همزمان با درگيري معترضان ضد دولتي در پايتخت آلباني سه تن به ضرب گلوله كشته شدند.

به گزارش ايسنا، در همين حال نخست وزير آلباني مخالفان را به تلاش براي به راه انداختن ناآرامي‌هاي به سبك تونس متهم كرد.

حاميان حزب مخالف سوسياليست كه از پذيرش نتيجه انتخابات سال 2009 امتناع مي‌كنند در مقابل دفتر سالي بريشا، نخست وزير آلباني تجمع كردند و عليه دولت شعارهايي سردادند.

برخي معترضان به سوي پليس سنگ و اشياء مختلف پرتاب كردند و پليس نيز براي متفرق كردن معترضان به سوي آنها گاز اشك آور، گلوله پلاستيكي و رنگي پرتاب كردند. به دليل به آتش كشيده شدن چند خودرو از جمله چند خودروي پليس نيز دود زيادي در آسمان پايتخت آلباني ديده مي‌شد.

نخست وزير آلباني نيز مخالفان را به ايجاد ناآرامي‌هايي به سبك تونس در اين كشور متهم كرد.

رادي راماربو از حزب سوسياليست نيز اعلام كرد كه معترضان تحريك شدند و پليس نيز با آنها به صورت غير حرفه‌اي رفتار كرد.

به گزارش خبرگزاري رويترز اين بدترين خشونت در آلباني از سال 1998 بوده است.

نخست وزير آلباني گفت: حالت فوق‌العاده در آلباني ايجاد نشده است و قرار نيست كه اعلام شود. اما هرگونه خشونت غير قابل تحمل است.

آلودگگا، يك مقام بيمارستان نظامي تيرانا نيز گفت كه سه غير نظامي به ضرب گلوله كشته شدند.

به گفته‌ مقام‌هاي آلباني حدود 33 معترض و 17 پليس زخمي شدند. گفته مي‌شود كه شرايط جسماني يك غير نظامي و يك پليس وخيم بوده است.

گفته مي‌شود حدود 20 هزار معترض در اين تظاهرات شركت كردند.

رئيس جمهور آلباني نيز گفت: خواستار آرامش هستيم آلباني به مردم براي التيام زخمهاي گذشته‌اش نياز دارد نه اينكه بار ديگر با مشكلات مواجه شود.

سرانجام پس از سه ساعت درگيري، پليس توانست تجمع معترضان را متوقف كند و كنترل تظاهرات را به دست گيرد.

سوسياليست‌ها پس از امتناع از پذيرش نتايج انتخابات پارلماني ژوئيه 2009 خواستار برگزاري انتخابات جديد شده بودند. آمريكا و اتحاديه اروپا نيز خواستار حفظ آرامش در آلباني شدند.

سخنگوي وزارت خارجه آمريكا بدنبال برگزاري 2 دوره مذاكرات ميان ايران و گروه 1+5 در استانبول بر تمايل آمريكا براي مذاكره با ايران تأكيد كرد.

به گزارش فارس به نقل از روزنامه صهيونيستي "هاآرتص "، "فيليپ كرولي سخنگوي وزارت خارجه آمريكا پس از برگزاري گفت‌وگوهاي روز گذشته ميان ايران و نمايندگان گروه 1+5 در استانبول اعلام كرد: ما خواستار تعامل با ايران هستيم، اما كاملا واقع‌بينانه عمل مي‌كنيم.

سخنگوي وزارت خارجه آمريكا گفت: ما كاملا آماده هستيم تا با ايران ديداري را برگزار كنيم، اما اينكه چنين اتفاقي در روند اين مذاكرات مي‌افتد يا خير بايد منتظر بمانيم و شاهد نتيجه باشيم.

فيليپ كرولي تاكيد كرد: ما مايليم تا با ايران وارد تعامل شويم و حضور ما در استانبول نيز نشان‌دهنده همين تمايل است.

*درخواست اشتون از جليلي براي ديدار دوجانبه با برنز

روزنامه "تايمز " هند نيز در گزارشي خبر داد: منابع ديپلماتيك مرتبط با گفت‌وگوهاي ايران و 1+5 در استانبول اعلام كرده اند كه "كاترين اشتون " رئيس سياست خارجه آمريكا روز گذشته به "سعيد جليلي " دبير شوراي عالي امنيت ملي ايران پيشنهاد كرد تا با "ويليام برنز " معاون وزير امورخارجه آمريكا در امور سياسي كه در رأس هيئت آمريكايي در نشست استانبول شركت مي‌كند، نشست دوجانبه‌اي را برگزار كند.

انديشكده آمريكايي هريتيج در مقاله‌اي به بررسي علل نفرت مردم روسيه از دولت آمريكا پرداخت.

