وقتي كه سري به خيابان‌هاي اين كشور با يك ميليون و اندي جمعيت مي‌زنيد، تبليغات و تلاش براي بر سر زبان انداختن قطر همه جا به چشم مي‌خورد و ميزباني جام جهاني فوتبال كه نماد آن در دست امير قطر و به صورت پوسترها و بيلبوردهاي بزرگ درآمده، مي‌كوشند به بينندگان القاء كنند كه «كلنا قطر...». قطري‌ها در نظر دارند تمامي ساختمان‌ها، هتل‌ها و ورزشگاه‌هاي به نسبت مدرن خود را بزودي تخريب كنند و آنها را با معماري‌هايي به سبك قديمي بسازند و البته مدرن‌ترين تجهيزات نرم‌افزاري و سخت‌افزاري را هم فراهم آورند. اما اين كشور بشدت از كمبود نيروي انساني كارآمد رنج مي‌برد و به همين دليل همه چيز به دست خارجي‌ها هدايت و اداره مي‌شود. با وجود اين سواي رفاه خوبي كه قطري‌ها دارند، مردمان كشورهاي مختلف دنيا هم كه در اينجا سكني دارند با نوعي آرامش خاطر و اطمينان از زندگي بدون دغدغه در دوحه و شهرهاي اطراف اظهار رضايت مي‌كنند و اين شايد وجه مثبتي باشد كه سيل متقاضيان كار را به سوي دوحه سرازير مي‌كند. خوشبختانه حدود 70 درصد ساكنين و جمعيت قطر را ايرانيان تشكيل مي‌دهند، مردان و زناني كه با وجود گذشت ساليان دراز هنوز هويت و فرهنگ و اعتقادات ايراني خود را با شدت و علايق زياد حفظ كرده‌اند و به ايراني بودن خود فخر مي‌ورزند.

اين همان هويتي است كه كشورهايي مثل قطر درصدد ايجاد آن براي مردمانش است و ما كه 5 هزار سال پيشينه تاريخي داريم بايد به فرهنگ ديرپاي ايراني خود افتخار كنيم، حسن احمد دبير كميته داوران واليبال جهان از كشور مصر با ديدن جمعيت انبوه و پرشور ايراني در تالار ورزشي الغرافه و معابر و مجامع مي‌گفت: فرق شما ايراني‌ها با ما آفريقايي‌ها در اين است كه مرعوب تهاجم اعراب يا نفوذ و گسترش سيطره آنها نشديد و زبان و فرهنگ خود را حفظ كرده‌ايد، اما ما مصري‌ها و آفريقايي‌ها زبان خود را از دست داده‌ايم و به عرب زبان تبديل شده‌ايم. با اين اوصاف برگزاري ششمين دوره واليبال جام باشگاه‌هاي جهان چند حسن داشت، اول اين كه قطري‌ها نهايت همت خود را به كار گرفتند تا ميزباني شايسته باشند كه فكر مي‌كنيم در اين رهگذر موفق بودند، دوم اين كه به تقلاهايي كه جنبه‌هاي فرهنگي و فرهنگ‌سازي در اين منطقه دارد پي برديم و سرانجام اين كه با حضور افتخارآميز تيم واليبال پيكان در اين رقابت‌ها، به اين باور رسيديم كه فاصله ايران با واليبال مدرن دنيا خيلي كم شده است...

