوبي، ايمان مبعلي، فرهاد مجيدي و پژمان منتظري را شامل ميشد، اما پس از عدم تمايل فرهاد مجيدي به ادامه حضور در عرصه ملي، مصدوميت ميداودي و دندان درد فرزاد آشوبي!
به نظر ميرسيد كه در اردوي پاياني مبعلي، عمرانزاده و منتظري جزو نفرات دعوت شده باشند كه اين بار نيز يك نفر (حنيف) خط خورد و بعد در اردوي قطر نيز از جمع 2 نفره استقلال، پژمان منتظري هم خط خورد بنابراين ايمان مبعلي كه از ابتداي فصل جاري ليگ برتر و پس از سالها حضور در امارات، بازگشتش به فوتبال ايران را با حضور در تيم استقلال جشن گرفت، حالا تنها مرد آبي حاضر در جام ملتهاست. با اين فوتباليست خوزستاني درخصوص مسائل مختلف صحبت كرديم كه در پي ميآيد.
چه شد كه در امارات نماندي؟
من و ديگر بازيكنان ايراني شاغل در ليگ برتر امارات در يك عمل انجام شده قرار گرفتيم. طبق توافقات سران فدراسيون و مديران باشگاههاي امارات شرايط به گونهاي پيشرفت كه هيچكدام از تيمها براي تمديد قرارداد با ما پا پيش نگذاشت و به شكل محترمانهاي عذرمان را خواستند.
هدفشان چه بود؟
ظاهرا قصد داشتند با استفاده از بازيكنان بومي، استعدادهاي كشورشان را براي شركت در اردوهاي تيم ملي، بيشتر آزمايش كرده و زير نظر بگيرند.
و طبعا براي شما بد شد؟
اين را بايد از تكتك بازيكناني كه مثل من به ايران برگشتند بپرسيد.
نظر خودت چيست؟
براي من كه خوب شد. چون دوست داشتم اينجا باشم تا بيشتر ديده شوم و شانسم براي دعوت شدن به تيم ملي افزايش يابد. حالا هم فكر ميكنم كه از اين بابت درست عمل كردهام.
چرا در نيم فصل اول آن مبعلي مورد انتظار مردم نبودي؟
طبيعي بود كه من پس از سالها دوري از ليگ برتر ايران نتوانم پتانسيل واقعيام را به نمايش بگذارم.
چرا؟
خب چون من 5 فصل در آب و هواي پرفشار امارات كه هم گرم است و هم شرجي فوتبال بازي كرده بودم و حالا در شهري هستم كه سطح ارتفاعش از دريا به مراتب بيشتر از دبي است و...
مگر با استقلال تمرين نكردي؟
دقيقا يكي از مشكلات همين بود. اين كه من از ابتداي تمرينات استقلال هم با تيم نبودم و با توجه به اين كه استقلال نيز تمريناتش را دير آغاز كرده بود، مسائلي ايجاد شد تا نتوانم آني باشم كه مورد انتظار بود.
پس خودت هم قبول داري؟
صددرصد. انتظاري كه آدم از خودش دارد قطعا از سايرين بيشتر است و من هم با علم به تواناييهايم احساس ميكردم كه قابليتهاي كمتري را به نمايش ميگذارم. از اين بابت هم ناراحت بودم، اما به هر حال بدشانسيها هم دست از سرم برنميداشتند.
مظلومي به تو اعتقاد كامل دارد؟
آقاي مظلومي اخلاق بخصوصي دارد و تحت هيچ شرايطي بازيكن تحميلي را نميپذيرد يا شايد خيلي سخت آن را قبول كند. البته من با نظر خود او به استقلال اضافه شدم و اين طور نبود كه وي در جريان استقلالي شدن من نبوده باشد. بنابراين در اين كه او به من اعتقاد دارد شك ندارم.
پس چرا يكي، دو نوبت با هم به مشكل خورديد؟
هر بار به خاطر انتشار مصاحبههاي تخيلي بود كه از قول من منتشر ميشد و متاسفانه چنين به نظر ميرسيد كه من در مورد تصميمات سرمربي استقلال اظهارنظر منفي كردهام، حال اين كه من يك فوتباليست حرفهاي هستم و هرگز چنين رويهاي را پيش نخواهم گرفت. اگر هم زماني در مورد مسالهاي سوالي برايم پيش بيايد مستقيما از مسوول اصلي تيم در مورد آن پرس و جو ميكنم. من 5 سال با مربيان مختلف در خارج از ايران كار كردهام و شرايط حاكم بر فوتبال حرفهاي را به خوبي ميدانم.
اما مظلومي يك بار تو را به تمرين راه نداد!
كاملا حق داشت. چون هنوز برايش مسجل نشده بود كه من آن مصاحبهها را انجام ندادهام، اما در جلسه بعد، در تمرين حاضر شدم و سوءظنها برطرف شد.
چند پاس گل هم تا به حال دادهاي؟
همه هدف من موفقيت استقلال است و در اين راه از هيچ تلاشي دريغ نميكنم.
اما در اين شرايط مدام به تمرينات تيم ملي دعوت ميشدي، اين مساله دليل خاصي داشت؟
اين را من نبايد پاسخ بدهم و قطعا بايد از افشين قطبي بپرسيد.
اما تو حتي وقتي كه بازي نميكردي هم به تيم ملي دعوت ميشدي، حتي همين آخر كه محروم بودي. دليل آن را نميداني؟
من فقط اين را ميدانم كه مربيگري يك كار سليقهاي است و البته خوشحالم كه افشين قطبي به من اعتقاد دارد، ولي نميتوانم بگويم كه چرا مرا دعوت ميكند. هر بار كه دعوت شدهام سعي كردهام در خدمت تيم ملي باشم.
برخي معتقدند كه تو در تيم ملي بهتر از استقلال ظاهر ميشوي. دليل اين را هم نميداني؟
مبعلي: كره شمالي هم مثل كره جنوبي و ژاپن با همان تيم جام جهاني رفتهاش به قطر ميآيد و اين يعني آنها هم عزمشان را جزم كردهاند تا هر طور شده از گروه صعود كنند ولي ما از پس اين تيم برميآييم
شايد باور نكنيد، اما اين سوال را خيليهاي ديگر هم از من پرسيدهاند و هر بار گفتهام كه اين يك اتفاق است و هيچ ربطي به خواستن و نخواستن من ندارد. من همان مبعلي هستم كه در استقلال بازي ميكنم و هيچ فرقي بين بازي من در استقلال و تيم ملي وجود ندارد. بنابراين هرگز يك درصد هم براي ديگري بيشتر مايه نميگذارم و هر بار فقط سعي ميكنم كه خواسته مربيام را در زمين اجرا كنم. حالا ممكن است در استقلال بازيام به چشم نيايد و در تيم ملي عكس آن. فوتبال همين است و البته من هم از اين بابت خوشحال نيستم و همان طور كه گفتم شرايط ليگ هنوز به طور كامل برايم جا نيفتاده است.
حالا هم كه در اردوي استقلال نيستي؟
گرچه اين تعطيلات فرصت خوبي بود تا كنار تيم تمرين كنم و به هماهنگي بيشتري به لحاظ بدني و تاكتيكي برسم، ولي به هر حال از اين طرف هم براي كمك به تيم ملي فراخوانده شدم و اميدوارم اين مشكل هم در شروع دوباره مسابقات ليگ برطرف شود.
از تيم ملي بگو. چرا پژمان منتظري خط خورد؟
واقعا خيلي ناراحت شدم. اين را از صميم قلب ميگويم. فكرش را هم نميكردم. به هر حال باز هم همان حرف كليشهاي مطرح ميشود كه مربيگري يك امر كاملا سليقهاي است و نميتوان از كسي خورده گرفت.
اما سهميه استقلال در تيم ملي يك نفره شد؟
مطمئن هستم اگر ميلاد ميداودي مصدوم نبود حالا او هم در جامملتها بازي ميكرد. متاسفانه شرايط به يكباره براي استقلال بد پيش رفت، حنيف خط خورد، آشوبي دعوت نشد و منتظري را هم از دوحه برگرداندند تهران.
احساس خوبي نداري؟
به هيچوجه! دوست داشتم همتيميهايم اينجا را ترك نميكردند و مشكلات اينچنيني پيش نميآمد.
حريفان ايران را چطور ميبيني؟
همه سخت هستند و كار دشواري پيشرو داريم.
از همه سختتر كدام است؟
روي كاغذ، عراق اما قطعا وقتي وارد مسابقات بشويم شرايط متفاوت خواهد شد، چون با شروع رقابتها ارزيابي بهتري ميتوان از رقبا به دست آورد.
امارات از همه آسانتر است؟
فكر نميكنم. به نظر من كره شمالي و امارات تقريبا در يكسري موارد نسبت به هم قوي و ضعيفتر هستند و در كل براي مصاف با ايران فاكتورهاي مثبت خوبي دارند. اماراتيها گرچه خيلي تكنيكي نيستند، اما از صبر و حوصله خوبي برخوردارند و آن طور كه خبر دارم تدارك خيلي خوبي نيز براي جامملتها داشتهاند. فكر ميكنم كار آساني برابر امارات نداريم.
و كره شمالي؟
اين تيم هم مثل كره جنوبي و ژاپن با همان تيم جام جهاني رفتهاش به قطر ميآيد و اين يعني آنها هم عزمشان را جزم كردهاند تا هر طور شده از گروه صعود كنند. به همين خاطر كره شمالي هم حريف گلوگيري براي ما محسوب ميشود. البته با توجه به سوابق فوتبالي ايران در رويارويي با تيمهاي شرق آسيا فكر ميكنم ما از پس كره شمالي برميآييم.
ولي عراق اينطور نيست؟
در فوتبال هيچ چيز قابل پيشبيني نيست. شايد همين عراق كه اكثر كارشناسان و خود بچههاي تيم ملي آن را حريف اصلي ايران تصور ميكنند در روز مسابقه با ايران خيلي راحت مغلوب بشود و تمام پيشبينيها غلط از آب درآيد. روي كاغذ اين تيم با داشتن بازيكنان تكنيكي و فيزيكي مثل نشاط اكرم، هوار ملامحمد، عماد رضا، جاسم كرار و يونس محمود يكي از شانسهاي صعود به حساب ميآيد. به هر حال ما هم آنها را بخوبي ميشناسيم و معتقديم به نسبت ديگر حريفان ايران، حريفي سرسخت به حساب ميآيند.
پيشبيني خودت چيست؟
فكر ميكنم ايران و عراق به عنوان تيمهاي صعودكننده به دور بعد بروند.
كدام تيم، اول گروه ميشود؟
قطعا ايران. ما از نظر مهرهاي شرايط بهتري نسبت به عراق داريم و نفراتمان خوب هستند.