به گزارش فارس، انديشكده هريتيج در مقاله اي به دلايل وجود احساسات ضد‌آمريكايي در ميان مردم روسيه اشاره كرد و نوشت: پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي احساسات ضدآمريكايي در روسيه براي مدت كوتاهي از بين رفت و در دوران يلتسين (1999-1992) آمريكا و ديگر كشورهاي غربي كمك‌هاي مالي و فني زيادي در اختيار روسيه گذاشتند در اقتصاد اين كشور سياست بازار آزاد را پيش گرفتند كه اين تحولات نتايج متفاوتي داشت؛

- تورم بيش از حد اندوخته‌هاي مردم را از بين برد و مردم خصوصي‌سازي را به مثابه دزدي در نظر گرفتند.
- با اين كه روسيه هيچ‌ گاه تبديل به بازار آزاد تمام عيار نشد اما به طور حتم در دهه 90 ارزش‌ها و آرمان‌هاي غربي جاي خود را در اين كشور باز كرد.

* در ابتداي سقوط شوروي احساسات نسبت به آمريكا مثبت بود كه به سرعت اين حس تغيير كرد

در دهه 90، منابع مالي روسيه كمتر از زمان فعلي بود. صدور منابع طبيعي مانند نفت و گاز نهادينه نشده و قيمت كالاها پائين بود. طي سال‌هاي گذار از اقتصاد دولتي به اقتصاد كمونيستي، به ويژه پس از بحران مالي 1998 در آسيا، ملي‌گرايان شوروي بحث‌هايي مبني بر اين كه غرب ذخاير روسيه را به غارت برده، آن را تجزيه كرده و دامنه نفوذش را از بين ببرد را احيا كردند.
هنگام سقوط كمونيسم احساسات عمومي مردم نسبت به آمريكا اغلب مثبت بود، اما خيلي زود شرمساري، احساس گناه و نوستالژي گذشته جايگزين آن شد.

* مردم توصيه هاي نادرست كارشناسان آمريكايي را دليل فشارهاي اقتصادي مي دانستند

در اواخر دوره رياست‌جمهوري يلتسين ميزان محبوبيت وي بين مردم يك رقمي شده و همراه با آن ديد مثبتي كه بسياري از روس‌ها نسبت به روابط آمريكا و روسيه داشتند نيز از بين رفت. اكثريت مردم معتقد بودند اصلاحات اقتصادي دارايي آنها را به يغما برده و احساس فريب‌خوردگي مي‌كردند و مقامات فاسد و نالايق مشكلات را ناشي از توصيه‌هاي نادرست كارشناسان آمريكايي كه حقوق آنها را دولت آمريكا و بانك جهاني پرداخت مي‌كرد مي‌دانستند.

* برخي از مردم روسيه سازمان‌هاي اطلاعاتي آمريكا را باعث بدبختي خود مي دانستند

ديگراني هم بودند كه سازمان جاسوسي سيا و عوامل نفوذي آن، ميخائيل گورباچف و الكساندر ياكولف، دبيركل كميته مركزي ايدئولوژي حزب كمونيست شوروي (به عنوان پدران ايدئولوژيك فضاي باز سياسي و بازسازي) را مسبب فروپاشي شوروي مي‌دانستند.
اين ديدگاه كه اصلاحات اقتصادي ملهم از غرب و وام‌هاي موسسات مالي كشورهاي غربي طي تلاشي عامدانه براي تضعيف كشور و دسترسي به منابع طبيعي آن به روسيه تحميل شدند، پس از به قدرت رسيدن ولاديمير پوتين شدت و قوت گرفت.

* احساسات ضدآمريكايي باعث اتحاد كشورها عليه آمريكا شده است

در داخل روسيه، از آمريكا به دليل اقداماتش در قبال اين كشور به عنوان دشمن ياد مي‌شود. براي مثال كرملين سياست‌هاي خيانت‌آميز و فريبكارانه آمريكا را مسبب بحران اقتصادي فعلي، كه بيشتر از كشورهاي ديگر روي روسيه تأثير گذاشته است مي‌داند.
به همين صورت در سياست خارجي نيز از ضدآمريكاگرايي براي متحد كردن كشورها عليه دشمن مشترك و ايجاد جهاني چندقطبي استفاده مي‌شود كه در آن روسيه، چين، هندوستان و كشورهاي اقتدارگرا مانند ايران و ونزوئلا دامنه نفوذ آمريكا را محدود مي‌كنند.

* پوتين: ما هر روز بيش از پيش شاهد ناديده گرفتن قوانين بين المللي توسط آمريكا هستيم

مفهوم جهان چندقطبي را چندين سال پيش يووگني پريماكوف رهبر مكتب اروپا-آسياگرايي در سياست خارجي، وزير امور خارجه و نخست‌وزير بوريس يلتسين تدوين كرد.
در سياست‌هاي رسانه‌هاي خارجي و داخلي روسيه از بلاغت ضدآمريكايي استفاده مي‌شود؛ اين مسئله پس از سخنراني پوتين در كنفرانس امنيت مونيخ در سال 2007 كاملاً آشكار شد.
در اين سخنراني پوتين گفت: ما هر روز بيشتر شاهد ناديده گرفتن قوانين بين‌المللي و كم شدن ارزش آنها هستيم . يك كشور، و البته بيش از همه آمريكا، از هر جهت از مرزهاي ملي خود پا فراتر گذاشته است.
اين سخنراني رويه اظهارات بسياري از مفسران و سخنگويان مورد تأئيد كرملين در رسانه‌ها را تعيين كرد.