پيكان در اين رقابت‌ها كه 750 هزار دلار جايزه نقدي داشت، فقط به تيم‌هاي ترينتينو ايتاليا و بلچاتوي لهستان باخت. 2 تيمي كه عنوان قهرماني و نايب قهرماني را به دست آوردند، اما چه برد و چه باخت، تمامي كارشناسان و دست‌اندركاران و بازيكنان نامي تيم‌ها از پيشرفت واليبال ايران لب به تحسين گشوده و عملكرد پيكان را ستودند. «متي كازيسكي» ستاره بزرگ و كاپيتان بلغاري تيم ترينتينو، خوان توره نااوسماني مرد بي‌مهار كوبايي و والزلي سرگروه تيم غول‌پيكران لهستان همه به اتفاق گفتند: ايران از نظر سرعت و كارهاي تاكتيكي سورپرايز اين دوره بود و شما 2 بازيكن ممتاز داريد اول سيدمحمد موسوي عراقي كه مي‌تواند در بهترين تيم‌هاي دنيا بازي كند و سپس امير حسيني پاسور پيكان كه با وجود قد كوتاه، بهترين پاسور اين رقابت‌ها بود، اما امير حسيني كه يك تيم ناقص از نظر داشتن مهره را به مرتبه‌اي رساند كه بوليوار آرژانتيني قهرمان آمريكاي جنوبي و حوزه كارائيب را در ديدار رده‌بندي شكست داد، جايي در جمع بهترين‌هاي جام نيافت. اصلا كار پاسورها از نظر آماري رتبه‌بندي نشده بود، ولي كميته برگزاري مسابقات كاپ بهترين پاسور را به رافائل ريبريو، بازيساز برزيلي ترينتينو داد.

در واقع تيم ملي در ماه‌هاي اخير با چالش‌هاي بزرگ و خودخواسته‌اي توسط فدراسيون فوتبال و حتي سازمان تربيت بدني مواجه شد تا انرژي كادرفني بيش از آنچه صرف تمركز و آماده‌سازي تيم براي حضور در معتبرترين تورنمنت قاره كهن صرف شود در مسير انتخاب مقصد بعدي سرمربي و پاسخگويي به حواشي ايجاد شده تحليل برود.

در چنين شرايطي افشين قطبي، سرمربي تيم ملي كه يكي از شگردهايش ايجاد انگيزه‌هاي رواني و ارتقاي روحيه تيمي است، از شرايط شاگردانش در همه خطوط ابراز رضايت مي‌كند، اما نبايد از كنار اظهار نظر كريم باقري، كاپيتان سابق تيم ملي به سادگي گذشت. او كه در اردوي اخير تيم ملي در كنار بازيكنان حضور داشت، عمده‌ترين نياز اين تيم را تمركز روي هدف قهرماني مي‌داند و از بازيكنان باتجربه تيم و به طور كلي همه اهالي فوتبال مي‌خواهد كه در اين روزهاي منتهي به جام ملت‌هاي آسيا ياريگر تيم ملي باشند، تيمي كه بي‌شك آرزوي همگان توفيق آن در جام ملت‌ها و يقينا قهرمان شدن آن در دوحه قطر است.

با اين حال وجود بازيكنان بزرگ، باتجربه و با توانايي فني بالا اين اميدواري را ايجاد كرده است كه آنها در تنگناي تاكتيكي حريفان گره از مشكلات تيم بگشايند و تيم را در مسير كسب موفقيت قرار دهند. گام نخست در اين مسير صعود از مرحله گروهي است، جايي كه حريفان قدري پيش روي تيم قرار دارند.

عراق علاوه بر اين‌كه مدافع عنوان قهرماني است با ستاره‌هاي بزرگي همچون عماد رضا، نشاط اكرم، جاسم كرار، يونس محمود و هوار ملا محمد در روزهاي گذشته موفق شد در ديداري دوستانه عربستان را در خانه‌اش شكست دهد كه اين مي‌تواند زنگ خطري براي تيم ملي ايران باشد. كره‌شمالي هم برخلاف گذشته اين بار چندان تيم ناشناخته‌اي نيست تيمي كه در جام جهاني 2010 ستارگان برزيل را در راه پيروزي 2 بر يك به زحمت انداخت، مطمئنا با توپ پر به دوحه مي‌آيد و آخرين حريف ما امارات هم با وجود اين‌كه ضعيف‌ترين رقيب گروه تلقي مي‌شود، همواره نشان داده حريف دست و پا بسته‌اي نيست.