كورش زارعي سال 1350 در ميناب متولد شد. بعد از كارهاي دانشآموزي، سال چهارم دبيرستان بود كه نمايش «گل و جهله» را كارگرداني كرد و در دوازدهمين جشنواره بينالمللي تئاتر فجر جايزه كارگرداني دوم، نويسندگي دوم، بازيگري اول مرد و عنوان نمايش برگزيده كانون ملي منتقدان ايران را دريافت كرد.
سال 1374 سرنوشت تئاتري او با گروهي در قم گره خورد كه بعدها آيين نام گرفت. اين گروه اجراهاي متفاوتي در جشنوارههاي بينالمللي داخلي و خارجي داشته است و تجربههاي متنوع و جديد در عرصه هنر نمايش در استانها و شهرستانهاي كشور در 14 سال گذشته به دست آورده و اكنون اجراي نمايش «مسافران كوفه» در برج آزادي تازهترين كار آنهاست.
چه شد كه تصميم به اجراي يك نمايشنامه مذهبي گرفتيد؟
در واقع تئاتر جداي از دين نيست، چراكه پيدايش تئاتر به مذهب باز ميگردد. حال هنرمند تئاتر اگر بخواهد در هر ژانر و قالبي، نمايشي را روي صحنه ببرد، طبيعتا محتواي آن خارج از ارزشهاي انساني نيست كه اين رابطه مستقيم با مذهب دارد.
هنرمندي كه در تئاتر فعاليت ميكند سعي دارد مكارم اخلاقي را ترويج دهد، لذا تا تئاتر وجود دارد، همواره محور آثار نمايشي، مباني اخلاقي و مباحث عالي بشري است.
البته در گروه تئاتر آيين كه عضو آن هستيد، اجراهاي مناسبتي سابقه دارد. چرا؟
گروه تئاتر آيين حدود يك دهه است كه مشغول فعاليت است. در طول فعاليت چندين ساله، اين گروه نمايشهاي متفاوتي را به صحنه برده است. اما در طول سال، 3 ماه را براي دلمان كار ميكنيم. نمايش مسافران كوفه نيز از اين دست است. چيزي است كه به آن عشق ميورزيم و جوهره انديشه گروه است كه در طول سال 2 الي 3 ماه را به توليد اين دست از نمايشها اختصاص ميدهيم براي دلمشغوليها و دلتنگيهاي خودمان و مردم. به طور كلي تئاتر ديني و مذهبي راهي است براي كشاندن مردم به سالن نمايش.
اين گونه آثار چگونه مردم را با تئاتر آشتي ميدهند؟
تئاتر مذهبي پتانسيل خوبي براي جلب مخاطب دارد. به اين شكل كه ما مردم عادي كوچه و بازار را به اين وسيله به سالن تئاتر ميكشانيم و براي ديدن تئاتر حرفهاي تربيت كنيم. در واقع به آنان نشان ميدهيم كه هنر نمايش بازتابي از فرهنگ، دين و باورهاي مذهبيشان است.
اما معمولا مخاطبان اين دست نمايشها دعوتي هستند؟
با ما از مدارس، شركتها و ادارات مختلف تماس ميگيرند تا بليت كار را پيش خريد كنند. حتي از مردم عادي، بچههياتيها و بسيجيان نيز به صورت انفرادي از نمايش ما ديدن ميكنند. حال شما اين جمعيت را در سالن نمايش ميبينيد و ممكن است احساس كنيد جمعيت به صورت سازماني از نمايش ديدن ميكنند، ولي اين مخاطب و تماشاچي كاملا به صورت خودجوش به سالن نمايش كشانده شده است. يادمان نرود كه اين نمايش يك نمايش سفارشي نبوده است. نمايش مسافران كوفه حرف دل هنرمندان گروه تئاتر آيين است.
نمايش مذهبي شاخصههاي خودش را دارد كه اول ازهمه بايد تئاتر باشد. آيا طي اين چند سال در كارهايتان به اين سمت حركت كردهايد؟
زارعي: براي جلب مخاطب و ارتباط قوي او با نمايشهاي مذهبي، نيازمند يك دگرديسي و نگرش جديد در اين شاخه تئاتر هستيم. بهنظر من روايت صرف يك واقعه تاريخي خيلي تاثيرگذار نميتواند باشد
در نمايش مسافران كوفه سعي كرديم خيلي تئاتريتر و فنيتر به اين واقعه تاريخي بپردازيم. سعي كرديم اين حماسه را از منظر فلسفه و حكمت و عقلانيت بشري مورد بررسي قرار دهيم. در اين نمايش بهكرات از شخصيتهاي نمايش ديالوگهاي فلسفي ميشنويم. شخصيتهاي نمايش دچار ترديد هستند. چه شخصيتهاي مثبت و چه شخصيتهاي منفي. به طور كلي ما سعي كرديم در اين نمايش واقعه تاريخي قبل و بعد از عاشورا را از منظر حكمت بررسي كنيم و نگاه و پنجرهاي تازهاي را به روي مخاطب بگشاييم.ما در اين نمايش شاهديم كه شخصيتها پيرامون حكمت خدا صحبت ميكنند. اشاره ميكنم به ديالوگي از نمايش: خداوندا در خميره مسلم چه گذاردهاي كه او اين چنين است و من اين گونه فرومايه؟ آيا اين عدالت است؟ اين رويكرد تازهاي است كه در اين نمايش تجربه ميكنيم اما در نمايشهاي گذشته صرفا به روايت يك واقعه تاريخي ميپرداختيم.
آيا مخاطب شما با اين نگرش جديد ارتباط برقرار ميكند؟
اين تجربهاي بود كه ما تصميم گرفتيم براي اجراي نمايش مسافران كوفه عملي كنيم. البته ترس اين را داشتيم كه مبادا مخاطب نپذيرد و در مقابل طرح چالشهاي بشري واكنش منفي نشان دهد. اما به هر حال يك فعاليت هنري نيازمند جسارت نيز است. خوشبختانه مخاطب نيز در پذيرش اين نگاه جديد واكنشي مثبت نشان داد.
آيا در ساختار نيز روش جديدي را تجربه كردهايد؟
بله، ما فرازهايي از اتفاقات مهم تاريخ را انتخاب كردهايم تا بتوانيم در آن مسائل مهم انسان امروز را مطرح كنيم. اتفاقا به نكات بسيار جالبي نيز رسيديم. يكي از اين مسائل مهم و جالب اين بود كه خيلي از مواردي كه مسلم، مرد كوفي و... در گذشته با آن دست و پنجه نرم ميكردند مبتلا به جامعه امروز است. اين مسائل چه به لحاظ اجرا، ميزانسن، طراحي صحنه، لباس و... يك كار جديد در تئاتر مذهبي و متفاوت از اجراهاي قبلي گروه به شمار ميآيد.
با اين حال زبان در نمايشهاي مذهبي و تاريخي بسيار كتابي است كه در كار شما هم ديده ميشود؟
ما در هنر نمايش بين مخاطب و تئاتر قراردادي تعيين ميكنيم كه اين جغرافيا جايي است كه فلان واقعه تاريخي رخ ميدهد. براي القاي بهتر جغرافيا يا برهه زماني خاص بهمخاطب سعي ميشود به زبان كوچه و بازار آن وقت گويش كنيم. در واقع به اين وسيله به درام يا نمايش، قدمت تاريخي ميدهيم.
با اين حال به نظر شما تئاتر مذهبي نيازمند يك نگرش جديد است؟
بله، قطعا براي جلب مخاطب و ارتباط قوي با مخاطب و حفظ اين سبك از نمايش نيازمند يك دگرديسي و نگرش جديد هستيم. به نظر من روايت صرف يك واقعه تاريخي خيلي تاثيرگذار نميتواند باشد. احساس ميكنم مباحث عالي بشري و تعميم آن به واقعه عاشورا بايد محور اصلي تئاتر مذهبي قرار گيرد.
به طور كلي جايگاه تئاتر مذهبي و عاشورايي را چگونه ارزيابي ميكنيد؟
با اين كه از سوي مديران ارشد و متوليان امر نمايش سعي شده به اين نوع يا ژانر هنري بهاي بيشتري داده شود، اما كافي به نظر نميرسد. نمايشهاي مذهبي تنها در 2 ماه محرم و صفر روي صحنه ديده ميشوند كه به هيچ وجه كافي نيست.
حجت قاسمزادهاصل يكي از ركوردداران توليد تلهفيلم در كشور است. او تلهفيلمهايي زيادي را كارگرداني كرده كه تعدادي از آنها تاكنون چندين بار از شبكههاي مختلف تلويزيون پخش شدهاند.
يك داستان كوتاه و چند داستان ديگر، تباهي، قصهها و واقعيت، ژرفا، تردستي، 101 راه براي ذله كردن پدر و مادرها، از شنبه تا پنجشنبه، تنهايي، كسوف، پس از پايان تعدادي از تلهفيلمهايي هستند كه قاسمزادهاصل غالبا نويسندگي و كارگرداني آنها را به عهده داشته است.
كيفيت بالاي فيلمهاي تلويزيوني اين كارگردان به لحاظ ساختاري و محتوايي، آثار او را از ساير فعالان حوزه تلهفيلم متمايز كرده است. اين كارگردان متولد 1346 اردبيل و فارغالتحصيل رشته ادبيات دراماتيك از دانشكده هنرهاي زيباست.
او كارگرداني سريال ثقهالاسلام تبريزي و نويسندگي فيلمنامه چندين فيلم سينمايي را نيز در كارنامه دارد.
گفتوگوي ما با اين كارگردان به بهانه پخش تلهفيلم قصهها و واقعيت انجام شد. اما با توجه به فعاليت پررنگ اين كارگردان در حوزه توليد تلهفيلم بخشي از گفتوگو را به بحث درباره جايگاه تلهفيلم در شرايط كنوني اختصاص داديم.
در فيلم قصهها و واقعيت با يك راوي مواجهيم كه با گفتار متنش داستان را تعريف ميكند. چطور شد كه به اين شيوه روايت رسيديد؟
شيوهاي كه كارگردان براي ساخت فيلمش انتخاب ميكند تابعي از مضمون فيلم است. خود فيلم به ما ميگويد كه ساختار بايد چطوري باشد. قرار نيست آدم براي نمايش تكنيك خاصي فيلمي بسازد. من ميخواستم فيلمنامهاي بنويسم درباره مرگهاي ناگهاني و آدمهايي كه فرصتي براي جبران اشتباهاتشان ندارند. چند داستان داشتم؛ قصه اولم درباره مهندسي بود كه صبح ناخواسته دل دخترش را ميشكست و ساعتي بعد در يك تصادف رانندگي كشته ميشد و ديگر فرصتي براي جبران نداشت.