* خودمحوري مالي منادي پايان رهبري اقتصادي آمريكا در جهان است

پس از تشديد بحران مالي جهاني رهبران ملي روسيه آمريكا را مسبب اين فاجعه دانستند. براي مثال ديميتري ميدويديف رئيس‌جمهور روسيه گفت بحران بواسطه خودمحوري مالي بعضي كشورها ايجاد شده و منادي پايان رهبري اقتصادي آمريكا در جهان است. رسانه‌هاي روسيه نيز اين ديدگاه را در مطالب خود منعكس كردند.

* انزجار افكار عمومي روسيه از دولت آمريكا

سنجش افكار عمومي نشان مي‌دهد ديدگاه‌هاي منفي نسبت به آمريكا كه توسط رهبران روسيه ترويج مي‌شود و سختي‌هاي دوره گذار دهه 1990 تأثير خود را گذاشته‌اند. طبق نظرسنجي انجام شده توسط بنياد "pew " در سال 2009، 62 درصد از مردم روسيه دخالت و تأثير آمريكا را منفي و نامطلوب ارزيابي كردند و 15 درصد نيز آن را مفيد مي‌دانند.
همين‌ طور طبق نظرسنجي "بي‌بي‌سي " 65 درصد از مردم نظر منفي، 7 درصد نظر مثبت داشته و 28 درصد هم نظر خاصي ندارند.

معاون رئيس جمهور آمريكا گفت: گمان مي‌كنم تهاجم سال 2003 به عراق در زمان دولت جرج بوش كار درستي نبود.

به گزارش ايسنا ‌به نقل از صداي روسيه، جو بايدن، معاون باراك اوباما، رئيس جمهور آمريكا طي سخنراني خود در نشست سالانه قانونگذاران دموكرات در واشنگتن اذعان كرد كه واشنگتن تصميم حمله به عراق در سال 2003 را بازبيني خواهد كرد.

از سوي ديگر خبرگزاري فرانسه، اعلام كرد: جو بايدن گفت كه عراق و نهادهاي سياسي آن دست كم يك فرصت برابر دارند كه از آشوب‌هاي سياسي اخير به نحوي مطلوب خارج شوند.

بايدن در جمع قانون‌گذاران دموكرات تصريح كرد‌ كه اگر مي‌توانست تاريخ را به عقب بازگرداند، اين احتمال وجود داشت كه دولت جرج بوش، رئيس جمهور وقت آمريكا عليه صدام ، ديكتاتور سابق عراق وارد جنگ نمي‌شد.

وي خاطرنشان كرد: ماهها ناآرامي و تنش در عراق در پي انتخابات نافرجام ماه مارس نشان داده است كه سياستهاي صادقانه در مواجه با زندگي نوپاي عراقي‌ها شكست خورده است.

بايدن با اشاره به اينكه دولت جديد عراق تلاش مي‌كند، سيستم جديد را حفظ كند، اظهار كرد: اميدوارم منابع غني عراق به اين كشور كمك كند تا به آساني امنيت و سرمايه‌گذاري خود را تامين مالي كنند.

وي افزود: زماني كه نهادهاي غير نظامي ديگر به حمايت ما احتياجي نداشتند كه اين امر تاكنون محقق نشده است، دست كم يك فرصت برابر وجود دارد كه عراق به نحو مطلوبي موفق شود.

بايدن كه پس از نشست سنا در سال 2002 به حمله به عراق راي مثبت داد، همچنين اظهار كرد كه سالها حمام خون و درد و رنج در عراق بسيار پرهزينه بوده و شايد نبايد هرگز اتفاق مي‌افتاد.

وي افزود: آيا اين جنگ ارزش كشته شدن 4 هزار و 439 سرباز را داشت؟ آيا ارزش آن 32 هزار زخمي و 16 هزار تن بود كه تا پايان عمر خود نيازمند مراقبتهاي پزشكي هستند؟

وي تصريح كرد: تنها تاريخ جوابگوي اين پرسش‌ها خواهد بود. اما من به شما مي‌گويم كه اگر به گذشته باز مي‌گشتيم شايد دوباره آن را تكرار نمي‌كرديم.

وي تاكيد كرد: به هر حال ما اين كار را نكرده‌ايم، كاري كه ما دنبال كرديم آغازگرش دولت بوش بود.

بايدن گفت كه وي و اوباما درباره‌ تعهد خود براي خروج نيروهاي آمريكايي از عراق به خوبي عمل خواهند كرد. نيروهاي آمريكايي ماموريت‌هاي جنگي خود را در عراق در اوت سال گذشته به پايان رساندند، اما هنوز حدود 50 هزار سرباز آمريكايي در آنجا باقي مانده‌اند و قرار است تمامي آنها تا پايان سال 2011 از عراق خارج شوند.

پرويز مشرف، رئيس جمهور سابق پاكستان دولت كنوني كشورش را ناكارآمد خواند و گفت كه بن لادن در مناطق قبيله‌اي شرق افغانستان و تحت حفاظت طالبان است.