صرف‌نظر از مسائل روحي و رواني كه همواره‌ تاثير غيرقابل انكاري بر نتايج فوتبال ايران گذاشته است، قاسم پناهگر، كارشناس فوتبال در ارزيابي وضعيت فني تيم ملي‌ مي‌گويد: به نظر من گروه تيم ما گروه سخت و دشواري است، اما نبايد از نظر دور داشت كه تيم ما در خط مياني بازيكناني در اختيار دارد كه همه تيم‌ها آرزوي داشتن آنها را دارند ضمن آن‌كه بازيكنان سرعتي همچون خلعتبري نيز با تاثير‌گذاري مثبت در تيم مي‌توانند هر حريفي را به زحمت بيندازند. وي در عين حال بر نقش كادرفني و سرمربي تيم در چيدمان بازيكنان تاكيد ويژه‌اي دارد و مي‌افزايد: همه شرايط فني و روحي تيم در دست كادرفني قرار دارد، اين‌كه چه نفراتي و با چه تاكتيكي در درون ميدان آرايش يابند.

اين كارشناس فوتبال معتقد است كه خط دفاعي تيم ملي، پاشنه آشيل قطبي است و او بايد براي خطي كه در برابر هر حمله قطر شكننده ظاهر مي‌شد، تدبير جدي بينديشد: به نظر من قطبي كه به احتمال فراوان با سيستم3-3-4 يا 1-3-2-4 بازي خواهد كرد بايد يك هافبك دفاعي يا دو هافبك دفاعي را جلوي خط دفاعي متمركز كند تا اين نقطه ضعف را بپوشاند وگرنه مقابل حريف خطرناكي همچون كره‌شمالي به مشكل خواهيم خورد.

در اين زمينه حميد درخشان، كاپيتان اسبق تيم ملي ضمن اين‌كه صعود تيم را به مرحله حذفي قطعي مي‌داند، مي‌گويد: كره‌شمالي و عراق را اصلي‌ترين حريفان مرحله گروهي مي‌دانم و در عين حال معتقدم تيم ما به دور بعدي صعود خواهد كرد مشروط بر اين‌كه سرمربي تيم ملي در عمل به بهترين شكل ممكن از نفراتش بهره ببرد كه در اين صورت حتي تيمي با چنين بازيكناني مي‌تواند در قامت مدعي قهرماني هم ظاهر شود.

به هر ترتيب بايد منتظر ماند و ديد كه آيا فوتبال ايران قادر خواهد بود همچون بازي‌هاي آسيايي گوانگجو، فراتر از حد انتظار ظاهر شود و به قول علي سعيدلو، يك نمره 20 ديگري بگيرد يا خير.

اميد توفيقي
گروه ورزش

نتايج اين تيم‌ها در سال‌هاي گذشته به شكلي بود كه تصور مي‌شد نامشان روي سنگ حك شده و براي هميشه ماندگار باشد، ولي حالا اعضاي جديدي به اين جمع اضافه شده است. اگر منچسترسيتي بتواند به همين شكل تا پايان فصل ادامه دهد يا ليورپول بتواند بازسازي كاملي در ژانويه داشته باشد و با توان مضاعف در بازي‌هاي آينده حضور پيدا كند همه چيز تغيير خواهد كرد. در هيچ فصلي به اندازه اين فصل حضور در بين تيم‌هاي بالاي جدول مشكل نبوده و حتي تيم‌هايي كه در ليگ قهرمانان به عنوان نماينده انگلستان حضور دارند از آن صلابت و قدرت فصل‌هاي گذشته به دور هستند.