اين داستان يكي از قصهها بود و در ادامه قصههاي ديگري شروع ميشد. فيلمنامه مثل يك ارگانيسم زنده است و همپاي نويسنده رشد ميكند. وقتي به سكانس تصادف رسيدم، احساس كردم هنوز حق مطلب ادا نشده است، وقتي شخصيت راننده تريلي (رحمت) را درست كردم تصميم گرفتم به جاي پرداختن به چند مرگ ناگهاني همين يك مرگ را گسترش بدهم و تمامي آدمهايي را كه خواسته و ناخواسته در شكلگيري حادثه سهم داشتند، ترسيم كنم. شخصيت شاگرد راننده، رئيس اداره، منشي، باجناق رحمت و بقيه شكل گرفتند، طرح اوليه را كنار گذاشتم و همين فيلمنامهاي كه ديديد شكل گرفت، در حين نوشتن و براي صحنههاي انتقالي فيلمنامه راوي را اضافه كردم و فيلمنامه به سر و شكلي كه ميبينيد، رسيد.
نقطه شروع فيلمنامه براي من فكر اصلي يا مضمون است و بعد شخصيتها را حسب نياز داستان خلق ميكنم تا مضمون داستان برايم واضح نباشد شروع به نوشتن نميكنم و تا شخصيتهاي فيلمنامه را كامل نشناسم فيلمنامه به جريان نميافتد. دانستن اول و آخر فيلمنامه و فكر اصلي فيلمنامه براي من كافي است تا نگارش را شروع كنم. بقيه جزئيات را در حين نوشتن شكل ميدهم. مسيري كه اسمش را گذاشتهام: فرآيند منطقيسازي.
اما بيشتر فيلمنامهنويسها ميگويند وقتي ميخواهند بنويسند خودشان اول و وسط و آخر داستانشان را ميدانند و جزئيات كامل سكانسها را طراحي ميكنند و در مرحله آخر ديالوگها را اضافه ميكنند چطور بدون نوشتن خلاصه سكانسها كار ميكنيد؟
بعضيها اول طرح سه خطي مينويسند و بعد خلاصه 5 صفحهاي و بعد خلاصه 15 صفحهاي و بعد آن را تبديل به سيناپس ميكنند و در مرحله آخر ديالوگها را اضافه ميكنند. من اصولا با ديالوگها شروع ميكنم، نسخه اوليه من تقريبا همان فيلمنامه نهايي است. بعد از اتمام نسخه اوليه، يك مرحله فقط روي ضربآهنگ ديالوگها كار ميكنم كه البته پروسه سخت و نفسگيري است... به شيوه كار ديگران احترام ميگذارم، اما روش كاري من اينطور نيست. من اجازه ميدهم شخصيتهاي فيلمنامه نفس بكشند و زندگي كنند و واكنش نشان دهند. بعضيها اين كار را روي كاغذ انجام ميدهند؛ من اين كار را در ذهنم انجام ميدهم؛ خوشبختانه حافظه بسيار خوبي دارم كه به من خيلي كمك ميكند بتوانم همزمان تمام جزئيات كنشمندي تمام شخصيتها را در ذهن داشته باشم.
برگرديم به موضوع راوي. در فيلمهاي ايراني خيلي از راوي استفاده نميكنند. در فيلم شما يك راوي داناي كل داريم كه انگار ميزان دانايياش خيلي زياد است! استفاده از يك چنين راوي چه ضرورتي داشت؟
در مسير نوشتن بودم كه متوجه شدم كه به يك راوي نياز دارم. چند سالي بود كه در فيلمهاي ايراني از راوي كمتر استفاده شده بود، خود همين دليلي براي جذابيت احتمالي ميتوانست باشد.
در فيلم جديدم يك كاري كردم كه خيلي در سنت حضور راوي متداول نيست؛ به راوي داستان اجازه دادم قضاوت كند، نظر بدهد، تحليل كند و توضيح ناديدهها را بدهد.
اين شد وجه تمايز راوي قصهها و واقعيت با ديگر فيلمها... راوي فيلم ما راوي صرف نيست، قضاوت ميكند، مثل ميگويد و از سعدي جمله نقل ميكند، آينده را ميگويد و حتي نصيحت هم ميكند. اين بخشي از شخصيتپردازياش است من خيلي نگران بودم كه مبادا اين كار جنبه شعاري پيدا كند. از روز اول نگارش هم صداي مسعود رايگان مد نظرم بود؛ به هر حال همه ميدانيم كه در تلهفيلم دست و بال ما به لحاظ مالي بسته است و بودجه بسيار محدودي داريم؛ مسعود رايگان چون فيلمنامه و نقش راوي را دوست داشت، به من لطف كرد و بدون گرفتن دستمزد، جوانمردانه، نريشنها را اجرا كرد. بافت و جنس صداي مسعود رايگان و نوع گويش او كمك كرد ما از اين مرز باريك باورپذير بودن، به سلامت عبور كنيم. حضور راوي الزام قصهگويي فيلم قصهها و واقعيت بود.
من در فيلم يك داستان كوتاه و چند داستان ديگر راوي نداشتم. اين تصميم آگاهانه من است كه مبتني بر دانش فيلمسازي و موضوع فيلمم است. از هر عنصري كه به فيلم كمك كند، حتما استفاده ميكنم.
فكر نميكنيد اين راوي يا شخصيتتان يك مقدار پرحرف است. به نظر ميرسيد راوي يك جاهايي ميتوانست كمتر صحبت كند!
همه چيز كاملا آگاهانه و تعمدي است. به نظر من حضوري به اندازه لازم دارد. بينندهها، راوي را جزو اشخاص فيلم پذيرفتند و منتظر حضور و اعلام نظرش در طول فيلم بودند.
من فكر ميكنم چون مسعود رايگان را آورده بوديد ميخواستيد از حضور او نهايت استفاده را ببريد!
كارگرداني شناخت اندازههاست. گفتن حركت كاري ندارد. مهم اين است كه چه زماني بگويي كات.
تفاوت كارگردانها در درك لحظهاي است كه بايد خاتمه پلان را اعلام كنند! اندازه حضور مسعود رايگان همان اندازهاي است كه فيلم نياز داشت. نه كمتر و نه بيشتر. اين عدم تسلط به اندازه، معمولا به فاجعه منجر ميشود. من و همكارم فيلمنامهاي داشتيم به نام هشت كه آن را كارگردان ديگر ساخت. كار آنقدر ضعيف بود كه خواهش كردم نام ما را از عنوانبندي حذف كنند. ما آن فيلم را درباره امام هشتم، امام رضا(ع) طراحي كرده بوديم. اما در آن فيلم همه شخصيتها در همه پلانها درباره اهميت عدد هشت حرف ميزدند! اين كار بلد نبودن اندازه است. وقتي يك بار چيزي را گفتي كافي است.
كلا احساس ميشود ويژگي كارهاي شما بهرهگيري از ستارگان در نقشهايي است كه به لحاظ زماني كوتاه هستند. در تنهايي سراغ شهاب حسيني و رويا تيموريان و مجيد مظفري رفتيد، يا در فيلم يك داستان كوتاه و چند داستان ديگر... شاهرخ فروتنيان و امير آقايي و شبنم مقدمي، ليلا زارع نقشهاي كوتاهي داشتند. درقصهها و واقعيت هم شاهد هستيم كه امين زندگاني و آتنه فقيهنصيري حضور كوتاهي دارند.
به لحاظ سليقه كاري، فيلمهاي پرجمعيت را دوست دارم البته اجرا كردنشان هم سختتر است. با توجه به بودجه كم، امكان حضور بازيگرهاي حرفهاي در همه نقشها به سختي فراهم ميشود.
قاسمزادهاصل: من اعتراف ميكنم كه كاركردن با نابازيگرها را بلد نيستم. شايد اين ضعف من باشد اما من نميتوانم با نابازيگرها به نتيجه مطلوب برسم. بعضيها بلدند، من بلد نيستم. به نظر من بازيگر اسمش رويش است، بازيگر بايد بازي كند
امين زندگاني و آتنه فقيهنصيري لطف كردند و نقشها را پذيرفتند. اين نقشها به لحاظ حجم حضور بازيگر كم بودند اما ريزهكاريهايي داشت كه درآوردنش فقط از عهده بازيگران حرفهاي برميآمد. من اعتراف ميكنم كه كاركردن با نابازيگرها را بلد نيستم. شايد اين ضعف من باشد اما من نميتوانم با نابازيگرها به نتيجه مطلوب برسم. بعضيها بلدند، من بلد نيستم، اين اشكال من است. به نظر من بازيگر اسمش رويش است. بازيگر بايد بازي كند.
من يك شخصيتي را روي كاغذ نوشتهام، به فردي نياز دارم كه لايههاي جديد به اين شخصيت اضافه كند، به اين شخصيت رنگ جديد بزند، وقتي بازيگر حرفهاي باشد كارت هم آسان است و هم سخت؛ سخت به لحاظ شرايط مالي و زماني و آسانياش در اين است كه تو ميداني با بازيگرهايت بايد سر كيفيت بالاتر كاركني؛ در تعامل با بازيگران، ميتواني لايههاي جديدي به شخصيت اضافه كني، اما با نابازيگر مشكلت اين است كه بايد به حداقلها قناعت كني، دغدغهات اين است كه او ديالوگها را درست بگويد! صرف اداي درست ديالوگ يا يك كنش ساده برايت تبديل به آرزو ميشود، دوست ندارم با نابازيگرها كار كنم. از طرف ديگر ما در تلويزيون مثل سينما دنبال فروش بيشتر نيستيم كه به جلوههاي ظاهرپسندانه متوسل بشويم. اما دنبال مخاطب و بيننده بيشتر هستيم، مخاطب جذب كاري ميشود كه احترامش رعايت شده باشد، رعايت احترام به بيننده يعني ارائه بهترين چيزهايي كه در امكان ما هست، بيننده ميخواهد بازيگري را كه دوست دارد ببيند. داستان خوب، بازيگر خوب و تصوير خوب نقطه شروع يك فيلم است. تركيب بازيگران خوب است كه به فيلم قوت ميدهد. من اصرار دارم كه با بازيگران حرفهاي كار كنم چرا كه براي بينندگان تلويزيون احترام قائل هستم، بيننده ما حق دارد بهترين بازيگر، بهترين طراحي صحنه، بهترين گريم، بهترين صدا، بهترين تصوير و بهترين نور را ببيند. لياقت بيننده ايراني است كه بهترينها را ببيند. اين حق را نبايد از او دريغ كنيم.
يك جاهايي فيلم برروي يك نما مكث ميكند و سپس داستان تعريف ميشود. ايده فيكس فريم كردن چطور به ذهنتان رسيد؟
اين ايده را براي شكستن و گذر از بازههاي زماني دراماتيك فيلم طراحي كردم. هر جا تصوير ميايستد ما به زمان گذشته يا آينده ميرفتيم. جاهايي كه به زمان گذشته ميرفتيم تصوير سياه و سفيد ميشد. در يك جاي بخصوص كه عروسي نگار را در 15 سال بعد ميديديم، تصوير سياه و سفيد بود و سپس رنگي ميشد.
