189 سال پيش در روز 12 ژانويه سال 1822 ميلادي يك مجلس شامل نمايندگان استقلال طلبان يونان استقلال اين كشور واقع در سرزمين هاي بالكان از امپراتوري عثماني را اعلام كردند. اين سرآغاز يك جنگ خونين استقلال ميان يوناني ها و عثماني ها بود.

پس از سقوط امپراتوري بيزانس و تصرف قسطنطنيه در سال 1453 ميلادي ، سلاطين عثماني خودمختاري گسترده اي را به يوناني ها اعطا كرده بودند، اما يوناني ها همواره در آرزوي آزادي مي سوختند.

پس از فتور امپراتوري عثماني در قرن نوزدهم ميلادي و دخالت كشورهاي غربي در امور عثماني ، يوناني ها خواستار استقلال كامل شدند.
 
در 25 مارس سال 1821 ميلادي اسقف پاتراس فرمان شورش را صادر كرد و در پي آن مجلس شامل نمايندگان استقلال طلبان خواستار استقلال يونان شد.

اين مساله جنگ شديدي را درپي داشت.ابتدا يوناني ها به پيروزي هايي دست يافتند اما به زودي عثماني ها به كمك ناوگان دريايي مصري خود يونانيان را سركوب كردند.
 
در جريان اين جنگ ها 200 هزار يوناني به قتل رسيدند. سرانجام كشورهاي غربي تصميم به دخالت گرفتند.
 
سلطان محمود دوم ، سلطان عثماني ناگزير تحت فشار غربي ها در 14 سپتامبر سال 1829 ميلادي يك خودمختاري بسيار گسترده را به يونانيان اعطا كرده و سرانجام در روز 3 فوريه سال 1830 ميلادي استقلال كامل يونان را به رسميت شناخت.
 
به اين ترتيب ، در روز 12 ژانويه سال 1822 ميلادي يك مجلس شامل نمايندگان استقلال طلبان يونان استقلال اين كشور سرزمين بالكان از امپراتوري عثماني را اعلام كردند.

اين سرآغاز يك جنگ خونين بود كه در جريان آن 200 هزار يوناني در راه استقلال كشورشان كشته شدند و سرانجام پس از 4 قرن تسلط عثماني ها ، سرزمين يونان مستقل شد.

بهرام افتخاري