همه فوتبالدوستان عادت كرده بودند منچستر سيتي و چلسي را در رقابت براي قهرماني ببينند و استيون جرارد و سس فابرگاس را هم با پاس‌هاي طلايي‌شان در زمين مشاهده كنند كه چطور آرسنال و ليورپول را در هفته‌هاي پاياني جزو تيم‌هاي بالاي جدول و سهميه ليگ قهرمانان مي‌كنند. ولي قصه اين فصل متفاوت است. منچستريونايتد با قدرت هميشگي ظاهر نشده و ستارگانش از جمله وين روني و ريو فرديناند مصدوم هستند و بقيه بازيكنان هم درخشش هميشگي را ندارند. چلسي هم دچار شوك شده و پس از درخشش عجيب اوايل فصل حالا با بحران داخلي دست‌وپنجه نرم مي‌كند. از يك‌سو آنها بهاي از دست دادن بازيكنان با تجربه‌اي چون بالاك، كارواليو و بلتي را مي‌پردازند و از سوي ديگرمصدوميت چند بازيكن كليدي از جمله جان تري، لمپارد و دروگبا توان اين تيم را كاهش داده است. دركنار اينها اخراج ري ويلكينز و نارضايتي كارلو آنچلوتي از شرايط موجود در مديريت باشگاه بر مشكلات تيم دامن زد و چلسي مي‌رود تا نيم‌فصل اول را با عدم حضور در بين 4 تيم اول پشت سر بگذارد. در چلسي تنها پيتر چك و اشلي كول در شرايط فصل قبل ظاهر شده‌اند و منچستر هم در خط دفاع فقط نمانيا ويديچ را با شرايط فصول‌ گذشته دارد و 2 بازيكن مياني خط دفاعي آرسنال هم ضعيف‌ترين زوج فصل‌هاي اخير هستند. ناني و گرت بيل بهترين چهره‌هاي تيم‌هايشان هستند و براي هر تيمي خطرناكند و سمير نصري به تنهايي خارج از فرم بودن فابرگاس و آرشاوين را جبران كرده است.

چلسي و منچستريونايتد در سال‌هاي اخير بازيكنان مسني داشته‌اند و با توجه به اين‌كه چهره جديدي به آنها اضافه نشده است بايد انتظار داشت در نيمه دوم فصل براي حفظ صدرنشيني احتمالي مشكلات زيادي داشته باشند و در مقابل آرسنال و تاتنهام با در نظر گرفتن بازيكنان جواني كه در تركيب دارند شانس بيشتري براي حضور در بين 4 تيم نهايي دارند. بزرگ‌ترين خطر براي تمامي اين تيم‌ها منچسترسيتي تيم غيرقابل پيش‌بيني روبرتو مانچيني است كه مي‌تواند در هر بازي تهديدي جدي براي اين تيم‌ها باشد.

اكبر هاشمي رفسنجاني ، رئيس وقت مجلس شوراي اسلامي كه در سال‌هاي جنگ با حكم امام (ره) فرماندهي جنگ را به عهده داشت، از جمله كساني است كه با انتشار بخش‌هايي از خاطراتش از دوران جنگ، اقدام به گشودن برخي زواياي ناگفته اين جنگ 8 ساله كرده است.

برخي فرماندهان نظامي از جمله محسن رضايي، سرلشگر فيروزآبادي و دريابان شمخاني كه در دوران دفاع مقدس نقش موثري را در هدايت و برنامه‌هاي طراحي شده به عهده داشتند نيز گفته‌ها و ناگفته‌هايي را از اين دوران بيان داشته‌اند و حتي اقدام به نامه‌نگاري در اين خصوص كرده‌اند. اما در شرايطي كه هرازگاهي فرمانده يا مسوولي اعلام مي‌كند هنوز ناگفته‌هايي از جنگ بر كتاب اين دفاع مقدس نانوشته باقي مانده و بايد حق آن ادا شود، ديگر فرماندهان جنگ در پاسخ به آنان تاكيد دارند كه اگر هم ناگفته‌اي وجود دارد در حوزه خودي‌ها و در عالي‌ترين سطوح كشور است اما اندازه آن به ميزاني نيست كه چيز زيادي از آن باقي مانده باشد.

محسن رضايي به عنوان فرمانده كل سپاه پاسداران در دوران دفاع مقدس بارها در مصاحبه‌هايي اعلام كرده كه ناگفته‌هايي از جنگ هنوز به صورت نانوشته باقي مانده است كه بايد جعبه سياه آن روزي گشوده شود، اما همين فرمانده اخيرا اعلام كرده اسناد به تنهايي نمي‌توانند سوالات را جواب دهند و اين تحليل است كه با كمك اسناد سوالات و ابهامات جنگ را مي‌تواند پاسخ دهد.

رضايي دوشنبه گذشته نامه خود را به مرحوم حاج سيداحمد خميني كه به تاريخ 29‌/‌2‌/‌1366 و پس از استعفا از فرماندهي كل سپاه نوشته شده، در پايگاه اطلاع‌رساني‌اش منتشر كرد تا شايد ناگفته‌اي از جنگ بازگو شود. او در اين نامه بصراحت نوشته بود كه «اكنون علي‌رغم مقاومت‌هاي زياد در مقابل مشكلات و نارسايي‌هاي ميدان نبرد (كه عمدتا ناشي از افراد و عوامل داخلي جامعه و مسوولان كشور بوده‌اند)، مجبور به استعفا از مسووليت سپاه پاسداران انقلاب اسلامي شده‌ام.»