اين كار در سينماي دنيا مرسوم است يا خودتان ابداع كرديد؟
يادم نميآيد دقيقا به همين شكل در فيلم ديگري ديده باشم. اما به اشكال ديگر بارها استفاده شده است؛ ايدهاي بود كه در هنگام تدوين به ضرورتش رسيدم و طراحي و اجرايش كردم. دوست دارم موضوعي را توضيح بدهم؛ الفباي فارسي 32 تا حرف دارد. تمام آثار ادبيات فارسي با همين 32 حرف ساخته شده است، تلاش در جهت خلق حرف جديد، تلاشي بيهوده است، اين 32 حرف آنقدر گنجايش دارند كه تمامي گنجينه ادب فارسي با همينها خلق شدهاند.
الفباي فيلمسازي هم در همه جهان تقريبا يكسان است، تك شات و توو شات و كرين و تراولينگ، فيد اين و فيد اوت و اورشولدر و لانگ شات و...
ما بايد با همين الفبا فضاهاي جديد خلق كنيم، ميبينيد و ميشنويد كه كارگرداني ادعا ميكند؛ تمام فيلم من دوربين روي دست است، در تمام فيلم ما حركت نداشتيم، همه را با دوربين ثابت گرفتيم و برعكس، كل فيلم را حركتي گرفتيم!
اين جلوههاي متظاهرانه، به نوعي تلاش بيهوده است براي حذف برخي از حروف الفباي فيلمسازي، تمام اينها پوششي است براي كتمان كمدانشي. حداقل ما فيلمسازها خبر داريم كه ضبط با دوربين روي دست بسيار آسان است و با كمترين تلاش به نتيجه معقولي ميشود رسيد.
منتقدها چون با فرآيند مكانيكي فيلمساختن آشنا نيستند؛ از اينجور چيزها استقبال ميكنند! ما كارگردانها فيلم داستاني ميسازيم، كار ما قصه گفتن است، كارگردان فيلم داستاني، بايد قصهگوي خوبي باشد. من مخالف نوآوري نيستم. اما ميگويم برخي وقتها ضعفهايمان را پشت خلاقيتهاي بيهوده پنهان ميكنيم. مثل اين است كه شاعري پيدا شود و غزلي بسرايد كه تمام حروفش بينقطه باشد، شايد هم موفق شود، اما... بگذريم.
در قصهها و واقعيت به چند مضمون و موضوع مختلف ميپردازيد. يك جاهايي ماجراي فداكاري شاگرد راننده كاميون و رفاقت آن دو پررنگ ميشود. يك جاهايي داستان ديه و تقديرگرايي و مرگ... وقتي فيلمنامه را مينوشتيد به كدام يك از اينها بيشتر توجه داشتيد؟
مضمون اصلي قصهها و واقعيت مرگ آگاهي بود، بعضي وقتها در اين زندگي پرشتاب هر روزه، يك تلنگر لازم داريم تا متوجه چيزهاي كوچكي شويم كه متوجهشان نيستيم، وقتي از آسمان يك هواپيما رد ميشود ما فقط هواپيما را ميبينيم، اما اين توده عظيم آهن در واقع 300 نفر انسان را با خود حمل ميكند، 300 دنياي مختلف، 300 تجربه مختلف، من ميخواستم آدمهاي داخل هواپيما را نشان بدهم نه خود هواپيما را.
با اين تلهفيلم نشان داديد كه به سينماي داستانگو خيلي علاقه داريد. نظرتان درباره سينمايي كه اين روزها به سينماي ضد قصه ناميده ميشود چيست؟
نظري ندارم، باب سليقه من نيست. اما مخالفتي هم ندارم. بهطور كلي، هر چيز درستي، خوب هم هست.
من از سن 40 سالگي عبور كردهام. سعي ميكنم در مرحله دوست دارم و دوست ندارم متوقف نشوم. الان به درست و غلط اعتقاد دارم. اگر چيزي درست باشد، لاجرم زيبا هم هست. زيبايي يعني تعادل. من خودم را يك كارگردان قصهگو ميدانم و به سينماي قصهگو هم علاقه دارم. دلم ميخواهد مرا به عنوان يك قصهگو بشناسند.
يك جاهايي هم انگار داريد با قواعد اين سينماي قصهگو شوخي ميكنيد. مثلا ازدواج 2 نفر آخر داستان شما دقيقا همان كليشهاي است كه شبيه آن را در فيلمهاي مختلف زياد ديدهايم.
پاسخ سوال شما منفي است. من چنين قصدي نداشتم بلكه مقتضيات داستان اينجور اقتضا ميكرد اما اصولا كليشه چيز بدي نيست. بخشي از حقيقت در كليشهها هست كه ماندگار شدهاند و تكرار هم ميشوند!
كليشه اندكي حقيقت در خود نهفته دارد، اما براي من مهمتر از همه چيز مقتضيات فيلمنامه است، اين فيلم ميتوانست بسيار تلخ تمام شود، يادم ميآيد كه نگارش فيلمنامه يك مدت زمان طولاني متوقف شد. نميخواستم دختر بچه فيلم آخرين خاطرهاش از پدرش قهر و دعوا باشد، دو سه هفته نوشتن را تعطيل كردم چون نميخواستم فيلمنامه را با اندوه تمام كنم. اين طوري شد كه به سكانس خداحافظي مهندس احمدي(امين زندگاني) از دخترش(نگار) رسيدم كه زنگ ميزد به راننده سرويس مدرسه دخترش و با او آشتي ميكرد. فيلم را با همين صحنه تمام كردم. ميخواستم فيلم اندكي شادي هم داشته باشد، چون معتقدم جهان رو به روشنايي ميرود.
وقتي فيلمنامه را مينوشتيد اولين تصويري كه در ذهنتان شكل گرفت چه بود؟
دختري به پدرش ميگويد بابا نقاشيام را ببين، پدرش ميگويد نقاشيات را شب نگاه ميكنم. اما شبي وجود ندارد كه پدر بخواهد اين كار را انجام دهد.
اگر موافقيد درباره موضوع جايگاه تلهفيلم در تلويزيونمان صحبت كنيم. چندي است كه توليد اين فيلمهاي تلويزيوني به شدت شتاب گرفته و تعداد زيادي از فيلمسازان جذب اين قالب شدهاند. عدهاي با اين رونق موافقند و عدهاي معتقدند كه اين توليد انبوه موجب شده تعدادي تلهفيلم بيكيفيت هم ساخته شود. به نظر شما در حال حاضر تلهفيلمها چه جايگاهي در سينما و تلويزيون ما دارند؟
هنوز هم معتقدم بهترين تلهفيلمهاي تلويزيون را مهمانهاي دعوتشده از سينما و تئاتر نساختهاند، بلكه خود بچههاي تلويزيون ساختهاند. حاضرم سر اين ادعا بحث كنم. من خودم بچه تلويزيون هستم، تمام كارهايم براي تلويزيون بوده و هر چه ياد گرفتهام در صدا و سيما بوده است.
نقطه شروع تلهفيلم را يادمان ميآيد. قرار بود خوراك ظهرهاي جمعه را تامين كند. بعدتر قرار شد تلهفيلم خوراك زمانهاي مناسبتي را فراهم آورد.
هيچ اشكالي ندارد كه تلويزيون براي مناسبتهايش فيلمهاي خودش را توليد كند. اين ايده خوب است، اما وقتي حجم تلهفيلم زياد شد كارهاي بد هم زياد شدند.
كار بد، سليقه مخاطب را پايين ميآورد. دشمن تلهفيلم خود تلهفيلم شد. از يك جايي به نظرم از هدف اصلي مان دور شديم. به نظر من تلهفيلم مجالي است براي حرفهايي كه در سينما نميتوان زد. مثلا سينما روي موضوع كهنسالي و ميانسالي سرمايهگذاري نميكند، در سينما اين كارها توجيه اقتصادي ندارد. بخش هنريتر فيلمسازي بايد در تلويزيون صورت بگيرد. وقتي كارهاي مناسبتي در زمانهاي اندك با قصههاي بد ساخته شدند، تلهفيلم ضد خودش عمل كرد.
شايد هدف دست اندركاران تلويزيون اين بوده كه يك بازار كار براي عوامل سينما و تلويزيون درست كنند. اگر با اين ديد نگاه كنيم آيا تلهفيلمها توانستهاند اين هدف را تحقق بخشند؟
بله. تلهفيلم بازار كار درست كرد، يك عده مشغول به كار شدند، اما در انتها برنده تلويزيون بود و ضرر نكرد. صداوسيما به لحاظ نيروي توليدي وابستگي شديدي به سينما داشت، صدا و سيما مثلا 80 تا 300 ميليون تومان براي هر تلهفيلم خرج كرد تا نيروهاي مختص خودش را تربيت كند. كل بودجه صرف شده 24 ميليارد تومان ميشود.
حتما در اين ميان تلويزيون كار بد غيرقابل پخش هم داشته است. اما مهم نيست. تلويزيون هزينه معقولي را صرف كرد كه درصدي دورريز طبيعي هم داشت. الان تلويزيون در هر رشته، حداقل 10، 15 نفر نيروي انساني كاركرده دارد. دانشگاه فيلمسازي، فيلم ساختن است. صدا و سيما سرمايهگذاري معقولي كرد و جواب گرفت.
يكي از انتقادات مخالفان تلهفيلمها اين است كه ميگويند تلهفيلمها يك بار پخش ميشوند و فراموش ميشوند. اين مساله را چطور ميشود برطرف كرد؟
حالا مگر تمام آثار سينماي جهان ماندگار شدهاند؟! آمريكا سالي 700 فيلم ميسازد مگر تمامشان شاهكار هستند؟ نه، اين حرف واقعيت ندارد.
كار خوب ديده ميشود. در اين ترديدي ندارم. من با ديگران كار ندارم در مورد خودم ميگويم. به نظر شما كداميك از تلهفيلمهايي كه من ساختهام بدتر از فيلم سينمايي بوده كه همزمانش اكران شده؟
قاسمزادهاصل: ما در تلويزيون مثل سينما دنبال فروش بيشتر نيستيم كه به جلوههاي ظاهرپسندانه متوسل بشويم، اما دنبال مخاطب و بيننده بيشتر هستيم. مخاطب جذب كاري ميشود كه احترامش رعايت شده باشد
من نميپذيرم كه فيلم سينمايي به صرف اين كه روي نگاتيو ضبط شده بهتر است. از فيلم تلويزيوني تنهايي در داخل كشور استقبال شد. چندين جشنواره خارجي رفت. ازجشنواره مسكو جايزه گرفت. تلهفيلم قصهها و واقعيت تا امروز 7 يا 8 بار بازپخش شده. شما برويد آمار متقاضيان خواست تكرار پخش تلهفيلم ژرفا را از روابط عمومي سازمان بگيريد. خود فيلم بايد خوب باشد. همه چيز را كيفيت خود فيلم تعيين ميكند.