به گزارش ايسنا، پرويز مشرف، رئيس جمهور سابق پاكستان حدود 9 سال اولين حكومت نظامي اين كشور را هدايت كرد اما در سال 2008 تحت فشار قرار گرفت و از پاكستان خارج شد.

مشرف اكنون قصد دارد به عرصه سياسي كشورش بازگردد. وي در مصاحبه با روزنامه گلوب اند ميل به بيان ديدگاه‌هايش در مورد شرايط پاكستان و موضوع بازگشت به زادگاهش پرداخت.

سوال: شما بخشي از روند جستجو براي يافتن اسامه بن لادن بوديد، بن لادن كجاست؟

مشرف: نمي‌دانم. اين سوء تعبير وجود دارد كه كل ارتش براي دستگيري بن لادن مستقر شده‌اند كه درست نيست. موضوع اين است كه ارتش در هر جايي كه افراطيون حضور دارند، مستقر هستند. اما با مشاهده فيلمي از او فكر مي‌كنم مي‌تواند در منطقه باجور و ايالت كونار در شرق افغانستان تحت حفاظت طالبان باشد.

شرايط امروز پاكستان را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟

شرايط بدي است. مردم ناراضي نگران و مايوس هستند.اين نتيجه عملكرد يك دولت ناكارآمد است.

از زماني كه شما پاكستان را ترك كرديد، اوضاع بدتر شده است؟

مطمئنا. 400 درصد. ظرف دو سال اقتصاد پاكستان فرو پاشيده و رفاه مردم نيز نابود شده است. اقلام مهم و ضروري براي فقرا چهار برابر گران‌تر شده‌اند. بنابر اين فقر وجود دارد، شغل كمتر است و كارخانجات تعطيل شده‌اند.

آيا مسئوليت اين نوع شرايط مصيبت‌بار در پاكستان را شما مي‌پذيريد؟

خير. در سال 2008 تا زماني كه در قدرت بودم شرايط اجتماعي – اقتصادي مساعد بود. بله در موضوع نظم و قانون مشكلاتي وجود داشت اما افراطي‌گري‌هاي طالبان تا اين حد نبود.

آيا ترور اخير سلمان تاثير، فرماندار پنجاب پايان روند شكيبايي و ليبراليسم است؟

آنچه روي داد يك اتفاق وحشتناك بود. عوامل زيادي در روي دادن اين اتفاق دخيل بوده است. فرماندار پنجاب قانون هتك حرمت به مقدسات را قانون سياه توصيف كرد كه نبايد اين اقدام را انجام مي‌داد.

آيا يك دموكراسي باثبات غير ممكن است؟

آنچه لازم است يك حزب سياسي و رهبري كه بتواند اين روند دموكراتيك را در حرف و عمل متحد كند؛ اتحاد ميان مردم، ارتش و بروكراسي. هر كس بتواند اين سه عامل را در حرف و عمل متحد كند، فكر مي‌كنم مي‌تواند دموكراسي را در پاكستان ايجاد كند.

آيا پاكستان اين چنين رهبري داشته است؟

شما مرا دموكراتيك نخواهيد خواند. من يك نظامي بودم. اما به صورت دموكراتيك انتخاب شدم. اكنون وارد صحنه سياست شده‌ام و اميد‌هاي بسياري دارم.

چرا از پاكستان دور بوده‌ايد: ‌از ترس اين كه با اتهام‌هايتان در دادگاه مواجه شويد يا نگران جانتان بوديد؟

شما به درستي به اين دو دليل اشاره كرديد. اما در حال حاضر هيچ اقدامي عليه من وجود ندارد.

شما به ارتكاب اشتباهات اعتراف مي‌كنيد؟

به پاكستان برويد و از هر شهروند اين كشور بپرسيد كه آيا مرا به ياد مي‌آورند؟ اين جواب سوال را به دست آوريد. بله من بايد به پاكستان برگردم. مردم پاكستان از من مي‌خواهند به كشورم بازگردم چون آنها در حال رنج كشيدن هستند.

تاكنون چند مرتبه از تلاشها براي ترور جان سالم به در برده‌ايد. اين شبيه چيست؟

اين گونه نيست كه صبح از خواب بيدار شوم و فكر كنم كه آيا قصد دارم زندگي كنم يا خير. به مقصدي كه انتخاب كردم اعتقاد دارم. فكر مي‌كنم نبايد تصور كرد كه در هر جايي افرادي قصد انجام اقداماتي عليه شما را دارند. من آزادانه به هر جايي كه بخواهم مي‌روم.

اما دو محافظ امنيتي اكنون پشت در منزل شما ايستاده‌اند.

البته اين بدان معنا نيست كه من نگران هستم.

چه زماني به پاكستان باز مي‌گرديد؟

انتظار يك استقبال خوب را دارم. فقط آن زمان است كه خواهم رفت.

چه اقداماتي بايد انجام شود تا پاكستان از اين بحران خارج شود؟

مشكل اصلي كسري بودجه پاكستان و تعادل كسري پرداختي است. در سال 1999 نيز با شرايط وخيم‌تر از اين نوع شرايط مواجه بوديم اما توانستيم بر آن غلبه كنيم.