محسن رضايي 23 سال پس از نگارش اين نامه، در گفتگو با خبرنگار پايگاه اطلاع‌رساني خود مي‌گويد: «من در نامه خود به حضرت امام (ره) كه متن كامل آن بزودي و براي نخستين بار در كتاب «پايان جنگ» ـ كه در حال تدوين نهايي آن هستم و بزودي منتشر مي‌شود ـ آورده خواهد شد، هشدار داده بودم كه اگر فكري براي برطرف كردن اين مشكلات نشود و كل كشور در حمايت از جبهه‌ها و جنگ بسيج نشود، عراق با درك اين ضعف‌ها و محدوديت‌هاي ما، بزودي به حملات جديد و گسترده‌اي در تمامي جبهه‌ها دست خواهد زد كه در نتيجه آن، ما ضربات سختي مي‌خوريم و تاكيد كرده بودم اگر در اين جهت كاري نشود، آسيب‌هاي جدي به كشور وارد خواهد آمد كه متاسفانه اين پيش‌بيني‌ها درست از آب درآمد و حملات ارتش بعث به مواضع ما صورت گرفت.»

سرلشكر فيروزآبادي نيز با هشدار نسبت به نفوذ برخي ديدگاه‌هاي انحرافي و تحليل‌هاي غلط از جنگ تحميلي گفت: ناظران و كنترل‌كنندگان بايد هميشه مراقب باشند كه به روح اصلي دفاع مقدس و فرماندهان و رزمندگان آسيب نرسد.

فيروزآبادي در همايش بزرگ موزه انقلاب و دفاع مقدس گفته بود ما نبايد به كليت جنگ بپردازيم و از اجزاي آن غفلت كنيم.

وي با تشريح مراحل مختلف جنگ 8 ساله تحميلي، به مقطع اعلام آتش‌بس بين ايران و عراق اشاره کرد و گفت: شيريني پيروزي ملت ايران بايد با پذيرش قطعنامه حس مي‌شد، اما کساني که مي‌خواستند از جنگ براي رسيدن به قدرت بهره‌برداري کنند، نگذاشتند.

سرلشکر فيروزآبادي از دوران رياست جمهوري بني‌صدر به عنوان بلا ياد کرد و افزود: در 165 روز فرماندهي رياست جمهوري بني‌صدر مردم ايران دچار عذاب بودند.

رئيس ستاد کل نيروهاي مسلح با انتقاد از برخي سخنان انحرافي در مورد چگونگي پايان جنگ و ايجاد شبهه در اذهان ملت ايران، تاکيد کرد: امام خميني براي پذيرش توقف جنگ عاقلانه‌ترين تصميم را گرفتند و نتيجه مطالعات کارشناسان آن روز را پذيرفتند و پايان جنگ را اعلام کردند، اما بحث نوشيدن جام زهر به خاطر بسته شدن اين دانشگاه بود.

سردار حسين علايي از فرماندهان سپاه پاسداران در طول جنگ تحميلي با بيان ناگفته‌هايش از جنگ عقيده دارد كه نتيجه پذيرش قطعنامه، سقوط صدام بود كه البته امام (ره)‌ مي‌خواستند اين نتيجه در جنگي كه عراق عليه ايران آغاز كرد حاصل شود، اما نشد و در واقع ايشان با تدبير و با خاتمه دادن به جنگ اين نتيجه را به دست آوردند.