شما وقتي به عنوان فيلمنامهنويس يك متن را مينويسيد، به اين نكته توجه ميكنيد كه متن ميخواهد در سينما به تصوير كشيده شود يا در تلويزيون؟
نه. فكر نميكنم كه براي كجا مينويسم. فكر ميكنم كه چطور بايد بنويسم كه بهترين باشد. نويسنده يك جور نوشتن بلد است. من چه صدهزار تومان بگيرم چه صد ميليون تومان يكجور مينويسم. فيلمنامهنويسي دكان بقالي نيست كه آدم به اندازه پولش خريد كند. بال پرواز عوامل، اندازه بالپرواز كارگردان است. از آنها همانقدر كه بخواهي انجام ميدهند. وقتي كارگردان كمدانش است و اينكاره نيست، بقيه هم داشتههايشان را عرضه نميكنند.
يعني سعي نميكنيد تفاوتهاي اين دو قالب را در متنتان لحاظ كنيد؟ به هر حال تلويزيون مخاطب گستردهتري دارد و سليقه بينندگانش با سليقه كساني كه به سينما ميروند متفاوت است.
چرا بايد الكي به همديگر نان قرض بدهيم؟ تلويزيون ما در خيلي جاها به لحاظ مضامين طرح شده روشنفكرانهتر از سينما بوده است. خيليها اين حرف را نميپذيرند، خب نپذيرند. اما آيا ميخواهند چشم روي واقعيات هم ببندند؟
الان در سينماي ما خبري نيست. من سينما را تحقير نميكنم. اما الان چه فرهيختگي در اين سينما هست كه در تلويزيون نيست؟ ابتذالي در آنجاست كه خوشبختانه در تلويزيون نيست. هر چند كه اين روزها آن ابتذال كمتر شده است.
بضاعت سينما همين است كه ميبينيد. من سينماي ايران را دنبال ميكنم، برخي از فيلمهايش باعث خجالت است، توهين به همه چيز است. توهين به شعور بيننده و تاريخ سينماست. حالا بايد بگوييم چون اينها در سينما و براي سينما ساخته شدهاند فيلمهاي خوبي هستند؟
اما معمولا برخي منتقدان وقتي ميخواهند يك فيلم سينمايي را محكوم كنند ميگويند چقدر ساختار و محتوايش تلويزيوني بود!
بيتعارف ميگويم كه ما منتقد نداريم.
من اكثر مجلات سينمايي را ميخوانم و افسوس ميخورم. منتقد اسم و رسمدار ما نوشته فلان فيلم چون از فلاشبك استفاده كرده، ساختارش سينمايي است. اين منتقدها تاريخ سينما را تا نيمه جلد اول خواندهاند، كهنه هستند و متاسفانه تريبون دستشان است و به اين كهنگي دامن ميزنند.
بيشتر نقدها، نوشتههاي نوستالژيكي هستند كه ماجراي فيلم ديدن خود جناب منتقد را تعريف ميكنند. حتي نميتوانند قصه فيلم را درست تعريف كنند چه برسد به اينكه تحليلي ويژه ارائه دهند. مجله تخصصي در نقدش مينويسد فلان فيلمساز وقتي سبيل ندارد فيلمهاي سختي ميسازد و وقتي سبيل دارد فيلمهاي آسان ميسازد!
كلمه چركنويس را چكنويس مينويسند (احتمالا بهخاطر تشابهاش با چكپرينت!) خيلي به اين نظرها اهميت ندهيد بيشتر بازيهاي روزنامهاي و مجلهاي است كه اهداف ديگري دنبال ميكنند.
پس حتما به تفاوت نقشآفريني در سينما و تلويزيون هم اعتقاد نداريد. برخي بازيگران ميگويند ما در سينما يك جور بازي ميكنيم و در تلويزيون يك جور ديگر.
اينها شوخي است، اين حرفها را جدي نگيريد. بازيگر حرفهاي بايد بتواند يك كار را عينا و بارها اجرا كند. يك بار در لانگ شات و يك بار در كلوزآپ يا در هر اندازه ديگري دكوپاژي.
اين كار را من كارگردان نميخواهم. صنعت فيلمسازي اين كار را از بازيگر ميخواهد.
بالاخره پلانها بايد به هم بچسبند يا نه؟ پس بازي بازيگر بايد راكورد داشته باشد. من نميپذيرم كه بازيگر بگويد در برداشت اول حسم تازه تر بود و در برداشت دومم خراب شد.
بازيگر بايد برداشت پانصدمش از برداشت چهارصد و نود و نهمش تازهتر باشد. اين كه حسم رفت و خسته شدم گريزگاه ناتواني است. بازيگر حرفهاي كسي است كه بتواند يك عمل صحنهاي را عينا و عينا بارها تكرار كند و در هر تكرار بهتر از قبلي باشد. وزن هر پلان را پلان قبل و بعدش تعيين ميكند. فيلم يك مجموعه به هم پيوسته هوشمندانه و زنده است. همه اينها ملزومات بازيگري است، اين كه بازيگري بگويد من براي فيلمهاي سينمايي يك جور بازي ميكنم و براي تلويزيون جور ديگري، حرف بيهودهاي است. اين حرفها نمايشهاي مصاحبهاي است. اين حرف درست است در مقايسه اين كارگردان با آن يكي كارگردان نه در مقايسه سينما با تلويزيون.
ظاهرا دل پري از شرايط كنوني سينما داريد. ميخواهم بپرسم آيا به همين خاطر بوده كه تاكنون به سمت فيلمسازي در سينما نرفتهايد؟
در يكي از فيلمهاي فليني، اگر اشتباه نكنم، زندگي شيرين، ديالوگي هست كه ميگويد: اين كشيشها ديگر شيطان را نميترسانند! فارغ از معناي اين ديالوگ حالا اين سينما هم فعلا غصهخوردن ندارد.
من دوست دارم براي سينما كار كنم، فيلمنامه خوبي هم دارم به اسم خيابانهاي يكطرفه اما هنوز شرايط ساختش فراهم نشده است. البته حسرتي هم ندارم كه چرا در سينما كار نكردهام. شايد اگر در سينما همين فيلمها را ميساختم اسم و رسم بيشتري داشتم. اما به خاطر آن چيزي كه الان هستم خدا را شكرگزارم و غصه نميخورم.
چند سال پيش قرار بود قتل آنلاين را بسازم، اين فيلم چند دست چرخيد تا در نهايت فرد ديگري با تغييرات وحشتناكي در فيلمنامهاش آن را ساخت. از تقديرم راضي هستم كه كارگردان آن فيلم من نيستم.
و حرف آخر...
مديون لطف تمام كساني هستم كه از آنها آموختهام، مديون لطف تمامي كساني هستم كه شرايط فيلمسازي را برايم فراهم كردهاند، مديون لطف تمام كساني هستم كه به من اعتماد كردهاند، مديون لطف كساني هستم كه در ساخت فيلمها كمكم كردهاند و مديون لطف مردمي هستم كه بيننده فيلمهايم بودهاند.
علي غفاري متولد سال 1346، فعاليت سينمايي خود را با حضور در پشت صحنه فيلم هراس با كارگرداني شهريار بحراني آغاز كرد و پس از سالها فعاليت در سمتهاي مختلف در پروژههاي سينمايي و تلويزيوني، دومين فيلم خود را با عنوان «چراغ قرمز» روانه پرده سينماها كرده است.
چراغ قرمز، داستان جواني سادهدل است كه ناخواسته درگير ماجراي يك قتل ميشود. فيلم ساختارشكني زيادي دارد و يكي از نكات بارز و برجسته آن حضور پوريا پورسرخ، الناز شاكردوست و رضا شفيعيجم در نقشهايي متفاوت است. چراغ قرمز را ميتوان اثري ملودرام در قالب سينماي معمايي همراه با مايه طنز دانست.
فيلم چراغ قرمز را مدتها پس از اولين تجربه سينماييتان (شاهرگ) ساختهايد. چرا بين اين دو فيلم 13 سال فاصله افتاد؟
سال 76 شاهرگ را ساختم. آن موقع ورود به عرصه حرفهاي كارگرداني كار بسيار دشواري بود و مشقت زيادي به همراه داشت. من سالها در سمتهاي مختلف در سينما كار كردم، مدير توليد، مجري طرح، دستياري كارگردان و خيلي كارهاي ديگر. قبل از فيلم شاهرگ، سريالي را براي تلويزيون به نام سفر به سرزمين ملائك كار كردم كه كار بسيار سنگيني بود و بازيگران زيادي داشت. بعد از آن براي سيمافيلم يك تلهفيلم 90 دقيقهاي كار كردم كه آن موقع به قولي جزو نسل اول تلهفيلمهاي تلويزيوني بود. در كل شرايط توليد فيلم در آن موقع بسيار متفاوت از الان بود و سينماي حادثهاي و پرتحرك طرفدار زيادي داشت كه شاهرگ هم از اين حيث مستثني نبود و با توجه به شرايط بد اكران آن موقع، فروش خوبي داشت.
پس چرا آن موفقيت را دنبال نكرديد؟
اتفاقي كه در سينماي ايران ميافتد اين است كه در ژانري كه كار كني در همان هم تثبيت ميشوي و اين شد كه بعد از شاهرگ همه پيشنهاداتي كه داشتم در همان گونه حادثهاي جاي ميگرفت، آن موقع خيلي شرايط اكران برايم مهيا و ايدهآل نبود و اين شد كه كار مديريت برنامهريزي را دنبال كردم، تلهفيلمهاي زيادي هم ساختم و ماحصل آن حضور در پروژههاي سنگيني مثل نردبام آسمان، يوسف پيامبر، در چشم باد و شهرآشوب بود تا اين كه فيلمنامه چراغ قرمز با تغييراتي كه به آن وارد شد به مرحله توليد و نهايتا ساخت رسيد.
چرا برخلاف كار اولتان، به سراغ يك فيلم كمدي آمديد؟
دلم ميخواست با سليقه مخاطب حركت كنم. احساس ميكردم سينما همچنان به مفهوم سرگرمي شناخته ميشود و چون محتواي فيلمنامه چراغ قرمز در همين راستا بود، تصميم به ساخت آن گرفتم. با اين حال سعي كردم در محتواي كار حرفهايي هم نهچندان گل درشت بزنم. چراغ قرمز يك فيلم ساده و جمع و جور است و ادعاي خاصي ندارد. از همه مهمتر فيلم شريفي است چرا كه سعي نميكند به هر بهانه تماشاگر را بخنداند. لازم به ذكر است كه يك جاهايي از فيلم اصلا طنز نيست و معمايي و حادثهاي ميشود. در يك كلام سعي كردم ساختار جديدي ايجاد كنم.