آيا شما از اين كه نيروهاي كانادايي فعاليت‌هاي نظامي شان را در افغانستان به پايان مي‌رسانند و از افغانستان خارج مي‌شوند ناراحت هستيد؟

بله فكر مي‌كنم نبايد بدون اينكه شرايط افغانستان را با ثبات كرد از اين كشور خارج شد.

مقام‌هاي عربستان سعودي گفته اند يک شهروند اين کشور که خود را در استان جنوبي جازان آتش زده بود، جان خود را از دست داده است.

اين مرد سعودي شصت سال داشت و مقام‌هاي دولت عربستان اعلام كرده اند در حال تحقيق در اين مورد هستند که اين مرد چرا خود را آتش زده بود.

گزارش رسانه هاي سعودي حاکي از آن است که اين مرد سعودي، با بنزين خود را آتش زده و در بيمارستان به علت شدت جراحات جان خود را از دست داده است.

اخيرا چندين مورد پديده خودسوزي در کشورهاي عربي ديده شده است. افرادي که خود را آتش زده اند، از اقدام محمد بو عزيزي، جوان تونسي پيروي کرده اند که با آتش زدن خود، جرقه ناآرامي هاي تونس را زد.

محمد بوعزيزي، يک فارغ التحصيل بيکار 26 ساله در تونس به دليل آن که نتوانسته بود کاري پيدا کند، به عنوان يك دستفروش ميوه و سبزيجات مي فروخت.

پليس در ماه دسامبر سال پيش چرخ دستفروشي او را ضبط کرد . در پي اين اقدام پليس، محمد بو عزيزي با ريختن بنزين، خود را به آتش کشيد.

اخيرا شيخ عبدالعزيز آل شيخ، مفتي اعظم عربستان خودکشي از طريق خودسوزي را محکوم کرده است.

بي بي سي

انقلاب مردمي تونس كه به براندازي نظام ديكتاتوري اين كشور منجر شد، پس لرزه‌هايي را در ديگر كشورهاي عربي و آفريقايي به همراه داشت و موجب شد تا تمامي حكومت‌هاي ديكتاتوري و فاسدي كه سال‌ها خود را به ملت‌هايشان تحميل كرده بودند، احساس خطر كرده و به تكاپو بيفتند. كساني كه سالها سكان نظام ديكتاتوري را در دست داشته و تصور نمي‌كردند روزي اركان قدرت در كشورهايشان با خشم ملت به لرزه بيفتد، اين روزها حتي شبي را از بيم انتفاضه و قيام مردمي آرام و بي‌دغدغه به صبح نمي‌رسانند.

به گزارش ايسنا، عبدالباري عطوان، مدير مسئول روزنامه فرامنطقه‌اي القدس العربي در تحليلي تحت عنوان "تونس و درس فرار امن" مي‌نويسد:

« بسياري از رهبران عرب كه پيگير تحولات تونس به ويژه پس از انقلاب مردمي در اين كشور بودند، اكنون شب و روز براي شكست اين انقلاب دعا كرده و بر تداوم ناامني و افزايش بحران امنيتي در آن حساب باز كرده‌اند، تا به اين ترتيب از دوام حكومت‌هايشان اطمينان حاصل كنند.

اكثريت نظام‌هاي عربي پس از تغيير نظام در عراق از بحران امنيتي اين كشور استفاده نموده و با يك تير دو نشان زدند؛ اول اين كه شب و روز به ملت‌هايشان يادآور شوند ثباتي كه سيستم‌هاي حاكم با وجود ديكتاتور بودنشان محقق مي‌سازند، هزار بار بهتر است و دوم تاكيد اين امر به هم‌پيمان آمريكايي‌شان كه جايگزين اين نظام‌ها، تنش، خشونت، انفجار و افزايش نفوذ گروه‌هاي بنيادگراي تندرو است. اما انقلاب مردم تونس اين ادعا‌هاي بي‌پايه و اساس را رسوا نمود و تاكيد كرد كه امكان تغيير سيستم‌هاي ديكتاتوري فاسد از داخل جوامع و از طريق انقلاب‌هاي مردمي مسالمت‌آميز ممكن است.

درست است كه تونس ويژگي‌ خاص خود را دارد و با ديگر جوامع عربي از نظر وجود طبقه متوسط، سازمان مدني ريشه‌دار و سطح آموزشي تفاوت دارد، اما اين مساله نيز صحت دارد كه تمام دلايل و عللي كه مردم تونس را به انقلاب واداشت، در ديگر كشورهاي عربي نيز وجود دارد.

بحث ما فقط فقر، بيكاري، گرسنگي و نامناسب بودن اوضاع معيشتي نيست، بلكه فساد، چپاول ثروت‌ها، نبود‌ عدالت اجتماعي و آزادي‌هاي فردي و احترام به حقوق بشر نيز هست.

از نظر ما مهمترين مساله‌اي كه مردم تونس با انقلاب خود به اثبات رساندند، شكاف آشكار بين سازمان‌هاي علني و محرمانه امنيتي و ارتش و نيروهاي آن است. كاملا آشكار است كه سازمان امنيتي جانب رئيس جمهور و ديكتاتوري سركوبگر آن را گرفت اما ارتش از مردم جانبداري كرده و هرگز از تفنگ‌هايش براي حفظ نظام و تداوم آن استفاده نكرد.