محمد كرمي‌راد، فرمانده لشكر 11 اميرالمومنين در دوران دفاع مقدس كه هم‌اكنون نمايندگي مردم كرمانشاه در مجلس شوراي اسلامي را برعهده دارد نيز در گفتگو با «جام‌جم» درخصوص ناگفته‌هاي جنگ و اين كه آيا هنوز مسائلي باقي مانده كه بايد ادا شود تاكيد كرد كه ناگفته‌هاي زيادي از جنگ باقي است كه هنوز بازگو و نوشته نشده است كه چنانچه ناگفته‌هاي فرماندهان جنگ كه تاريخ شفاهي دوران دفاع مقدس هستند تهيه و به رشته تحرير درآيد خيلي از مسائل از زواياي مختلف انعكاس پيدا خواهد كرد.

وي با اشاره به اين كه اواخر جنگ بايد راهبردهاي نظامي پيش گرفته مي‌شد، خاطرنشان كرد كه جنگ در اواخر به صورت سياسي هدايت شد و دولت نتوانست تمام امكانات خود را به كار گيرد.

اين فرمانده جنگ با اشاره به نقش برخي فرماندهان جنگ كه رفتارشان رنگ و بوي سياسي گرفته بود، گفت: البته برخي حرف‌ها را نمي‌شود بيان كرد، چون كساني در دولت وقت، اعلام مي‌كردند كه شعار جنگ جنگ تا پيروزي بايد محو شود در حالي كه رزمندگان ما به اين شعار عقيده داشتند و حتي امام (ره)‌ شعار جنگ جنگ تا رفع فتنه در جهان را مطرح مي‌كردند.

به هر حال وقتي شعار دولتمردان ما اين بود و تصميم گرفتند كه به سپاه و بسيج كمك نكنند، جنگ با خون دل رزمندگان اداره شد و به همين دليل ديديم كه وقتي امام قطعنامه را قبول كردند و جام زهر را نوشيدند، به جاي اشك خون گريه كردند.

عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي گفت: به هر حال سياسيون، جنگ را به نحوي پايان دادند و ما مي‌بينيم در نامه‌هايي كه به هم مي‌دهند، اقدام به افشاگري عليه يكديگر مي‌كنند.

حسين سبحاني‌نيا، عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس و نماينده مردم نيشابور نيز با اشاره به اين كه البته در بحث دفاع مقدس و دوران آن مسائل مختلفي بيان شده و به تشريح ابعاد جنگ پرداخته شده، تاكيد كرد آنچه گفته شده تمام مسائل دفاع مقدس و جنگ نيست و حتما ناگفته‌هايي وجود دارد كه در زمان خودش بايد از ناحيه دست‌اندركاران اين دوران و كساني كه به صورت غيرمستقيم و مستقيم در اين مساله دخالت داشتند، مطرح شود.

وي در گفتگو با «جام‌جم» خاطرنشان كرد كه معتقد است بسياري از مسائل كه جزو ناگفته‌هاي دفاع مقدس است و شامل شرايط جبهه‌هاي ايران در مقابل جبهه كفر، مسائل مربوط به تدارك جنگ و نيازهاي عمومي و افرادي كه نقش مهمي براي پايان جنگ داشتند، بايد به مرور بازگو شود.

سبحاني‌نيا با اشاره به اين كه البته برخي مسائل امكان دارد محرمانه باشد، تاكيد كرد كه پس از پايان زمان لازم به هر حال اسناد بايد علني شود.

غلامرضا كرمي، نماينده كرمان و ديگر عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي كه در دوران دفاع مقدس، جانشيني فرمانده لشكر 41 ثارالله در جبهه‌هاي جنوب را به عهده داشته نيز تاكيد دارد كه هر كار بزرگي، مسائل و ناگفته‌هايي را به همراه دارد كه زمان بازگويي آن به تشخيص كساني برمي‌گردد كه مسووليت اصلي جنگ را به عهده داشتند.

وي تاكيد كرد كه هنوز از سوي مسوولان جنگ، نكات و ناگفته‌هايي از تصميمات، موفقيت‌ها يا شكست‌ها وجود دارد؛ اما بايد ديد چه زماني مطرح شود.

وي با اشاره به اين كه در ميان توده‌هاي رزمندگان نيز ناگفته‌هايي وجود دارد، تاكيد كرد، كساني كه تاريخ جنگ را مي‌نويسند بايد در مورد اين ناگفته‌ها، دقت و تحقيق بيشتري كنند.