و به همين جهت هم همه ابزار و ساختار مناسب جذب مخاطب اعم از موسيقي، تيپسازي و... استفاده كرديد تا مخاطب را همهجور با فيلم همراه سازيد.
اگر در كل به سراغ ژانري با اين محتوا رفتم تنها 2 دليل داشت، يكي اين كه سعي كردم با اين سينما حرفي را زده باشم؛ هرچند خفيف و كمرنگ. ديگر اين كه احساس كردم در شرايط فعلي اكران، تماشاگر اين نوع سينما را دوست دارم.
فيلم آميزه و ملغمهاي از طنز ـ معما ـ ملودرام و كشمكشهاي جوانپسندانه است و اين تعيين ژانر فيلم را سخت ميكند.
چراغ قرمز از اين نظر فيلم جديدي است؛ يك اثر معمايي در قالب كمدي. كمدي چراغ قرمز فانتزي نيست و اتفاقا خيلي هم قابل فهم است. من سعي كردم با كمدي موقعيت پيش بروم، نميدانم چقدر موفق بودهام، چون هميشه نگاه فيلمساز به فيلمش با نگاه مخاطب به فيلم متفاوت است. در پايان اكران فيلم است كه ميتوان به يك جمعبندي نهايي رسيد. يادمان باشد هر چيز كه براي من و عوامل سازنده جذاب است، شايد براي مخاطب فيلم جالب توجه نباشد و اين است كه قضاوت در زمان ساخت فيلم بسيار مشكل است. من سعي كردم در پلان به پلان فيلم خودم را به جاي تماشاگر بگذارم كه اگر من جاي او بودم چه دريافتي داشتم.
گفتيد نخواستهايد حرف و پيام گل درشت بزنيد، اما با اين حال كمي شعاري است. قبول داريد؟
نه. حرف چراغ قرمز نقد سوءظن در جامعه امروز است. يعني رسيدن به يك قضاوت عادلانه درباره آدمها. سعي ما اين بود كه با زبان طنز به بيننده بفهمانيم كه همه نشانهها نميتواند ملاكي براي قضاوت درباره آدمها باشد. گفتن اين حرف به شكل نصيحتوار و جدي راه به جايي نميبرد، پس سعي كرديم با روايت قصه مفهوم اصلي آن را هم بيان كنيم. من فيلم مفهومگرايي نساختم ولي با تحقيقي كه داشتيم به اين نتيجه رسيديم كه سوءظن در خانوادههاي امروزي بسيار وجود دارد و بايد به آن پرداخته شود. اين حرف را در قالب لايههاي زيرين يك فيلم طنز بيان كرديم.
در اين مورد، تماشاگران هم تا آخرين لحظات به شخصيت فهيم سوءظن دارند كه خوب از كار در آمده است.
اين كار فقط از عهده رضا شفيعيجم بر ميآيد. چون جنس بازي بايد به گونهاي ميبود كه نقش را به اين سو ببرد. شما ميبينيد كه در نماهاي اول معرفي فيلم، شفيعيجم خيلي جدي ظاهر ميشود و رفتهرفته شخصيت فهيم به سمت يك كاراكتر نيمه فانتزي سر ميخورد. من خيلي راجع به انتخاب بازيگر براي اين نقش فكر كردم و فكر ميكنم شفيعيجم خيلي خوب از ارائه آن برآمد. در نسخه ابتدايي فيلمنامه شخصيت فهيم حضور پررنگتري داشت.
بر خلاف نظر شما فكر ميكنم تماشاگر، شفيعيجم و پوريا پورسرخ را در نقشهاي متفاوتشان خيلي نميپذيرد.
غفاري: هيچ گاه ادعاي ساخت اثري خاص نداشتهام. دنبال آن بودم تا فيلمي را روانه پرده سينما كنم كه خانوادهها به قصد تفريح به تماشايش بيايند و راضي سالن را ترك كنند
بايد ديد آيا اين واقعا نظر تماشاگر است يا نگاه شما. پوريا پورسرخ در چند فيلم اخيري كه بازي كرده بود چهره سرد و تلخي داشت، اتفاقا طي صحبتي كه با او داشتم به اين نتيجه رسيديم كه بايد نقش را به سمتي ببرد كه از همان ابتدا تماشاگر او را دوست داشته باشد. اتفاقا بهروز به نظر من شخصيتي دوستداشتني درآمده و پوريا خيلي خوب نقش را قدم به قدم به سمت يك تيپ قابل قبول پيش برده است. بهروز موتور پيشبرنده چراغ قرمز است و بار اصلي قصه را به دوش ميكشد. به گفته شما مخاطب عادت كرده كه مثلا هميشه رضا شفيعيجم را در قالب يك نقش طنز ببيند. اين انتخابها ريسك بزرگي را به همراه داشت چون اين باور براي بيننده شكل گرفته بود. اين اتفاق در مورد الناز شاكردوست هم افتاد و حضور او در 2 نقشي كه بازي كرد، اتفاق جديدي در كارنامه بازيگري او بود.
اما شخصيت بهروز با بازي پورسرخ خيلي غلو شده است.
اتفاقي كه افتاد اين بود كه پوريا خيلي دير به كار ما وارد شد و آمدن او دقيقا زماني بود كه فرداي آن روز كار كليد خورد. قبل از اين انتخاب جديترين كسي كه به حضور او در اين نقش فكر ميكردم، رضا عطاران بود كه نهايتا درگير بود و اين اتفاق نيفتاد. پوريا پورسرخ هم آن موقع سفر بود و فرصتي براي حضور در كار ما نداشت. خوشبختانه هماهنگي لازم انجام گرفت و نقش بهروز به او محول شد. اگر شما فكر ميكنيد و به نظر ميآيد در نوع بازي او اغراق شده شايد به دليل زمان كمي بود كه بازيگر ما براي رسيدن به نقش داشت، پورسرخ مجبور بود يك شبه كلي مسير را بپيمايد، چون فرصتي در اختيار او نبود. براي خودش هم كار سنگيني بود ولي خب تلاش زيادي كرد و نقش را بخوبي ايفا كرد.
خيلي از نماهاي فيلم به نوعي تقليد از فيلمهاي چند دهه گذشته است؛ اتفاقاتي كه با توجه به جامعه امروز خيلي براي مخاطب قابل هضم نيست مثل سكانس خواندن و ابراز محبت بهروز به مادرش.
ابتدا راجع به اين سكانس بگويم كه چون اين صحنه در حقيقت اولين معرفي بهروز به تماشاگر بود خواستم خيلي قابل قبول و ساده به نظر بيايد و اين فقط ابراز محبت و علاقه يك فرزند به مادرش بود كه با توسل به يكسري از ابزارهاي موسيقي و... پيش رفت. من نيتي نداشتم كه تقليد يا كپيبرداري داشته باشم و فكر نميكنم چنين اتفاقي هم افتاده باشد. شايد اين ذهنيت براي اين به وجود آمده كه راه ديگري براي معرفي طبقه زندگي بهروز وجود نداشت.
با توجه به اين كه خودتان هم يكي از سرمايهگذاران فيلم هستيد، چقدر در كارگرداني به گيشه نگاه كردهايد؟
بدون رودربايستي بگويم كه اين فيلم نگاه به گيشه داشته و صادقانه بگويم كه فروش آن برايم مهم بوده است. من سالهاست كه در اين سينما فعاليت دارم و مطمئن هستم كه چراغ قرمز فروش خوبي خواهد داشت.
البته نگاه به گيشه برايم به اين معنا نبود كه با هر ترفندي تماشاگر را روي صندلي بنشانم. گفتم چراغقرمز براي من فيلم بيادعايي است. بايد بگويم كه اگر من كارگردان يا حتي من سرمايهگذار به فكر گيشه نباشم، پس چرخ صنعت اين سينماي فعلي چگونه بايد بچرخد. تهيهكننده و كارگردان بايد به فكر گيشه باشند. من براي مخاطب فيلم ميسازم و هيچ وقت اين ادعا با من نبوده كه خاص بسازم و خاص حرف بزنم. ميخواستم فيلمي در كارنامه من باشد كه وقتي با در نظر گرفتن هزينهها خانوادهاي به قصد تفريح و سرگرمي به سينما ميروند فيلم من آنها را راضي نگه دارد. سينما نياز به ترغيب تماشاگر دارد. اين نفس تماشاگر است كه سينما را زنده نگه داشته است.
اسم فيلم به نوعي هشداردهنده و تمثيلي است. انتخاب نام چراغ قرمز بر چه مبنايي بود؟
چراغ قرمز يعني توقف در برخي لحظههاي زندگي، يادمان باشد در هر پيشنهاد و وسوسهاي توقف كنيم و نگاهي هم به آينده آن داشته باشيم. عدم اين توقف ممكن است مسير زندگي ما را عوض كند. حتي صحنه آخر هم با توقف ماشين عروس پشت چراغ قرمز زندگي تازهاي براي كاراكتر اصلي فيلم اتفاق ميافتد.
آثار بيتا وكيلي، 17 دي روي ديوار گالري ماه مهر رفته است. اين هنرمند همچون گذشته در اين نمايشگاه آثار تجريدي خود را به نمايش گذاشته ولي اينبار با استفاده از حيات آلي و بهرهگيري از كلاژهاي برگ، گلبرگ و خزه به غناي آثار خود پرداخته است.
تم اصلي آثار وكيلي نگاه به طبيعت است و ارتباط بين مسائل طبيعي و اتفاقات زندگي را به تصوير كشيده، وي از طبيعت به عنوان بهانهاي براي بيان حالات دروني خود استفاده كرده است. او متولد سال 1353 و داراي مدرك كارشناسي ارشد نقاشي از دانشگاه هنر است. او در كارنامه هنري خود برپايي چندين نمايشگاه گروهي در ايران و ديگر كشورها ازجمله امارات متحده عربي، فرانسه، كانادا، ارمنستان و چين را داراست. آثار او تا دهم بهمن در اين نگارخانه برپاست.
آثار شما طبيعت را به تصوير ميكشد؛ طبيعتي كه به نوعي به انتزاع رفته، چگونه از طبيعت براي ارائه آثارتان بهره ميگيريد؟
سالهاست روي سوژه طبيعت كار ميكنم. طبيعت هميشه منشأ اصلي كارهايم بوده و تمركزم روي اتفاقاتي است كه در فضاهاي طبيعي رخ ميدهد. حالتهايي كه در درياها و كهكشانها صورت ميگيرد الهامبخش كارهايم بودند. من سعي كردم بازتابهاي حسي وقايع طبيعي را با حالتهاي دروني خودم تلفيق كنم و روي بومم به تصوير در آورم. هر اتفاقي كه در طبيعت رخ ميدهد به نوعي در درون انسان مشابهش ديده ميشود، ولي هر هنرمندي بهانه تصويري براي بيان درونيات خود ميخواهد و من بيشتر در طبيعت مشابه حالاتم را يافتم. با گذشت زمان كمي از طبيعت فاصله گرفتم و گاهي فيگورهايي كه هم فيگور هستند و هم نيستند به صورت محوي به آثارم راه پيدا كردند. در نمايشگاه قبليام براي نخستينبار بود كه از فيگورها استفاده كردم ولي آنها در اين مجموعه نمايانتر شدهاند. اكنون به مرحلهاي ميان مرز شكلدار بودن و نبودن كارها رسيدم، البته خيلي تاكيدي هم روي بودن فيگورها نداشتم و تاثير چيزهاي مختلفي كه در سالهاي اخير ديدم روي بومم هويدا شده است. هنرمند بايد با اثرش صادق باشد و بوم بازتاب تجربيات دروني من است.