زين العابدين بن علي، رئيس جمهور تونس همواره بر سازمان امنيتي‌اش حساب مي‌كرد؛ همان سازماني كه از بطن آن بيرون آمد و به صلابت و وفاداري آن اطمينان داشت. تحولات تونس نيز ثابت كرد كه حساب وي به جا بوده است زيرا اين سيستم امنيتي در هدف قرار دادن معترضان بي‌گناه ترديد به خود راه نداد و 80 تن از آنها را كشت و برخي از نيروهايش پس از آن كه از فرار رهبرشان مطمئن شدند، به شبه نظامياني تبديل شدند كه سعي در ايجاد تنش و رعب و وحشت در مناطق مختلف كشور دارند.

جالب است كه تعداد نيروهاي امنيتي در تونس بيشتر از تعداد نيروهاي امنيتي در فرانسه است، كشوري كه جمعيت آن شش برابر جمعيت تونس است و مهم‌تر اين كه تونس داراي پيشرفته‌ترين ابزارهاي سركوب و شكنجه است؛ ابزارهايي كه در كشورهاي اروپايي يافت نمي‌شود.

جزئيات مربوط به ساعات پاياني حكومت بن علي پيش از فرار وي به عربستان همچنان نامشخص است اما آنچه كه تقريبا مسجل شده اين است كه نيروهاي امنيتي تونس زماني كه 5000 تن مقابل وزارت كشور (برجسته‌ترين ركن سركوبگر در تونس) تظاهرات كردند، نتوانستند از رئيس جمهور خود حمايت كنند. آنها دريافتند كه معترضان تونسي اعم از زن و مرد از گلوله نمي‌ترسند.

در چنين شرايطي بود كه رئيس جمهور به ارتش پناه آورد؛ ارتشي كه طي 20 سال به دليل بي‌اعتمادي عمدا آن را تضعيف نموده و در آموزش و تجهيز آن اهمال كرده بود اما با يك حقيقت دردناك‌ غافلگير شد و آن زماني بود كه فرماندهان ارتش نه تنها از مقابله با تظاهركنندگان سرباز زدند بلكه به وي سه ساعت فرصت دادند تا پيش از بستن حريم هوايي تونس را ترك كند.

مطمئنا بسياري از وزيران كشور عرب مقر دايمي نشست‌هاي سالانه خود را كه در آن گردهم مي‌آمدند و درباره‌ نحوه‌ تبادل اطلاعات در خصوص سركوب ملت‌ها و حفظ حكومت‌هاي ديكتاتوري‌شان بحث و تبادل نظر مي‌كردند، از دست داده‌اند. نمي‌دانيم وزيران كشور عرب مقر نشست‌هاي سالانه خود را پس از تونس به كجا انتقال خواهند داد، هر چند عجيب نيست اگر رياض پايتخت عربستان برجسته‌ترين گزينه براي اين مساله باشد نه فقط به دليل اين كه رئيس بن علي آنجا رابه عنوان پناهگاهي امن برگزيد بلكه به اين دليل كه امير نايف بن عبدالعزيز آل سعود، وزير كشور عربستان و معاون دوم نخست وزير اين كشور پيش كسوت وزيران كشور عرب است زيرا سالهاي مديدي است كه در اين پست فعاليت مي‌كند.

وزيران اطلاع‌رساني عرب نيز يقينا رئيس بن علي را از دست داده‌اند، هر چند كه خاطرات خوبي از وي و تعليمات وي جهت بستن دهان‌ها، شكستن قلم‌ها، افزايش كنترل و ايجاد اختلال در پخش برنامه‌هاي شبكه‌هاي ماهواره‌اي دارند.

نظام بن علي سقوط كرد لذا بايد تمامي توافق‌هايي كه در دوره وي و يا زير نظر وي بين وزيران كشور، فرماندهان امنيتي و حتي وزيران اطلاع‌رساني عرب به امضا رسيد نيز ساقط شود. ما همچنين مي‌خواهيم كه مقر دبير كلي وزيران كشور عرب به موزه سركوب و ابزارهاي آن تبديل شود.

مردم تونس كه همه ما را با صلابت، قدرت و پافشاري‌شان براي براندازي حكومت ديكتاتوري غافلگير كردند، ديگر براي استنشاق هواي آزادي، بيان نظرات و انديشه‌هايشان بدون ترس و بيان فساد مالي اعضاي خانواده‌ حاكمشان نيازي به مهاجرت به فرانسه يا اروپا ندارند.

پيش از انقلاب تونس، بيشتر آرمان‌ها و خواسته‌هاي ما در ممانعت از شيوع آفت موروثي شدن حكومت در كنار ديگر خواسته‌هايمان در خصوص دموكراسي وآزادي، منحصر بود اما پس از انقلاب تونس سرنوشت همه نظام‌هاي موروثي در لبه پرتگاه قرار گرفته است.