كاظم جلالي، مخبر كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس نيز درخصوص ناگفته‌هاي باقيمانده از جنگ هم عقيده دارد كه هنوز ناگفته‌هاي زيادي از جنگ وجود دارد كه بخش‌هايي از‌ آن مربوط به مسائل معنوي و بخش‌هايي مربوط به مسائل سياسي جنگ است.

نماينده شاهرود تاكيد كرد؛ به نظر مي‌رسد كه درخصوص نكات مربوط به آغاز و پايان جنگ، نكات بسياري وجود دارد كه به مرور زمان بايد مطرح شود؛ اما كساني كه ادعا مي‌كنند ناگفته‌هايي وجود دارد، بايد آن را بتدريج بيان كنند و نبايد از آن به عنوان ابزار سياسي استفاده كنند.

‌ فاطمه اميري
گروه سياسي ‌

يك شب چند نفر از آباداني‌ها را دورهم جمع كردم و تا ساعت‌ها با آنها درباره جنگ و مخصوصا آبادان حرف زدم. هر كدامشان يك سينه سخن داشتند و چقدر شنيدني! كلي هم درباره درياقلي سوراني حرف زديم و زواياي نامكشوف ديگري از اين مرد برايم روشن شد. ماجراهايي كه در هيچ كتاب، مجله و برنامه تلويزيوني جايي ندارد و فقط در جمع خودماني بر و بچه‌هاي آبادان، آن هم ساعت 2 نيمه‌شب زير آسمان پرستاره مي‌توان شنيد.

يكي از اين آباداني‌هاي خونگرم غلامرضا نوروزي بود. مردي كه ديگر موهايش سپيد شده است. روزگار رخت زندگي رزمنده آباداني را به تهران افكنده و او همچون ماهي قرمزي است در بياباني بي‌پايان! غربت و تنهايي ميان كلماتش موج مي‌زند و من كه مانند او طعم اين تلخي را مي‌دانم، چه خوب پاي حرف‌هايش نشستم و تو چه مي‌داني چه لذتي دارد نيمه شب پاي حرف‌هاي رزمنده‌اي گمنام از خاك داغ جنوب بنشيني... اين هم خاطره‌اي كوتاه از آن بزم شبانه! يكي از آن خاطرات اين بود.

ارامنه در آبادان كليسا داشتند. يك مدرسه هم به نام ادب در همين محوطه كليسا بود كه بچه‌هايشان آنجا درس مي‌خواندند. مسجد موسي ابن جعفر معروف به مسجد بهبهاني‌ها هم چسبيده به كليسا بود؛ ديوار به ديوار.

جنگ كه شد با اجازه اسقف‌ها، كليسا شد مقر آموزش رزمنده‌ها. چون دو طبقه و محكم بود و فضاي بزرگ و خوبي داشت. بسيجي‌ها گاهي مي‌رفتند سراغ پيانوي كليسا و صدايش را در مي‌آوردند. گفته بودند فقط به مجسمه‌ها دست نزنيد كه بچه‌ها هم رعايت مي‌كردند. منصور دانش‌آموز راهنمايي بود؛ با قدي كوتاه و موهايي بور. هر وقت مي‌خواست حرف بزند مي‌گفت؛ آقا اجازه! بين بچه‌ها معروف شد به آقا اجازه. گذاشتيمش نگهبان كليسا.

خيلي ناراحت بود و مي‌خواست برود خط. ام ـ يك داشت. اندازه قدش. آن روز شهر را زير توپ گرفته بودند. براي كاري از كليسا رفتم بيرون. خيلي دور نشده بودم كه ديدم اطراف مقر را زدند. با موتور بودم. سريع برگشتم. عصر بود. چند آمبولانس هم آمده بودند. همه جمع شده بودند.

منصور روي زمين افتاده بود. تركش سرش را شكافته بود و خونش روي زمين روان بود. كتاب و صندلي‌اي هم كه روي آن نشسته بود خوني بود. كتاب تن‌تن را داشت مي‌خواند. كم‌كم پدر پيرش هم رسيد. 20 نفري شديم. رفتيم براي تدفينش. همين‌جور شهر را مي‌زدند. با مكافات و در غربت دفنش كرديم.