استفاده از فيگور نوعي نوآوري در آثار شما محسوب ميشود. به زباني ميتوانيم بگوييم اين فيگورها به دليل موج فزاينده نقاشي فيگوراتيو در نقاشي معاصر ايران، وارد آثارتان شدهاند؟
نميتوانم به طور قطع بگويم پيش رفتن به سمت نقاشي فيگوراتيو در دنيا و در ايران روي آثار من تاثير نداشته مطمئنا به طور ناخودآگاه تاثير خود را گذاشته است، ولي تصميم نگرفتهام به دليل مد روز بودن آثار فيگوراتيو، نمودي از فيگورها را در آثارم نشان دهم و با قصد قبلي و به عمد اين فيگورها را وارد كارهايم نكردهام. اگر ميخواستم از اين روش استفاده كنم ميتوانستم بسيار بيشتر فيگورها را نمايان سازم و آثارم شكلدارتر بشوند. فيگورها از گذشته هم در آثار من حضور داشتند ولي محوتر بودند الان واضحتر و عيانتر از گذشته آنها را ميبينيم و اين تنها به دليل تغييرات دروني خودم است ولي غير از فيگورها كيفيت رنگها، جرم، حجم و تنوع آنها نيز تغيير كرده است. رنگينتر شدن تابلوها در آثار جديدم كاملا ملموس هستند كه مسلما اين ديگر مد روز نيست و اين خصوصيات در آثارم با من تغيير ميكنند.
شما در اين مجموعه از كلاژهاي برگ، گلبرگ، خزه و از المانهاي طبيعي استفاده كرديد. آيا بوم نقاشي و رنگ براي بيان درونيات و دغدغههاي شما كافي نبود؟
كلاژها از سايز كوچك شروع شد. هر چقدر تجربياتم در زندگي بيشتر شد احتياج به مواد و فضاي جديد را در كارهايم احساس كردم شايد يك نوع جستجو بود دنبال هر چيزي ميگشتم تا درونيات خودم را هر چه بيشتر تصوير كنم. با گذر زمان سايز كارهايم بزرگتر شدند چون انرژي نهفته در من ديگر در سايز كوچك نميگنجيد. پس از سايز، نوبت تغيير در رنگها بود. رفتهرفته جرم و حجم رنگها بيشتر شدند و سپس كلاژها به آثارم راه يافتند. در اين زمان نياز داشتم كه علاوه بر جنبه بصري كلاژها به مفهوم كار هم توجه شود. در كارهاي جديدم فيگورهاي زن و نماهايي از جنين قرار دارند كه پديده زايش را تداعي ميكنند درست مشابه همان اتفاقي كه در طبيعت ميافتد، دنبال شيءهايي ميگشتم كه بتوانم ظاهر اثر را با مفهوم آن هماهنگ كنم. به برگ، گلبرگ و خزه رسيدم كه به نوعي منشأ زايش در طبيعت هستند. از آنها در كارهايم استفاده كردم زيرا كه هم بازتاب بصري جالبي داشت و هم به مفهوم و مضمون اثر كمك ميكرد و سعي كردم در جاهايي كه تولد زندگي را نشان ميدهد و اشكال جنيني نهفته هستند از كلاژها استفاده كنم.
آيا نگران بازتاب تلفيق خزه و گلبرگ به عنوان اشياي جاندار روي بوم بي جان نبوديد؟
معمولا در نقاشي نگراني پس از اتمام كار پديد ميآيد قبل از آن خيلي نگراني وجود ندارد. كنشي است كه در كار بايد صورت بگيرد. انرژي و عشق نهفته كه بايد منتقل شود و اين اتفاق تنها روي بوم صورت ميگيرد. پس از اتمام كار ميشود اثراتش را ملاحظه نمود ولي من اعتقاد دارم يك تكنيك و روند جديد كاري را در آثار هنرمند در يك مجموعه ميتوان سنجيد و در عين حال نياز به گذر زمان دارد تا ببينيم قضاوتها چگونه بوده است. خود من هم بايد با اين دوره فاصله بگيرم تا ببينم چهاتفاقي رخ داده است. من كاملا صادقانه با اثرم برخورد ميكنم و ورود كلاژ به كارهايم روندي بود كه بايد صورت ميپذيرفت. اگر اين كار را نميكردم ممكن بود نگران شوم چون شبيه خودم نبودم و حسم را تمام و كمال منتقل نكردم. گاهي در ابتداي ماجرا، تلفيق كلاژها جواب نميداد ولي چون تجربه اولم بود بايد تمرين ميكردم تا كار خوب از آب در ميآمد و اكنون بستگي به ارتباط مخاطب با اثر دارد.
بعضيها آثار شما را آمد و رفت ابرها تلقي ميكنند و بعضي كهكشان تداعي ميكنند ولي من به شخصه تصورم بر اين است كه شما از فضا دوربيني به دست گرفتهايد و به زمين نگاه ميكنيد. تعبير خودتان از اين آثار چيست؟
بيتا وكيلي: سالهاست روي سوژه طبيعت كار ميكنم. طبيعت هميشه منشأ اصلي كارهايم بوده و تمركزم روي اتفاقاتي است كه در فضاهاي طبيعي رخ ميدهد. حالتهايي كه در درياها و كهكشانها صورت ميگيرد الهامبخش كارهايم بودند
من فرد كلي نگري هستم و از دور به مسائل نگاه ميكنم و روي رفتارسطحي آدمها قضاوت نميكنم و اين نوع نگاه به اطرافم بسيار در ارائه آثارم تاثيرگذار بوده است. به علت تجربههاي زندگي كه در اين چند سال اخير كسب كردم فاصله و ارتفاعم نسبت به آثارم كمتر شده است هر چقدر سن فرد بالا ميرود و تجربهها بيشتر ميشود ذهنيت فرد از حالت رمانتيك، روياپردازانه، خيالپردازانه و آرمانگرا خارج شده و واقعبينتر ميشود و اتفاقات اجتماعي پيرامونم هم در اين دو سه سال اخير و هم رويدادهاي فردي كه براي زندگي شخصيام پديد آمد من را واقعبينتر كرد و شايد به زندگي زميني نزديكتر شدهام و همين امر باعث شد ارتفاعم از آثار كمتر شود و شايد همين ارتفاع كم من باعث شده فيگورها پررنگتر به نظر بيايند.
شما در آثارتان از رنگهاي گرم استفاده ميكنيد و حس رنگيني كار به مخاطب القا ميشود و رنگگذاريها كاملا بيانگر است. اين رنگها نشانه چيست؟
قبل از اينكه تفكر يا تصميمگيري در انتخاب رنگها داشته باشم حسم رنگها را انتخاب ميكند. هر رنگي ميتواند براي هر فردي معنا و مفهوم خاصي را القا نمايد. اينها رنگهايي بودند كه بايد در آن دوره خاص در آثارم حضور پيدا ميكردند. رنگ از مفهوم اصلي كار جدا نيست بلكه رنگها در خدمت فرم، مفهوم و سايز اثر حركت ميكنند.
آيا فكر ميكنيد آثار امروز جامعه تجسمي ايران توانسته با زبان جهان معاصر هماهنگ شود؟
بله، بسيار زياد در سالهاي اخير فعاليتهايي صورت گرفته تا آثار ايرانيان به جهان معاصر معرفي گردد ولي اينكه اين عرصه ماندگاري داشته باشد مهمتر از معرفي مقطعي است. براي معرفيهاي مقطعي گالريها زحمتهاي زيادي كشيدهاند. گاهي بعضي آثار به علت خاستگاه اجتماعي، سياسي و فرهنگي يك دوره مطرح ميشود ولي معمولا به علت نگاه ويژه آن مقطع زماني است يا دورهاي كه اثر مد روز است ولي اگر كيفيت و ارزش هنري نداشته باشد با گذر زمان فراموش ميشود. نقاشان جوان بايد آگاهانه به اين مساله دقت داشته باشند كه كيفيت نقاشي است كه اهميت دارد و كارهايي كه نگاهي عميق به فرهنگ و تاريخ ايران دارند ماندگاري بيشتري دارند.
نقاشيهاي خود شما ريشههايي در سرزمين مادري دارد يا نقاشي زباني جهاني است و نيازي به تعهد به دنياي خاص ندارد؟
نقاشي حرف خودش را ميزند و احتياجي به استفاده از المان و نشانههاي خاص نيست ولي هنرمندي كه در شرق متولد شده آثار شرقي ارائه ميدهد و هنرمند غربي اثر غربي. اگر در دنيايي كه زندگي ميكنيم مال آن دنيا باشيم لازم نيست دنبال بهانهاي باشيم تا ايراني بودن خود را ثابت كنيم خود به خود اين اتفاق رخ ميدهد. من در ارائه آثارم تاكيد نكردم كه كجايي هستم، ولي المانها و نشانههاي شرقي خود به خود در آثارم راه يافتهاند. من يك ايراني هستم، در اين سرزمين به دنيا آمدم، در اينجا زندگي ميكنم و ايران را بسيار دوست دارم. اگر موتيف ايراني در آثارم ديده ميشود مبتني بر تصميم قبلي نبوده و شايد بر پايه صداقتم روي بوم وارد شده است.
شما كمكم داريد به نسل مياني هنرمندان تجسمي نزديك ميشويد. آثار جوانان ايراني را چگونه ارزيابي ميكنيد؟
مدتي بابت خلق آثارم كمي درگير بودم و كمتر آثار جوانها را ديدم ولي به عقيده من زمان، قضاوت خود را به جاي ميگذارد. جوانان امروز بسيار پرشور هستند و نقاشي فيگوراتيو بسيار در جوانها شكل گرفته. زمان لازم است تا فضاوت كنيم كه جوانان اين دوره چگونه كار كردند. بسياري از جوانان تحت تاثير اكسپرسيو هستند و اين مقوله زياد در كارها ديده ميشود و آثار كاملا بيانگرا و پرشور، تصوير شدهاند. حداقل يك دوره 10 ساله زمان لازم است تا ببينيم از اين نسل چند نفر غربال ميشوند و چند نفر به زبان شخصيشان ميرسند.