آنچه كه ديكتاتور‌هاي عرب را در حال حاضر به خود مشغول ساخته نحوه كسب فرصت و زمان بيشتر براي نجاتشان، خارج نمودن هر چه بيشتر دارايي‌ها از كشورهايشان و حفر تونل‌هاي زيرزميني زير كاخ‌هايشان تا فرودگاه جهت فراهم كردن شرايط مناسب براي فراري امن است.»

برادرمحمد بوعزيزي ، جوان تونسي كه آغازگر انقلاب اين كشور بود،‌ پيشنهاد سرمايه‌داران عرب براي فروش چرخ دستي وي را قبول نكرد.

به گزارش ايسنا، به نوشته روزنامه لبناني السفير، سالم بوعزيزي، برادر محمد بوعزيزي، جواني كه با خودسوزي انقلاب ياسمن تونس را شعله‌ور كرد، گفت كه چرخ دستي محمد كه بر روي آن اقدام به خودسوزي كرده بود، فروشي نيست.

سالم بوعزيزي با بيان اين كه دو تاجر عربستاني و يمني براي خريد چرخ دستي با وي تماس گرفته‌اند، اظهار داشت: سرمايه‌دار يمني 20 هزار دلار براي خريد چرخ دستي فروش ميوه برادرم پيشنهاد داد اما من قبول نكردم.

وي در مورد پيشنهاد سرمايه دار عربستاني نيز تصريح كرد: اجازه ندادم كه هيچ مبلغي را پيشنهاد دهد و همين كه گفت مي‌خواهد چرخ دستي را بخرد، از شدت عصبانيت تلفن را قطع كردم.

برادر محمد بوعزيزي افزود: محال است كه چرخ دستي را بفروشم، همه بدانند كه فروشي نيست و مي‌خواهم آن را به عنوان يادگاري برادرم نگه دارم، اما احتمال دارد روزي اجازه دهم كه آن را به عنوان يك نماد در يكي از ميدان‌ها قرار دهند.

از سوي ديگر، منوبيه بوعزيزي، مادر محمد بوعزيزي، در گفتگو با روزنامه انگليسي اينديپندنت، سران نظام سابق تونس را مسئول خودكشي فرزندش دانست و گفت: پسرم از بانك‌ها و مسئولان خواست كه كمكش كنند و يا اين كه وي را استخدام كنند، اما هيچ كدام به وي توجه نكردند. دولت وي را مجبور به خودكشي كرد چرا كه مسئولان هيچ فرصتي به وي ندادند.

وي با اشاره به اين كه خانواده‌اش فقير هستند و مسئولان گمان مي‌كردند كه اين خانواده هيچ قدرت و تواني ندارد، تصريح كرد: پسرم را از دست دادم، اما هنگامي كه به حوادث و تعداد افرادي كه با نظام بن علي مبارزه كردند نگاه مي‌كنم، به اقدام وي براي خودكشي افتخار مي‌كنم.

ليلي بوعزيزي، خواهر محمد نيز در گفتگو با اينديپندنت با اشاره به اينكه يك پليس زن به محمد سيلي زد، اظهار داشت: مسئولان رفتار بدي با برادرم داشتم و سيلي خوردن از يك زن توهين بزرگي به وي بود.

موج اعتراضات و نارضايتي‌ها، از تونس به کشورهاي اردن و الجزاير نيز سرايت کرده است. هزاران نفر در تظاهرات عمان خواستار برکناري دولت و حل مشکلات معيشتي در اردن شدند. تظاهرات در پايتخت الجزاير نيز ده‌ها زخمي برجاي گذاشت.

هزاران تظاهرکننده در عمان، پايتخت اردن، خواستار برکناري دولت اين کشور شدند. تنها يک هفته پس از سقوط دولت بن‌علي در تونس به نظر مي‌رسد که موج اعتراض‌ها به ديگر کشورهاي منطقه نيز سرايت کرده است.

بخاطر افزايش بيکاري، گراني و مشکلات اقتصادي در اردن در روز جمعه 21 ژانويه هزاران شهروند اردني به نشانه اعتراض به سياست‌هاي دولت به خيابان‌هاي عمان آمدند. رهبران گروه‌هاي اپوزيسيون در اردن اعلام کردند که تا رسيدن به خواسته‌هاي خود دست از اعتراض برنخواهند داشت.

يکي از خواسته‌هاي محوري معترضان کناره‌گيري "سمير الرفاعي"، نخست‌وزير اردن، و تمامي وزيران کابينه وي است. تظاهرکنندگان همچنين مخالف انتصاب نخست‌وزير و دولت از سوي ملک عبدالله دوم، پادشاه اردن شدند. به گفته تظاهرکنندگان انتخاب دولت و نخست‌وزير بايد برعهده پارلمان اين کشور باشد.

در روز يک‌شنبه هفته گذشته 16 ژانويه نيز صدها نفر با بست‌نشيني در برابر پارلمان اين کشور دست به اعتراض زده بودند. دولت اردن براي آرام کردن اوضاع کشور بطور ناگهاني اعلام کرد که 125 ميليون دلار کمک‌هاي يارانه‌اي براي مواد غذايي و سوختي در نظر گرفته است و اين بسته کمکي همچنين براي مقابله با افزايش قيمت‌ها و به منظور اشتغال‌زايي در نظر گرفته شده است. به گفته شوراي اقتصاد اردن يک چهارم مردم اين کشور زير خط فقر زندگي مي‌کنند.

يکي از رهبران اخوان‌المسلمين اردن، گفت: «دولت به مردم دروغ مي‌گويد، آنها از يک‌سوي بهاي برخي کالاها را کاهش مي‌دهند، اما همزمان بر قيمت کالاهاي ديگر مي‌افزايند.» به گفته خبرگزاري‌هاي خارجي، دست‌کم 5 هزار نفر در پايتخت اردن در تظاهرات روز جمعه شرکت داشته‌اند.

تظاهراتي مشابه نيز از شهرهاي ديگر اردن نظير اربيد، زرقا و الکرک گزارش شده است. براساس خبرهاي رسيده، اين اعتراضات اغلب از سوي گروه‌هاي چپ، اتحاديه‌هاي کارگري و اخوان‌المسلمين در اردن سازماندهي شده است.

از آنجا ‌که مطالبات تظاهرکنندگان تنها ابعاد اقتصادي نداشته و خواسته‌هاي سياسي را نيز در برمي‌گيرد، در دربار ملک عبدالله دوم نيز نگراني از اوج‌گيري اعتراضات افزايش يافته است. تظاهرکنندگان اردني شعارهايي نيز به حمايت از مردم تونس سر دادند.

همام سعيد، يکي از رهبران اخوان‌المسلمين اردن، درباره وضعيت اين کشور گفت: «متاسفانه ما نيز با مشکلات مشابه‌اي همچون مردم تونس روبروهستيم. اين مشکلات تونس را به جنبش واداشت، ما نيز بايد به ستم پايان دهيم و آزادي و اراده ملي را از قيد وبندها برهانيم.»

عبدالهادي الفلاحت، نماينده اتحاديه کارگري اردن نيز تصريح کرد که «ما خواهان برکناري دولت و تقسيم عادلانه ثروت هستيم». در هفته گذشته نيز 50 نفر از اعضاي اتحاديه کارگري اردن راه ورودي سفارت تونس در عمان را مسدود کردند.

دهها زخمي در تظاهرات الجزاير

در تظاهرات مخالفان دولت در پايتخت الجزاير روز شنبه 22 ژانويه ده‌ها نفر زخمي شدند. بر اساس گزارش‌هاي رسيده، در اين تظاهرات تعداد زيادي از تظاهرکنندگان نيز بازداشت شده‌اند.

به گفته خبرگزاري فرانسه، اين تظاهرات که از سوي "جنبش فرهنگ و دمکراسي" سازماندهي شده بود، به‌رغم عدم اجازه قانوني در الجزيره، پايتخت الجزاير، برگزار شد. تظاهرکنندگان قصد حرکت به سوي پارلمان اين کشور را داشتند که با مقاومت نيروهاي انتظامي مواجه شدند. "عثمان امازوز"، رهبر جنبش فرهنگ و دمکراسي" نيز در ميان زخمي‌شدگان است.

همزمان با اعتراضات مردم تونس، در هفته گذشته در الجزاير نيز تظاهراتي برگزار شد که در آن 5 نفر کشته و حدود 800 نفر مجروح شدند. موفقيت مخالفان در تونس و سقوط دولت بن‌علي، موجي از اعتراضات و نا‌آرامي‌ها در کشورهاي عربي را در پي داشته است.

دويچه وله

دبيرکل سابق آژانس و از سران مخالفان دولت مصر با حمايت از اعتراضات عليه حکومت سي ساله حسني مبارک تاکيد کرد که فريادها براي ايجاد اصلاحات در مصر شنيده نمي شود و حالا تنها راه تغيير آمدن به خيابان ها است.

به گزارش مهر ، محمد البرادعي دبيرکل سابق آژانس بين المللي انرژي هسته اي و برنده جايزه صلح نوبل با حمايت از اعتراضات گسترده عليه رژيم سي ساله مبارک اظهار داشت: من مدافع هرگونه درخواست صلح آميز براي دگرگوني در کشورم هستم.

وي که در گفتگو با هفته نامه «اشپيگل» سخن مي گفت، اظهار داشت: فريادهاي من براي ايجاد اصلاحات توسط رژيم مبارک نشنيده گرفته شد بنابراين تنها راه ريختن به خيابان ها است.

دبيرکل سابق آژانس بين المللي انرژي هسته اي اعتراضات مردمي عليه حکومت که قرار است سه شنبه آينده در مصر برگزار شود را رد نکرده و اظهار داشت: اينها جوانان و مردم بي صبري هستند که حالا مي خواهند عزم و اراده خود را نشان دهند.

البرادعي از رژيم مبارک نيز درخواست کرد تا با خشونت با اعتراض کنندگان رفتار نکند و شرايط را از اين که هست بدتر نکند. البرادعي همچنين خاطر نشان کرد که اين اعتراضات يک گلوله برفي است که مي تواند به يک بهمن مهيب تبديل شود.