اوليور كان، دروازهبان سابق تيم ملي آلمان در زمان بازي رابطه خوبي با رسانهها و مطبوعات آلمان نداشت و عليرغم اينكه در جام جهاني 2002 هم به عنوان بازيكن منتخب جام برگزيده شد؛ ولي همچنان مطبوعات دوست نداشتند نظرات او را منعكس كنند.
با بازنشستگي از فوتبال حرفهاي، كان به عنوان كارشناس ورزشي شبكه زد.دي.اف آلمان مشغول به كار شده و روابط بهتري با رسانهها پيدا كرده است. كان در تازهترين گفتوگو با هفتهنامه كيكر از بايرنمونيخ و مربياش لوئيس فن گال، يورگن كلينزمن و باستين شواين اشتايگر ميگويد.
هوينس و رومنيگه معتقدند؛ با توجه به برگزار شدن بازي فينال ليگ قهرمانان امسال در ورزشگاه آليانس آرنا، باشگاه بايرن مونيخ بايد مهمترين هدف خود را رسيدن به بازي نهايي بداند.
هيچكس نميتواند رسيدن به بازي فينال يك تورنمنت را پيشبيني كند و طبيعي است كه هر تيمي مثل بايرن مونيخ با نهايت انگيزه براي رسيدن به فينال تلاش ميكند.
سال 2010 را براي فوتبال چطور ديديد؟
سال پرماجرايي براي فوتبال آلمان بود. بايرن مونيخ در 2 جام به قهرماني رسيد و به فينال جام سوم هم رسيد. تيم ملي آلمان هم بازيهاي خوبي از خود در جام جهاني به نمايش گذاشت و البته بازيهاي بوندسليگا هم به شكلي دنبال ميشود كه نميتوان تيمي را قهرمان امسال دانست.
چرا اين برداشت را داريد؟
در حالت كلي، بوندسليگا به 4 دسته تقسيم ميشود. در راس تيمها بايرن مونيخ قرار دارد، چون تيم ديگري از نظر اقتصادي به پاي آنها نميرسد و بعد باشگاههايي هستند كه براي رسيدن به بازيهاي ليگ قهرمانان و يورو ليگ بازي ميكنند. سومين دسته تيمهاي ميانه جدول هستند و در آخرين گروه هم تيمهايي هستند كه براي بقا بازي ميكنند. البته هميشه تيمهايي هم هستند كه شگفتيسازند و در اين فصل ما فرايبورگ، هانوفر، ماينتز و دورتموند را داشتيم. بايرن مونيخ در اين فصل از ناحيه مصدوميت بازيكنان خود صدمه زيادي خورده و در نيمفصل دوم با بازگشت آنها ميتواند شرايط بهتري داشته باشد.
به اعتقاد فن گال (سرمربي بايرن) بوندسليگا، تهاجميترين ليگ دنياست، شما چطور فكر ميكنيد؟
من در مورد آمار مطمئن نيستم؛ اما بوندسليگا بازيهاي پرگل زياد داشته. درباره بايرن مونيخ بايد بگويم من بازيهاي خانگي اين تيم مقابل هانوفر، سن پائولي و فرانكفورت را در ورزشگاه ديدهام و اين نظر فنگال در مورد تيم خودش صدق نميكند و شايد بهتر باشد او به فكر ايجاد تداوم تركيبي باشد كه ما نظيرش را در رئال مادريد يا بارسا و يا 4 تيم بزرگ انگلستان سراغ داريم. ما هنوز هم براي ارائه تركيبهاي تهاجمي در بوندسليگا مشكل داريم و تنها دورتموند در اين فصل توانسته فوتبال تهاجمي را مثل ديگر ليگها ارائه كند. با توجه به بازيهايي كه از دورتموند ديدهام، اين تيم شانس زيادي براي قهرماني دارد؛ ولي بايرن مونيخ به دليل تهاجمي نبودن نميتواند با دورتموند رقابت كند.
بهترين بازيكن سال 2010 را چه كسي ميدانيد؟
مانوئل نوير پيشرفت زيادي داشت و مسعود اوزيل و توماس مولر هم خيلي زود خودشان را درعرصه بينالمللي مطرح كردند؛ اما باستين شواين اشتايگر در بازيهاي جام جهاني نشان داد كه به يك بازيكن كامل تبديل شده. او حالا يك بازيكن صددرصد حرفهاي است و ميتواند به جامهاي بزرگي در اروپا دست پيدا كند. او اين توانايي را دارد كه جلوتر از ساير هافبكها بازي كند و گلهاي بيشتري به ثمر برساند. او دو جام جهاني خوب را پشت سر گذاشته و آنقدر باهوش است كه با شرايط جديد كنار بيايد.
با توجه به بازيهايي كه از تيم ملي آلمان در جام جهاني ديديم، ميشاييل بالاك بايد به تركيب تيم ملي بازگردد؟
به نظرم، خود او بايد در مورد حضورش در بازيهاي يورو 2012 در اكراين و لهستان تصميم بگيرد. البته او اول بايد در لوركوزن خودش را اثبات كند. براي يك بازيكن ساده نيست كه بتواند در هر زمان كه خودش ميخواهد، به اوج برسد.
اوضاع را در تيم باشگاهي سابقتان بايرن مونيخ چطور ميبينيد؟
بعد از يك جام جهاني فشرده سخت بود بازيكنان خيلي زود به شرايط آرماني برسند و هماهنگي لازم با توجه به مصدوميتها ايجاد شود. بازيكنان مهم و سرنوشتسازي چون روبن و ريبري مصدوم بودند و فن گال كه خود را مربي كمالگرايي در بايرن ميداند؛ از نظر تامين بازيكنان مورد نظرش با مشكلاتي مواجه شده است. او بدون ترس از آينده، راهش را انتخاب ميكند و ثابتقدم پيش ميرود و اين براي باشگاهي مثل بايرن مونيخ كه در آن، نظر هر مقامي درباره تركيب نهايي بايد اعمال شود، امر تازهاي به حساب ميآيد. بايرن مونيخ با فنگال ميتواند به افتخارات زيادي دست پيدا كند؛ مشروط به آنكه ارتباط بين مديريت و مربي بهبود يابد.
به نظر شما، بايرن توانسته جاي خالي اولي هوينس را پر كند؟
اولي هوينس در كنار كارل هاينس رومنيگه و كارل هافنر باشگاه را اداره ميكردند و هميشه با بازيكنان رابطه خوبي داشتند. او به بازيكنان در مواقع مقتضي كمك ميكرد و حالا كه از تيم رفته، خلأيي در تيم ايجاد شده كه كريستين نرلينگر بايد تلاش كند آن را پر كند.
آرمين وه، مربي سابق اشتوتگارت مدعي شده بود ميتواند براحتي از مربيگري كناره گرفته و مدير فني تيم شود. واقعا اين تغيير حرفه به اين سادگي است؟
وظايف مربي و مدير فني تيم كاملا متفاوت است و هركسي كه مربي خوبي باشد، لزوما مدير فني خوبي نخواهد بود و عكس اين موضوع هم صادق است.
معاون برنامهريزي و امور اقتصادي وزارت تعاون گفت: طبق برنامهريزيهاي به عمل آمده در سال جاري 40 تعاوني فراگير ملي در سراسر كشور تشكيل ميشود.
عبدالمجيد قريب رضا روز شنبه در گفتگو با ايرنا تاكيد كرد: يكي از موضوعات مهمي كه در اصل 44 قانون اساسي مورد توجه قرار گرفته بحث فقرزدايي و گسترش مالكيت عمومي در جامعه است كه تعاونيهاي فراگيرملي نيز به همين منظور تشكيل شدند.
وي افزود: وجود نهادهاي حمايتي از خانوادههاي مستضعف، مسيري درست و منطقي براي فقرزدايي به شمار نميآيد و بايد ترتيبي اتخاذ شود تا يك منبع اشتغالزا و داراي سود اقتصادي به عنوان پشتوانه حمايتي چنين خانوادههايي تشكيل شود.
قريب رضا افزود: براي انجام اين امر وزارت تعاون اقدام به تشكيل تعاونيهاي فراگير ملي كرد كه حداقل 70 درصد اعضاي آنها را افرادي از سه دهك پائين اجتماع تشكيل ميدهند.
وي اضافه كرد: در آيين نامه تشكيل اين تعاونيها بر اين موضوع تاكيد شده كه اين نوع تعاونيها بايد در كنار يك پروژه اقتصادي درآمد زا تعريف شوند تا زمينه امرارمعاش اعضا را فراهم كنند.
معاون وزير تعاون تصريح كرد: در زمان حال تعدادي از اين نوع تعاونيها به بهرهبرداري رسيدند و ضمن آنكه موجب رونق اقتصادي در مناطق محروم شدند، امكان افزايش درآمد خانوادههاي تحت پوشش كميته امداد، سازمان بهزيستي و سه دهك اول جامعه را بوجود آوردند.
قريب رضا يادآور شد: يكي از اين پروژهها احداث پتروشيمي ابركوه استان يزد است كه اعضاي آن 110 هزار نفر از اعضاي خانواده هاي تحت پوشش كميته امداد امام خميني(ره) هستند و پيش بيني ميشود اين پروژه اشتغالزايي 30 هزار نفري را به دنبال داشته باشد.
معاون برنامهريزي و اموراقتصادي وزارت تعاون گفت: اين براي نخستين بار است كه احداث چنين پروژه عظيمي به طور تمام توسط بخش تعاون انجام ميشود و با توافق صورت گرفته با وزارت نفت خوراك اين پتروشيمي نيز توسط وزارت نفت و از خطوط گاز منطقه تامين مي شود.
معاون وزير نفت با اشاره به اينكه درحال حاضر كارگروهي در شركت ملي گاز تشكيل شده است كه در حال بررسي ميزان بهينه مصرف در فصل گرما است ، گفت: با توجه به قانون هدفمند كردن يارانه ها احتمال كاهش قيمت در فصل گرما وجود ندارد.
جواد اوجي در گفت و گو با فارس در خصوص الگوي بهينه مصرف و قيمت هاي جديد گاز در سال آينده و فصل گرما گفت: درحال حاضر كارگروهي در شركت ملي گاز تشكيل شده است كه در حال بررسي ميزان بهينه مصرف در فصل گرما است.
وي افزود: با توجه به قانون هدفمند كردن يارانه ها احتمال كاهش قيمت در فصل گرما وجود ندارد اما در خصوص ميزان بهينه مصرف اين احتمال مي رود كه تغييراتي وجود داشته باشد.
معاون وزير نفت در امور گاز خاطرنشان كرد: در حال حاضر در فصل سرما به سر مي بريم و چند ماهي تا رسيدن فصل گرما باقي است اما با فرارسيدن فصل گرما ميزان بهينه مصرف را اعلام مي كنيم.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید